Een soort heimwee beving me naar Jan Schaefer, toen ik het Profiel zag dat op Nederland 1 (Human) werd uitgezonden, jl. woensdagavond.
Ik heb het altijd een beetje een onaangename, platte man gevonden, maar maakster Maud Keus had (weer, procédé Annemarie Grewel, Gerard Reve, ook zo goed!) op ingenieuze wijze de al jaren geleden overleden socialistische politicus (Amsterdammer, bakker, wethouder, staatssecretaris van volkshuisvesting) uit mooi geselecteerd archiefmateriaal tot leven gewekt.
En, dat heb je vaak als iemand in retrospectief vanuit zijn graf wordt gedolven, ineens kan je zo'n soort ruwe bolster/ruwe pit, maar hart op goede plaats, dan missen. We hebben eigenlijk niemand meer die zo ongepolijst en zonder ook maar een korreltje meel in de mond zijn missie volgt. Weinig tot geen politiek opportunisme, hij schopte zijn eigen partij net zo hard als anderen, als hij dat nodig vond. Kom daar nu maar eens om!
Hij kwam op voor de mensen die het "minder hadden", omdat hij wist dat een gezonde democratie alleen kan gedijen bij een rechtvaardige verdeling van de welvaart. Hij richtte zich vooral op volkshuisvesting, heeft wonderen van sociale vernieuwing in de woningbouw verricht, vooral in Amsterdam, later ook landelijk. "In geouwehoer kan je niet wonen." Met die uitspraak is hij beroemd geworden en wie krijgt dat soort uitspraken, die echt uit het hart komen, vandaag de dag de bek nog uit? Ja, Jan Marijnissen een beetje, maar die is toch politiek-geraffineerder, geslepener, de g is zachter en hij neigt en buigt meer naar de massa dan Schaefer deed.
In een gedenkwaardige opname in Profiel zaten Schaefer en Fortuyn (toen nog PvdA, met baard) naast elkaar (onder leiding van een jonge, angelique Paul Witteman) en gek genoeg leken ze qua politieke passie en helderheid op elkaar! Al denk ik niet dat Schaefer ooit twee hondjes genomen zou hebben.
Op Uitzending Gemist kan je hem nog zien, deze Profiel van 15 november jl.