De WRR (Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid) heeft een rapport over islamitisch activisme gepubliceerd waarin genuanceerd gedacht wordt over de Islam, waarin bepleit wordt niet alle banden met alle islamitische landen te verbreken, waarin het gesprek en begrip voor de andere cultuur wordt bepleit. Nou ja, ik kan het hier niet samenvatten, lees de kranten er maar op na.
Het rapport ademt een toon (voor zover ik het uit de media begrijp) waarin een raam wordt opengezet naar een toekomst voor ons allemaal met minder angst, met meer begrip, met mogelijke vrede en verzoening.
Nu zie ik weer Ayaan Hirsi Ali, Geert Wilders, Hans van Baalen (a beauty en two beasts) hun splijtzwamhandel uitventen. Nooit praten, nooit verzoenen, eerst moeten zij Israël erkennen, uit het nare natte mondje van Van Baalen kwamen weer allerlei holle bolle grotejongenswoorden, waarmee hij sinds zijn radicaal-rechtse studententijd al op het politieke toneel optreedt.
Ik mag toch zo langzamerhand hopen dat mensen als Aboutaleb, Haci Karacer, Job Cohen (wat voorzichtiger), Naima Azough, gesteund door vele kiezers bij de gemeenteraadsverkiezingen, meer en meer gewaardeerd worden.
Dat dit land weer een mensenland wordt, en niet het huis van de familie Haatzaai.