Lieve loglezers,
het spijt me dat ik zo lang niks van me heb laten horen. Niet dat ik niks beleef, maar af en toe is het alsof ik met mijn ouwe botten in een achtbaan zit, zo druk is het. Natuurlijk met de opnames voor het tv-programma Sterren op het doek (BN-er wordt geportretteerd door drie professionele portretschilders en mag, 2 weken na het poseren, het portret dat haar/hem het best bevalt, houden), die erg leuk, maar vermoeiend zijn. Het wordt volgens mij een heel leuk programma (en dat zeg ik niet gauw over een programma waar ik zelf bij betrokken ben), het wordt pas in juli en augustus uitgezonden, 8 woensdagen, Nederland 2, om plm. 21 uur. De BBC zendt de oorspronkelijke versie nu weer uit, elke zondagavond om 18.30 uur op BBC 2. Starportraits heet het.
We hebben de "sterren" Frits Bolkestein, Monique v.d. Ven, Angela Groothuizen en Albert Verlinde opgenomen. Er volgen nog vier gasten, met steeds 3 andere portretschilders.

Verder was ik gisteren bij een prachtige uitvoering van de Matthäus Passion, in Naarden, waarbij ik traantjes heb gelaten omdat het zo helder en mooi en aangrijpend was. De uitvoering van de Nederlandse Bach Vereniging. Ik ben in zoverre gelovig dat ik elk jaar probeer een Matthäus Passion bij te wonen en te treuren om dat verschrikkelijke verhaal op die hemelse muziek.

Dat was gisteren, woensdag. Een paar uur voor Jezus' kruisiging had ik al 3 spontane zoenen gekregen van God Johan Cruijff, bij de presentatie van één van de stroom boeken omdat Hij 60 jaar gaat worden. De presentatie van (o.a.) het boek Mijn Johan Cruijff, waar ik een hoofdstukje in heb geschreven, leek meer op een persconferentie van George Bush of Bram Moszkowicz ofzo. Batterijen camera's met de bijbehorende journalisten, terwijl, zeg nou zelf, wat stelt het allemaal voor, een geweldige voetballer en aardige man wordt 60 en neemt een paar boeken in ontvangst... Toen ik hem vroeg Wat ga je eigenlijk doen met je echte verjaardag, zei hij Lekker gezellig eten met de familie, de kinderen, kleinkinderen...
Maar goed, mijn stuk ging over het eerste interview dat Johan had in een "echte krant" (het Parool) met een "echte journaliste" (ik, jongste bediende toen onder Herman Stok) en dat we samen op zijn verzoek op mijn krant hebben rondgelopen en een broodje hebben gegeten. Hij herinnert zich dat nog altijd, vandaar die zoenen (om van mij maar te zwijgen!). Hij was op weg naar de top bij Ajax maar werkte nog voor zijn middenstandsdiploma bij een textielfirma, het zal zo'n 42 jaar geleden zijn.

Verder: de afknapper van de week: Jan Marijnissen, die zich meent te moeten mengen in het onfrisse debat over de dubbele paspoorten. Hij probeert nu de schade te beperken door te zeggen dat hij helemaal niet wil zeggen dat iemand een paspoort moet inleveren, maar dat hij een dikke extra plus geeft aan iemand die dat wel doet. Jaja, en dus een dikke extra min aan iemand die dat NIET doet. Raar gedraaikont en naar standpunt.

Film Das Leben der Anderen gezien. Geweldig verhaal, beetje nadrukkelijke, houterige film, vond ik.
Voor het radioprogramma Opium leuk boek gelezen van Vonne van der Meer: Take 7. Fantasierijk, tot nadenken stemmend, geestig en heel goed geschreven. Onthutsende tentoonstelling in Foam (fotomuseum Amsterdam) van James Nachtwey: Testimony. Getuigenis van verschrikkingen van oorlogen.

Nou ja, ik zal de draad weer oppakken, ik heb even adempauze van de Sterren en de Doeken, maar ik moet natuurlijk ook wel weer een eigen boek schrijven. Als je daar eenmaal mee begonnen bent, laat het schrijfvirus je niet meer los, merk ik. Het zit erin, het moet eruit, net als een kind. Of het nou helemaal slaagt of niet, het moet gewoon even. Dus als ik weer een tijdje weg blijf is het daarom.