Ik heb altijd mijn bedenkingen gehad bij het instituut deelraden.
We hadden er in Amsterdam eerst zestien, verscheidene zijn al samengevoegd, maar er zijn er nog teveel.
Niet dat het niet handig is dat veel diensten gedecentraliseerd zijn, maar moet je daarvoor ook burgemeestertjes, wethoudertjes, dure deelraadskantoren, verkiezingen hebben?
Het probleem is dat teveel krukken (baantjesjagers, omhooggevallen ambtenaren, ander ongeregeld) door de decentralisatie van de macht veel te veel te zeggen hebben.
En dat er te weinig bestuurlijke kwaliteit is in een stad als Amsterdam (of Rotterdam) om al die deelraadsbesturen fatsoenlijk te bezetten. Gevolg: rare ruzies, willekeur, bureaucratie ten top, amateurisme en nare politieke ambities op madurodamniveau. (Gonnie van Oudenallen is zo'n deelraadswanproduct, die doldwaze autolobbyiste c.q. oplichtster, die nu twee jaar wachtgeld krijgt voor niks kunnen).
In Bos en Lommer is het gevaarlijke gekruk van een deelraad weer duidelijk geworden.
zie onderstaand bericht.