Dit was balen zeg, ik kon van de ene seconde op de andere mijn weblog niet meer op!
Ik weet zeker dat rompminister Verdonk dit op haar geweten heeft: ik wou middenin het nachtdebat mijn overbodige mening weer eens ventileren, toen ik steeds wachtwoord en loginnaam moest geven, tot in de oneindigheid, zonder enig resultaat.
Vanochtend vroeg, maandagochtend dus, kreeg ik na mijn wanhoopskreten een mailtje van een mij onbekende webmaster: het is in orde!
En ja.
Ik voel me een handelingsonbekwaam vrouwtje dat machteloos moet wachten tot een whizkid ergens me helpt. Geen woord kwaad van hen overigens, zij kunnen iets wat ik kennelijk niet kan.
OK, ik had gezegd dat ze zichzelf wel allemaal, ondanks de groteske manoeuvres in de Kamer en in het kabinet, zouden redden. Nou, dat is niet helemaal uitgekomen: er komen vervroegde verkiezingen, dus we hebben 6 maanden gewonnen. ("We", want ik zal blij zijn als er een humanere wind gaat waaien op het gebied van vreemdelingenbeleid bijvoorbeeld).
Verder heb ik inmiddels natuurlijk niets meer toe te voegen aan alle commentaren en beschouwingen over vorige week.
Een goede regisseur kan een gezelschap maken en breken.
Als publiek is het heerlijk als je het gevoel hebt dat iemand de zaak overziet, beheerst en in goede banen leidt.
Het is naar om mee te maken dat iemand, de minister-president dus, dat niet kan.
Dan gaan de kikkers springen en raar doen.
Verder: u hoort van mij.