Morgen (= zondag)ochtend vroeg mag ik als fanatieke oma langs de lijn staan als de minipups van Omniworld te Almere hun eigen mini-kwalificatiewedstrijd spelen tegen andere minipups. We zijn al heel gelukkig als "we" er eentje scoren, anders vinden de kleinkinderen/minipups "er niks an."
Daarom even een korte update van mijn belevenissen:
- De lange - bekroonde - documentaire van Heddy Honigmann FOREVER is een schitterende film. Een ode aan de kunst, die troost en overleeft, ook en zeker de doden. Heddy (en haar ploeg) filmden op Père Lachaise in Parijs en volgden af en toe bezoek(st)ers ook buiten de begraafplaats. De film heeft een bijzondere atmosfeer, is zeer muzikaal (zoals altijd bij Honigmann) en zij durft vragen te stellen en stiltes te laten vallen, die een prachtige spanning over de film leggen. Hij heeft terecht een Gouden Kalf gekregen.


- Ober van Alex van Warmerdam is volgens mij met Abel zijn beste film. Hij durft met het scenario avontuurlijke wegen in te slaan (een beetje geïnspireerd misschien door Woody Allens The Purple Rose of Cairo?), door de hoofdfiguur de confrontatie aan te laten gaan met de scenarioschrijver. Gelukkig is het handschrift helemaal VAn Warmerdam, grote rechte leegtes, ontpersoonlijkte ruimtes, in de ruimte zwevende vreemde personages. Humor, prachtige beelden (Tom Erisman), geweldig spel: ik heb genoten. In de zaal, Tuschinsky zaterdagmiddag, werd geapplaudisseerd na afloop, alhoewel twee schuchtere heren mij op straat vroegen wat ik er nou zo goed aan vond...


- Poes Piet (Laarsje of René of Vlokkert) sloopt mijn huis met niet aflatende ijver, maar is tevens het meest aanhankelijke poesje dat ik ooit heb gehad. Het spint en het bijt en het schrikt zich dood van die oude grijze Rebbelien, die naar hem gromt en blaast maar toch - nieuwsgierig - steeds dichterbij hem komt.
En hij heeft al precies door (na 2 dagen!!) waar hij op moet gaan liggen om mij te hinderen. In dit geval de scan waarmee ik foto's voor bij dit postje wilde scannen. Briljant hè?


- Weerzinwekkend formeel betonnen stuk van Rita Verdonk in de Volkskrant vanochtend (over de premies voor illegalenjagende politiemensen en de vergelijking van Ad van Liempt met WO II), psychotisch verhaal van Geert Wilders over de tsunami van moslims, dreigende overwinning in Antwerpen van het Vlaams Belang... maar ik laat me niet bang maken.