Huuh, wat lees ik?
De oorlogsthriler Zwartboek van regisseur Paul Verhoeven heeft in Nederland vier dagen tijd meer dan ...
100.000 bezoekers getrokken. De productie heeft daarmee de status van Gouden Film behaald.
Volgens een zegsvrouw van het Nederlands Filmfestival is het behalen van die status in vier dagen tijd een record. Qua opbrengsten vestigt Zwartboek overigens geen record. Dit komt door de Albert Heijn-coupons waarmee bioscoopbezoekers dit weekeinde hun tweede kaartje gratis kunnen krijgen.
Zwartboek werd eerder al verkozen tot Nederlandse Oscarinzending van dit jaar.
Hier staat mijn verstand helemaal bij stil.
Ik heb Zwartboek net gezien en, geloof me, hij hoort tot de irritantste, slechtste Nederlandse films die ik in jaren heb gezien.
Het is één groot cliché, van scenario, via regie, keuze van acteurs, aankleding, tot en met de boodschap (goed en fout zijn betrekkelijke begrippen in het leven of zoiets). Veel geweld, lachwekkende dialogen, simplistische situaties, onaantrekkelijke sex. De enige die met kop en schouders boven iedereen en alles uitsteekt, die in dit dramatisch slechte poppenkastdrama overeind blijft, is Carice van Houten. Die kán gewoon niet slecht spelen. Misschien dat daardoor de rest zo afsteekt, omdat niemand van die hele cast gedijt in de schaduw van een echte ster.
Het zou ook nog best kunnen dat de Oscarjury onder de indruk raakt van Jan Klaassen en Katrijn in die rottige hongerwinter in dat verre Holland, want de film past wel in het eenvoudige denkraam aldaar.
Ik moet wel toevoegen, dat ik vanmiddag iemand trof (Henk Jan Smits) die diep onder de indruk was van de film. Dus ga niet af op mijn oordeel alleen.