..ik ben weer op het nest!
Eerst was ik dus ver weg, eenmaal terug ging de grond onder mijn voeten erg bewegen en had ik al mijn energie nodig om staande te blijven. Toen ik weer enigszins stevig stond werkte mijn wachtwoord niet en moest ik een paar dagen wachten tot ik dat euvel had verholpen!
Maar voilà voici, ik heb een grote Prinsjesdaghoed op en ga er weer aan staan. Aan het leven.
Aan het gedoe. Bijvoorbeeld in Den Haag. Wat een valse walm stijgt er op uit die Staten-Generaal. De hele dag heb ik, in de auto vooral, hoera horen juichen, dat we nu het zoet krijgen, dat de economie aantrekt, dat er een begrotingsoverschot is van 0,2 %, dat Nederland weer werkt, dat veel minder mensen van een uitkering moeten leven, dat de AOW een stuiver per jaar omhoog gaat en nog zo wat. Geen woord over de problemen met de integratie, over de manier waarop we omgaan met de asielzoekers, met moslims, met ouderen, met mensen in de WAO.
Natuurlijk hoor ik Jan Marijnissen pittig protesteren tegen de euforie, hoor ik de genuanceerde Wouter Bos de tweede stem met hem zingen (oppositie, maar niet TE, want je weet het nooit na 22 november, je kan dat CDA nog wel eens hard nodig hebben), is Femke Halsema ok, maar iedereen is voorspelbaar voor en voorspelbaar tegen.
En ineens kreeg ik de onbedwingbare behoefte aan een heel andere invalshoek. Ik ging ineens in gedachten naar de Partij voor de Dieren. Niet links niet rechts maar getuigend van een soort beschaving ten opzichte van wezens die zichzelf niet tegen ons kunnen verweren. Als metafoor voor hoe je met elkaar dient om te gaan.
Ik heb me altijd afgekeerd van het idee van zo'n soort one issue-partij. ik had ook geen zin om de lijst te duwen, of spotjes in te spreken. Ik ben zo gepokt en gemazeld in de parlementaire democratie met de goeie ouwe linkse en rechtse partijen, dat ik altijd huiverig ben van de "Hadjememaar-partijen", voor ouderenm, voor leefbaar, voor verkeer. Maar met de dieren is het toch anders. Een beschaafde samenleving gaat beschaafd met dieren om. Marianne Thieme lijkt mij een heel goed kamerlid. Ik denk nog eens hard na.