Jullie hebben allang gemerkt dat de televisie, als medium, een belangrijke plaats in mijn leven inneemt.
Ik kijk veel, voel me ermee verbonden, het is wel een liefde van me, maar, zoals vaak met liefdes, schurkt de haat er dicht tegenaan. Ik maak me kwaad, ik laat er tranen om, ik word erdoor geïnspireerd, ik hanteer het graag in mijn drang tot communiceren.
Maar....het is een medium dat gemaakt wordt door heel veel lange tenen (de mijne incluis).
Zodra ik een mening, of een andermansmening, post, krijg ik ruzie.
Oude vrienden/collega's slaan om in nieuwe vijanden.
En dat vind ik heel erg vervelend.
Daarom ben ik blij met een site waarop ik geattendeerd werd door een vriend: het tv-mannetje.
Niemand (althans, ik niet) weet wie het is, maar hij ventileert gepeperde meningen over alles en iedereen die zich manifesteert op de tv.
Ik ben het niet altijd met hem eens, maar geniet van zijn manier van redeneren.
Een - willekeurig - voorbeeld van de afgelopen week.
Catherine Keyl feliciteert zichzelf

Omroep Max bestaat sinds september en heeft veel succes met het programma ‘Max en Catherine’. Er kijken dagelijks om 17:35 op Nederland 1 rond een half miljoen mensen. En van de 50+ kijkers maar liefst 25%. Reden voor Catherine Keyl om zichzelf eens goed in het zonnetje te zetten. Ze laat haar laatste show van het seizoen morgen door Danny Rook presenteren. Hoofdgast is dan La Keyl zelf. Het belooft een uurtje pure zelffelicitatie te worden. Catherine: “Het was nogal wat om tv-grootheden zulke aardige dingen over mij te horen zeggen. Ik heb het dan ook niet droog gehouden.”

Het tvmannetje misgunt Catherine niet haar succes. Hij vindt haar wel wat onbescheiden voor iemand die eigenlijk terug bij af is. Ze werd immers beroemd met het presenteren van ‘Avro’s Servicesalon’ en ‘de 5 uur show’. Nu doet ze in ‘Max en Catherine’ hetzelfde, maar dan voor bejaarden.