..houden zo!
Doodmoe van de gelukkig voorbije dagen/weken/maanden/jaren hing ik op Nieuwjaarsdag 's avonds na gedane arbeid op de bank, de afstandsbediening paraat, de DVD-recorder snorrend. Meestal loopt dat op een teleurstellende kater uit, maar vanavond, de eerste avond van het nieuwe jaar, was dat helemaal niet het geval. Op Nederland 1 de gekende en aan hun doel beantwoordende programma's die je af en toe wil zien voor de lekkere trek, maar die je niet mist als je ze overslaat. Goed voor de familiezender: hoe het de vrouwzoekende boeren verging, Spoorloos, AVRO-advocatenserie.
Op Nederland 2 een topavond voor de kijker die vlak onder de huid en in het denkdeel van de hersens geraakt wil worden: na Andere tijden (Nederland in de jaren voorafgaand aan de oorlog), het schitterende Nieuwjaarsconcert van het Nederlands Blazers Ensemble/VARA (kindercomponisten, vluchtelingenmuzikanten, prachtige muziek uit alle tijden, grandioos muzikaal variété), een prikkelende vooruitblik op de komende uitzendingen van Tegenlicht (Felix Rottenberg in gesprek met de makers van Tegenlicht) en een documentaire van Luc Boland over de eerste zes levensjaren van zijn blindgeboren zoontje Lou, ontroerend. Ik kon de hele avond zonder leeg en slap te raken kijken. Kom daar nog maar 'es om.
De kampioenenquiz van Holland Sport (M.v.N. en W.d.J.) moest ik laten lopen en de speelfilm de Dominee heb ik opgenomen. En naar de RTL-len en SBS-sen en TIEN-en taalde ik niet eens. Voor de buitenlanden had ik geen tijd. Wat een luxe wat een rijkdom.
Dat is de publieke omroep en daar betaal ik nou graag belasting voor!

Mijn wens voor 2007: meer van dit soort programma's.

Voor nu: lekker slapen en morgen...
de nieuwe realitysoap van Viola Holt en Bonnie St.Claire, Tien, 20.30 tot 21.00 uur: HET GLAS IS HALF VOL, waarbij voornoemd griezelkabinet feesten en partijen bezoekt met de camera achter zich aan. Volgens mij móet je dat minstens één keer hebben gezien, gewoon, om weer even te weten waar het allemaal om draait in het leven.

tekening boven dit stukje: uit de Volkskrant