Een vriendin van mij werkt in het hoger, onderwijs, een Hogeschool ergens in dit land.
De directeur van de instelling ging onlangs met pensioen, na een lang dienstverband, en mijn vriendin organiseerde het feest. Ze voerde de Feestcommissie aan, zogezegd.
Officieel, vanuit het ministerie van Onderwijs, staat voor een dergelijk afscheidsfeest het feestelijke bedrag van € 138.000 (en nog wat).
Daar kan je een heel leuk feest voor geven.
Nou was het probleem, dat door privé-omstandigheden de directeur geen feest wilde.
Hij wilde een klein kado, maar meer niet.
Prima, dan niet.
Ministerie gebeld.
Hij wil geen feest.
Ja, maar het geld staat ervoor.
Maar hij wil het niet!
Het is al gestort op uw rekening.
Maar we hoeven het niet, we willen maar een klein deel, voor een kado. Kan ik de rest terugstorten?
Nee mevrouw, dat is niet mogelijk. Het is al afgeboekt.
Probleempje.
€ 138.000 op de feestcommissierekening van mijn vriendin, en het kan niet terug, maar het wordt ook niet besteed aan een feest.
Weten we het goed gemaakt, zeiden ze op school. We hebben een groot probleem met de wc’s voor invaliden, er kunnen geen rolstoelen in de toiletten. Laten we eindelijk aangepaste toiletten laten maken, houden we nog geld over ook! En we zeuren er al jaren om bij het ministerie.
Gebeld met het ministerie.
Mogen we aangepaste toiletten laten maken?
Nee, geen sprake van, daar is deze pot niet voor. Dat komt uit een heel andere pot.
Maar uit die pot komt niks!
Dan moet u zich tot een andere afdeling wenden.
Dat doen we al voortdurend.
Einde telefoongesprek.
Het verhaal is nog veel langer (geld mag niet op spaarrekening gezet worden, er komt nog een bedrag bij voor een ander niet geëffectueerd afscheid en nog zo wat), in elk geval heeft mijn vriendin nu een enorm bedrag op een rekening waar ze niks mee kan of mag doen, wil de directeur geen feest en ligt er alweer een blauwe envelop op mijn mat.