En ineens staan er weer grote stukken over de onwenselijkheid van abortus en de wenselijkheid van adoptie in mijn krant. En weer even grote stukken daartegenin: de wenselijkheid van abortus in vergelijking met adoptie. We zijn weer helemaal terug in de tijd. In de tijd dat ik eindredactrice van het feministische radioprogramma Hoor Haar was (1975 tot 1983) waren we eigenlijk die discussie al voorbij: vanaf ons strijdtoneel keken we een beetje neer op de conservatieve religieuze geluiden uit kerken en politiek.
Toch lees ik nu een stuk (Volkskrant, 1 maart) van bisschop Eyk die weer een EO-uitzending citeert waarin valselijk werd gesteld dat abortus is gepleegd wegens een gediagnosticeerde hazenlip. De EO had al schandelijk gemanipuleerd met de feiten (het was niet zomaar een hazenlip, het ging om een moeder die weer een zwaar gehandicapt kind dreigde te krijgen en die smartelijke ervaringen had met haar eerste, wel geboren kind. Ze wilde het volgende kindje de lijdensweg van het broertje besparen, maar dat vertelde de EO er allemaal niet bij!), de bisschop in de Volkskrant noemde niet alleen de hazenlip, maar ook "vakantieplannen" als reden voor abortus.
Mensen mensen, moet ik hier nu weer een kwartier zitten te rammelen op mijn computer om deze narigheid tegen te spreken? Nee toch? Hebben we dat met de Christen Unie (en CDA) in huis gehaald?
Ik haal even onze oude leus uit het stof: BAAS IN EIGEN BUIK.
En: SCHEIDING VAN KERK EN STAAT is een Groot Goed, waar we hier in Nederland eigenlijk weer erg ver van geraakt zijn. We worden geregeerd door een CHRISTELIJK-progressieve regering. De kerk krijgt weer erg veel vingers in onze pap! Niet goed.