De jaarlijkse Kerstviering van de Paniniclub zit er weer op: we hebben in drie dagen 2 series op DVD gezien, met elkaar 36 afleveringen, 12 van een uur en 24 van drie kwartier. En toen waren onze Kerstdagen voorbij, zaliger nagedachtenis. De eerste serie was 24, vijfde jaar, niet na te vertellen kwesties met niet na te vertellen oplossingen. Zeer spannend, fantastisch gemaakt, fabelachtig gespeeld, over de top fantasieën van Amerikaans heldendom, we zaten (weer) gekluisterd aan de buis, al hebben we er heel kort over nagepraat.
Nee, dan onze Verrassing van dit jaar: de Amerikaanse serie Big Love. Het was ons helemaal niet opgevallen dat Canvas (B.) deze serie al had uitgezonden, wij kregen hem op DVD en waren verkocht voor alles wat hierna nog komt van deze serie. Het gaat over een Mormonenfamilie in Salt Lake City. Een man met drie vrouwen, want polygamie is de overtuiging bij deze Mormonen. De man, zakenman, eigenaar van een doe-het-zelf-winkelketen, is aardig, wel aantrekkelijk, beetje saai, afkomstig uit een echte sekte, daaruit gegaan maar nog wel met de rest-overtuiging van zijn ouders en voorouders behept. Hij is dus polygamist, woont in de "gewone wereld", drie aan elkaar geschakelde huizen met daarin drie vrouwen en bijpassende kinderen. De spanningen die van dit alles het gevolg zijn gieren door de serie: zowel binnenshuis (vrouwen, kinderen) als daarbuiten (de straat, de zaak) als vanuit het oude nest (een maffiose boel) komt de familie in de tang te zitten. Het is spannend, geestig, ontroerend. Het komt van HBO, waar ook de Soprano's en Six Feet Under gemaakt worden. Prachtig!
Volgend jaar meer.