11 november 2006: ik had een goede opkomst vanavond: zeker een pond snoep uitgedeeld in ruil voor zeker 20 keer Sinte Sinte Maarten,
De koeien hebben staarten,
De meisjes hebben rokjes aan,
????? (weet ik niet meer)

Sinds mijn jeugd is daarbij gekomen:

Sinte sinte mikmak,
M'n moeder is een dikzak,
M'n vader is een dunnetje,
Geef mij een pepermunnetje.

Of:
Sinte sinte mikmak,
'M'n moeder kijkt naar Tiktak,
M'n vader kijkt naar Sesamstraat,
Dat is wel een snoepje waard.



En toen heb ik heerlijk uitgerust bij Mooi! Weer de Leeuw, Koefnoen, Sonja. Daar ging het over emo-tv, met als gasten o.a. Bram van Splunteren, Catherine Keyl en Hummie van den Tonnenkreek. Deze laatste, de eindredacteur van alle Big Brothers, had de verstandigste opmerkingen (zoals altijd, vind ik), maar omdat ze er zo raar uitziet kijkt iedereen altijd een beetje griezelend naar haar. Ze detoneert in de keurigheid van Sonja's universum, dat is wel zeker. Leuk!!
Toen even gezapt naar Hart van Nederland (SBS), omdat Pulp Fiction al op de DVD werd opgenomen.
In het heerlijke niks-aan-de-hand-in-Hart-van-Nederland viel ik in een ontroerend item over een Rotterdamse kerk, waar in de oorlog joodse onderduikers in een piepkleine ruimte boven het orgel 3 jaar lang hadden gezeten. De overlevenden (en een man die daar, in dat ruimtetje, geboren was) kwamen terug naar die plek. Ontroerend. Ik zal de naam van de dominee, ds. Brillenburg Wurt, hier met groot respect noemen. Hij gaf niet alleen onderdak aan onderduikers boven het orgel, maar verrichtte vanuit zijn gereformeerde kerk steeds meer verzetswerk.
Gelukkig - het is zaterdagavond mensen, niet te zwaar - kwam na dit mooie (korte) item een reportage over het WK Lockpicking, sloten openen zonder sleutel. In het "walhalla van het hang- en sluitwerk" ergens in het noorden won een duitser uit Olm het wereldkampioenschat sloten openen in 14 seconden.
Toen had ik genoeg nieuws voor deze dag geconsumeerd.