OK, we vieren feest, we likken wonden, we kijken in de toekomst en zien een chaos.
Het is mij een raadsel waarom het CDA zo jubelt, ze hebben toch drie zetels verloren? En dat terwijl de premier-bonus toch altijd en eeuwig goed is voor een paar zetels meer. Dus ze hebben fiks verloren eigenlijk. Natuurlijk zijn ze nog de grootste partij, maar enige nederigheid had wel gepast.
Verder is alles uit alle hoeken en gaten belicht en dat zel de komende tijd zeker nog ruimschoots gebeuren.
Ik vind het leuk, ik ben dol op het hele politieke variété, ook al omdat ik me zo lekker kwaad kan maken af en toe.
Een mooie analyse van wat er schort aan de Partij van de Arbeid in relatie tot het socialisme las ik vanochtend (23 november dus) in de Volkskrant. Ik wil het graag overnemen. Ik vond het overigens chique van hem dat hij het de dag na de verkiezingen pas plaatste. En tegenover de NRC (Frits Abrahams?) wil ik even stellen dat Van Dam zijn lidmaatschap van de Partij van de Arbeid niet onlangs, maar al jaren geleden in alle stilte heeft opgezegd.