Vanavond hoorde ik een dierlijk gebrul toen ik, om kwart over zeven, mijn huis uitkwam.
1000 x versterkt bezong Peter Beense, de megamascotte van Ajax, het succes van de club, Ajax wordt kampioen. Nou ja, kampioen... ze hebben een beker, ze hebben de voorrondes gehaald van de Champions League. Maar in de gewone competitie zijn ze 5e geworden, een goeie middenmoter zoals mijn broer al jaren zegt.
Op het Leidseplein, op het balcon van de Stadsschouwburg, voor een juichende menigte, vraagt Danny Blind of het publiek, wat er ook gebeurt in de toekomst, achter "deze fantastische club wil blijven staan. ALSJEBLIEFT."
Dat was mooi en elegant van Danny, die inmiddels op de meest onbeschofte manier door het stijlloze Ajax-bestuur is afgeserveerd. Het bestuur, dat inmiddels zonder Danny in te lichten, al een nieuwe trainer heeft ingehuurd, schijnt het. Henk ten Cate. Prima. Maar wat onwaarschijnlijk onbehouwen tegenover Blind, een jaar voordat zijn contract afloopt, die gesteund wordt door de spelers en de trouwe fans.
Ajax is voor mij een club waar ik van huis uit van hou, maar die het nu bijna onmogelijk maakt je hart aan te verpanden. Niet omdat ze een paar jaar in minder vaarwater zijn komen te verkeren wat voetbalprestaties betreft. Maar vooral omdat het zo'n stijlloos geleide club is geworden. Hoeveel trainers heeft het Ajax-bestuur nou al niet weg laten gaan. En hoe onbeschoft mag je omgaan met de huidige (ex-?)trainer Danny Blind. De proleten aan de top lieten zich niet zien op het Leidseplein.
En dan maar een grote broek aantrekken tegen de raddraaiers en relschoppers in en buiten het stadion.
Waar hebben ze het over, het zakenmannetje Jaakke en zijn companen!
De echte amorele relschoppers zitten in de bestuurskamer, met grote witte boorden om!
Zwaai met je witte zakdoekjes publiek, spelers laat je ook eens horen, eis een stadionverbod voor het Ajax-bestuur. Voor een jaar of vijf zou ik zeggen.
Dat is het minste wat je voor Danny Blind kunt doen.