I.M Rabbijn Wuppiedorp

Er is een Rebbe dood gegaan
Geen keppeltje droeg hij
maar trots zijn rood met witte vel
Rabbijn Wuppiedorp was
voluit zijn naam
Rebbe,Rebje voor zijn intimi
Hij had zijn streken
zoals het een goede kat
betaamt
Een felle uithaal, nageldraai
kon je krijgen
als hem iets niet zinde
Maar ook een likje:
Het ultieme geluk
En buitenshuis
werd hij alom gevreesd
Maar ook heel stil
bewonderd
Broodmager was hij nu
en sleepte het vermoeide lijf
twee trappen op
Om met zijn laatste kracht
een sprong te wagen
op het bureau
naast haar
Waar hij zonder enige gêne
zijn zieke darmen
blazen liet
Zijn oude kopje
rustend op haar arm

En nu, het was bevrijdingsdag,
tussen al het rood-wit-blauw,
de oranje mutsen en de
vrolijke muziek,
heeft hij haar nog
eenmaal aangekeken
voordat een diepe slaap hem
overmande en zijn reis
naar de engelen begon
En in die blik lag
alle dank verscholen
voor al die jaren samenzijn

Er is een Rebbe doodgegaan
en tranen zijn gevloeid
Want trouw was hij en ach,
wat zal ze hun gesprekken missen!

(Bedankt Astrid, en ontzettend bedankt iedereen voor alle lieve mails!!! Hanneke)