Eindelijk kwamen Paul Witteman en Jeroen Pauw helemaal op hun kracht: het gesprek van vanavond, maandag, met Rita Verdonk over het Generaal Pardon was het bewijs dat ze het allerbeste zijn in prikkelende gesprekken met politici of gelijkwaardige gasten. In feite zijn ze dan ook beter dan wie dan ook op de Nederlandse televisie. Ik was onder de indruk van hun scherpte, hun bewogenheid, hun vasthoudendheid. Rita Verdonk spartelde als een gehoorgestoorde kip zonder kop, haalde op heldere vragen allerlei niet ter zake, demagogische voorbeelden erbij (als het ging over asielzoekers die hier al jaren zitten, in afwachting van een beslissing, begon zij over stromen vluchtelingen die Spanje binnenkomen in bootjes, bijvoorbeeld). Door hun aanpak werd zij hardvochtig en machteloos tegelijk. Prachtig.
De interviewer is zo goed als zijn gast, ofwel: zonde als zulke interviewers gasten beneden hun niveau hebben.