Ik kreeg een mailtje van Inge Happé, boekhandelaar te Bloemendaal, mooie boekhandel overigens. Zij stuurde me een postje van Gerbrand Bakker, waar mijn naam in werd genoemd. Ik dacht Ik ken geen Gerbrand Bakker, tot ik naar zijn weblog ging. En toen ging me een licht op: Gerbrand Bakker heeft één van de mooiste boeken geschreven van het vorig jaar: Boven is het stil. Daar was ik erg van onder de indruk, alleen zijn naam is niet bij me blijven hangen. Ten onrechte, want het is een geweldig boek. En ik herinner me ineens opmerkelijke interviews (Simek, radio?) met Bakker.
Enfin, ik voelde me ineens heel erg vereerd met wat hij op zijn weblog schreef en heb ook nog met veel plezier zijn blog gelezen.
Overigens: hij vindt ik moet ophouden met schrijven en weer programma's moet gaan maken: schrijven doe ik al niet meer en programma's maken, tja, daar ga ik helaas niet over....

Weblog van Gerbrand Bakker
Een avondje vrij

Ik werd vanmiddag van alle kanten gebeld en gemaild: vanavond geen school, de beplantingsplannenman is ziek. Há, dacht ik, kan ik lekker naar de De Avond van de Grote Boekenquiz kijken. Je moet altijd alles positief zien, vind ik. Tjongejonge, wat een gebeuzel, getut en getreutel. Zit daar Maarten ’t Hart achter een klavecimbel, gaat die Goedkoop héél even met hem praten, terwijl je met die man drie uur achtereen kan praten en nog lachen ook. Arthur Japin zat acteur te spelen en het decor was van een allerafgrijselijkste soort: met palmen! Hoe is het mogelijk. Annejet van der Zijl en Jan Brokken werden niet eens voorgesteld. Ja, wat wil je: non-fictie. Hans Goedkoop noemde de laatste speler van het team lezers Jan Bakker, terwijl de jongen Johan heette. Als ík daar gestaan had, zou ik onmiddellijk zonder verdere uitleg het pand verlaten hebben, blij toe, wég van die palmen. Maar goed, dat is een persoonlijk dingetje, ik hou er niet van als mensen mij Gert-Jan of Gerard noemen, dan ben ik direct weg. (Oude buren – hartstikke leuke mensen, jammer dat ze weg zijn - stopten een uitnodiging in de bus voor een feestje. Erboven stond “Gerben”. Nou, mij zien ze daar dus niet. Of moet ik daar maar eens overheen stappen? Is het een niksigheidje, fout aangesproken of –geschreven worden?)
Abdelkader Benali won en redde de avond door direct iedereen te gaan zoenen, op eigen initiatief. Alleen Hans Goedkoop – die naar een Benali-zoen snákte, ik zag het – werd overgeslagen.
Maar hoe moet dat nu verder, boeken & tv? Wordt dat ooit nog wat? Ik wil Hanneke Groenteman terug, die moet stoppen met boeken schrijven. En Adriaan van Dis ook. Kappen met dat geschrijf. Interviewen! Praten! Ik wil zelfs de jaren ‘80 Boudewijn Büch terug, maar dat kan niet, want die is dood.