Elk jaar hetzelfde: als de lieve wenskaarten bij mij binnenkomen, krijg ik die kriebel van Ik zou ook mensen kaarten moeten sturen. Helaas ben ik gewoon niet zo gebakken, ik doe het eigenlijk nooit. Koop iets te laat alle spullen die zouden kunnen leiden tot een hartelijk en origineel gebaar, maar ineens is het dan weer 3 januari en ... niet gedaan.
Sorry allemaal. Ik post nog maar eens de liefste Kerstwens van dit jaar, van Olivia (Jipie ....)


en de wens waar ik me eigenlijk elk jaar op verheug: de elk jaar weer andere pentekening van de kunstenaar Herman Gordijn met een strofe van Vasalis erbij.



..en omdat die strofe natuurlijk niet te lezen is zo, heb ik hem even opgezocht in mijn net aangeschafte dierbare Verzamelde Gedichten van Vasalis.
Hieronder: