Heb ik nou eigenlijk ooit al eens aandacht besteed aan het mooie blad [d]Ik?
Lijfblad voor dikke mensen heet het en het is met veel bloed, zweet, tranen, doorzettingsvermogen en talent opgezet door Hilde Kreuze. Ik geloofde er eigenlijk niet in toen ze het me ooit (lotgenoten onder elkaar) vertelde. Ik wil liever niet tot de doelgroep Dikke Mensen horen. Ook niet tot de Linkse Kerk, de Ouderen, de Slachtoffers van wat dan ook. En toch.... je kan hoog en laag springen, feitelijk hoor je op een of ander moment tot een doelgroep die je niet hebt uitgekozen.
Goed, de dikkemensendoelgroep. Nou ze hebben een mooi blad en ik vind het erg leuk om het te lezen.
De foto's erin zijn prachtig, de onderwerpen interesseren me eigenlijk altijd, mijn enige bezwaar tegen deze dikke glossy is dat de stukken erg kort zijn. Ze smaken naar meer. Het gaat over dikke kinderen (natuuuurlijk, waar gaat het daar niet over?), over eetstoornissen, over mode, over maatschappelijke problemen rond voeding en voorlichting, over pubers en ouderen, enfin, het blijkt dat Dik een paraplu is waar veel onder past. Probeer het eens als je je aangesproken voelt.