Nog één keer sloegen Van Kooten en De Bie toe.
Vanmiddag, bij de opening van hun fantastische tentoonstelling En wel hierom, in Beeld en Geluid (Mediapark) in Hilversum. 700 uur film, tal van kostuums, foto's, plakboeken, pruiken, bescheurkalenders etc., je zou er uren willen blijven. Overigens kan dat, Beeld en Geluid, een adembenemend gebouw, is een omweg waard. Ga erheen! Ook met kinderen geweldig: interactief, kinderprogramma's door de jaren heen, met een "toverring" zijn ze uren zoet....Maar dit terzijde.
Ik hoorde vanmiddag tot de gelukkigen die de opening van de tentoonstelling mochten bijwonen.
In een modderige bouwput werd de vlag gehesen voor een nieuw te bouwen 100 meter hoge mattenklopper, ontwerp Rem Koolhaas. De plechtigheid ging gepaard met de herkenningsmuziek van Het Simplistisch Verbond en een lacherige melancholie overviel ons allemaal. Het was geestig en weemoedig. Want het ademde ook erg de sfeer van Dit is er niet meer.
Wie leveren nu zo mooi en scherp commentaar op de wereld om ons heen?
Wie vinden nieuwe woorden als "bloosloos gedrag" uit (Wouter Bos die zijn maatje Hoogervorst een giga-salaris laat innen en ZICH ER NIET VOOR SCHAAMT. NIEMAND SCHAAMT ZICH VOOR NIKS MEER. BLOOSLOOS!!)? Toen Wim de Bie zich onlangs meldde bij de receptie van Beeld en Geluid voor een bespreking zei de receptioniste: Wie mag ik zeggen dat er is? Dat dus. Nu zijn ze bijgezet in een museum, binnenkort vraagt iedereen Wie mag ik zeggen dat er is?
Ik heb een kleine fotoreportage gemaakt vanmiddag. Let op Wim de Bie met Owen Schumacher, de Koefnoen-helft. Eerste kennismaking. Momentje. "Nu zijn jullie," zei ik tegen Paul Groot en Owen S.
Zij knikten verlegen.









een prachtig schilderij door Ernestine, de vrouw van Wim de Bie:



en hier met Wim de Bie: de gastconservator die deze tentoonstelling heeft samengesteld, producent/regisseur-van-het-eerste-uur, steun en toeverlaat van de heren: MAUD KEUS: