| |
Taboe
Morgen (woensdag-) avond is er een grote taboe-show bij de KRO. Wat zijn de honderd grootste taboes in Nederland. Uit je mond ruiken, geld verdienen, homoseksualiteit?
Ik weet niet wat volgens het KRO-onderzoek het grootste taboe in Nederland is.
Mijn eigen idee is: de tweede wereldoorlog is ons grootste taboe.
Iedere keer als iemand TE GOEDER TROUW de mechanismes die ons in WO II tot een grotendeels laf en blind, en voor een kleiner, maar belangrijk, deel collaborerend volk maakte, betrekt op hoe nu wordt omgegaan met nieuwkomers, vreemdelingen, allochtonen, buitenlanders of hoe je ze wilt noemen, breekt de pleuris weer uit. Moeten excuses gemaakt worden. Wordt heilige verontwaardiging gespeeld. Schiet iedereen in een kramp.
Terwijl die vijf bezettingsjaren ons belangrijkste ijkpunt voor normen en waarden zijn.
Terwijl dat nou echt een stuk van onze geschiedenis waar we iets van hadden kunnen leren.
Terwijl toen Nederlandse politiemensen (en zij niet alleen) de bezetter ijverig hielpen het land Judenfrei te maken.
Terwijl toen het grootste deel van de bevolking de oogkleppen opzette en net deed of men niet wist/zag dat landgenoten (nou ja, joden, dus toch ineens vreemdelingen) werden weggevoerd.
Terwijl Nederland de meeste joden heeft laten weghalen/vermoorden van heel Europa.
Natuurlijk wist men toen niet precies van vernietiging, van kampen, van uitroeiing. Omdat men het niet wilde weten. Omdat men accepteerde dat de pers gebreideld was. Omdat diegenen die het wel wisten en wilden vertellen ondergronds moesten.
Joden, homoseksuelen, zigeuners, verzetsmensen stonden er, met een handjevol dapperen, alleen voor.
Een kleine groep heeft het gered. Mijn ouders, een paar familieleden. Die na de oorlog heel stilletjes de draad weer moesten oppakken (totaal berooid en beroofd van bezittingen), niet klagen want daar wilden de Nederlanders na die rotoorlog niet aan herinnerd worden. Niet om steun vragen, want daar had de overheid geen oren naar. Iedereen had onder de oorlog, de honger, de onvrijheid, de angst, geleden. Dus die joden mochten blij zijn dat ze er nog waren, maar verder....kop houden. Ze waren er toch nog?
Ik maak me kwaad omdat die nare hardvochtige mentaliteit weer de kop opsteekt.
Omdat Verdonk, de VVD, en aanverwanten, iets keihards en formalistisch uitstralen. Met harde klompen over levens van mensen en hun kinderen heenstampen.
En als de vergelijking met toen getrokken wordt (Ad van Liempt, Ahmed Aboutaleb) wordt door diezelfde mensen in de hoogste bomen geklommen. Onacceptabel! Ik ben geen fascist! Ik eis excuses!
Ik beoordeel de mensen met wie ik te maken heb onbewust, of bewust, nog altijd op de vraag: "Zou ik bij ze kunnen onderduiken." Die vraag stamt van 65 jaar geleden. Maar hij geldt nog steeds.
Taboe.
25 10 06 - 01:15
|