Wybren schreef (en bedankt!)"

Wellicht had U het zelf al gevonden (in dat geval mag U dit mailtje als niet verstuurd beschouwen), maar door de onderstaande URL te volgen komt U op een site waar U alle vier delen van \'Nauwgezet en Wanhopig\' van Wim Kayzer online kan bekijken. DVD zou zeker mooi zijn, o.a. vanwege betere beeldkwaliteit, maar de serie is in ieder geval te zien!

Dit is de URL:http://geschiedenis.vpro.nl/dossiers/27778222/

Hier:
http://www.hollanddoc.nl/dossiers/34451861/is bovendien \'Van de Schoonheid en de Troost\' te zien

WE ZIJN EEN ZAAK!!! En het zou erg onzakelijk zijn als ik niet tenminste op mijn eigen blog even bekendheid geef aan dit heugelijke feit.
Groenteman met Veeninga is de naam, en we geven interviewtrainingen.
Dat we niet Groenteman & Veeninga heten, of zoiets, komt doordat een dief alle variaties op onze namen gekaapt heeft zodra we ons bij de Kamer van Koophandel hadden ingeschreven. Dat schijn je zo te weten te kunnen komen en voor een habbekrats deponeer je dan allerlei variaties op onze namen als domeinnaam en dan kunnen wij dat zelf terugkopen!!!! (Kan de Kamer van Koophandel ons ook wel eens vertellen, want ze weten wel dat dat zo gaat...)
Enfin, wij heten dus www.groentemanmetveeninga.nl, wel zo leuk trouwens.
Wat we doen staat op de site, die sinds vandaag in de lucht is.
Wie we zijn: Djoeke Veeninga werkt bij de VPRO-radio (v/h Het Gebouw, Standplaats.nl, nu Radio 1 en Marathon Interviews), ik heb jaren bij de VARA-radio gewerkt, daarna bij (o.a.) de VPRO- en VARA- en MAX-televisie. We schrijven en hebben elkaar ontmoet (en in het hart gesloten) bij Hoor Haar (VARA-radio).
We geven al veel trainingen en genieten daar zelf minstens zo hard van als onze "cliënten".

Dit was de STER. Goedenavond.

Ik heb de afgelopen weken een nieuwe verslaving ontwikkeld: het lange gesprek, op radio en televisie. Natuurlijk doe ik het in mijn vrije tijd meer dan menigeen lief is, maar daar leer ik minder van dan als ik me er zelf niet in kan mengen met mijn bijdehandte meningen. Vanavond kreeg ik, na de niet bijster boeiende (maar toch helemaal gezien) Rinnooy Kan onblusbare zin in de programma's van Wim Kayzer. Dat kwam door een prachtig fragment met George Steiner en Konrad, uit Nauwgezet en wanhopig. Twee vragen welden op.
1. Waarom zien we Wim Kayzer niet weer in lange trage intensieve schitterende gesprekken met de belangrijkste nog levende denkers en/of kunstenaars op de televisie, bij voorkeur bij de VPRO?? Daar is het medium toch ook voor bedoeld?
Waar is Wim Kayzer? Wat doet hij? Wat vindt hij? Zomaar wat vragen. Ik mis hem. En met mij zitten heel wat mensen te springen om verdieping en rust, in deze zaptijd, dat weet ik zeker.
2. Heeft de VPRO al zijn kostbare programma's op dvd? En waarom vind ik dat niet op de site in hun winkel?
Ja, er zijn 2 fragmentarische uurtjes te bestellen op VIDEO (wat? Video? Hoe bekijk je dat ook alweer?), voor € 2,50 per stuk. Maar die programma's moeten toch integraal als Belangrijke Documenten op DVD gezet worden?
2,50 is niet duur. Toegegeven.
Sterker nog: het is GOEDKOOP. Van de VPRO dan. Cheap.

De reis van Jos Brink - bij leven amuseur en pastor - naar zijn Maker leverde vanavond wel fijne televisie op. Net als bij het afscheid van Robert Long, Gert-Jan Dröge, Bram Vermeulen, André Hazes.
Heerlijk om zo nu en dan met zorg samengestelde hoogtepunten uit carrières voorgezet te krijgen.
Bij de ene tv-topper trouwens heerlijker dan bij de ander.
Van Bram Vermeulen, André Hazes, Robert Long en Gert-Jan Dröge kan ik heel veel hebben. Van Jos vond ik het wel goed om niet alle Jossen-op-1 (bijvoorbeeld) te moeten uitzitten. Wedden Dat zou ik nog wel eens helemaal allemaal willen zien.
Enfin, vanavond was het dus een in memoriam en de slijmslijmmaarnutochpassende Villa Felderhof (goed wijf, Patty Brard!).
En kreeg Jos Brink, bij leven amuseur en pastor, toch de krans die goede wijn verdient.
Groet je Maker Jos, we komen er allemaal vroeg of laat aan.
Jij bent er te vroeg heen gegaan, vind ik persoonlijk.

Ik heb het ook maar viavia, maar doorvertellen is my middle name, dus: als je even authentiek wilt griezelen over de Natuur met een grote N (Afrika), ga dan naar Jason 275. Filmpje!!!
Als je even in die regionen klikt denk je: Moet hier niet een comité tegenaan?

Sybrand schreef me:

het lijkt een herhaling van wat we al eens zagen, al heten de afvalligen deze keer geen Jan Wolkers of Maarten \'t Hart. Tóen voelden de gelovigen zich ook zeer op de ziel getrapt. Of ze letterlijk terugtrapten weet ik niet, maar voor de rechter zijn heel wat blasfemisten gesleept. Het hield op. Het zuiverde uiteindelijk het gedachtengoed zelfs van hen die wilden horen. Anderen vonden de vrijheid om de kerk te verlaten. Zou het in de islam anders gaan? Zou de islam géén weg vinden met "afvalligen", raar woord. Daar geloof ik nou eens niks van. Dat rare commité "je mag geen goddelozen slaan" houdt de ontwikkelingen alleen maar tegen. Geen verweer geven. Het woedt wel uit. Dat is in de kerken in Nederland ook gebeurd.

Nou is er weer een comité, om moslims te leren dat ze geen "afvalligen" mogen molesteren en bedreigen.
Dat laatste vind ik ook. Niemand mag iemand molesteren en bedreigen. Om welke reden danook.
Niemand hoeft te geloven als hij daar niet voor voelt. Daar hebben we een grondwet voor, vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst.
Ik hoef niet naar de synagoge, naar de gereformeerde kerk, naar de mis, naar de moskee, als ik dat niet wil.
En daarvoor hoef ik niet afgestraft te worden. Dat is namelijk GEEN STIJL.
Maar heb ik daar een comité voor nodig? Met Theodor Holman? Of de onvermijdelijke Afshin Ellian? Of andere hoog opgeleide strijders tegen de islam? Nee dus. Wat kopen jongens en meisjes die met veel pijn en moeite proberen zich te ontworstelen aan hun geloofscultuur, en dus aan hun sociale omgeving, hun familie, hun geloofsleven, nou aan zo'n comité? Wat hebben ze eraan als de kranten daar weer vol mee staan, als Nova en Netwerk meelevend de Nederlandse elite aan het woord laten (en als het meezit een onherkenbaar gemaakte ex-moslim met verdraaide stem voor de veiligheid).
'De mensen van het comité gaan schrijvers, politici, journalisten uitnodigen om zich bij hun comité aan te sluiten.
Gelukkig tel ik in die kringen helemaal niet mee.
Hun lucht bevalt me namelijk niet.
De lucht van de bühne namelijk.

Talpa/Tien houdt op te bestaan, RTL neemt het grootste deel van de boedel over.
Mislukt als zender, maar John de Mol is er nog rijker van geworden. Prima toch? De banken, de supermarkten, de energiebedrijven, de telefoonaanbieders, de commerciële omroepen: dat is de grote mensenwereld van de markt. Geen moeite mee, behalve als ik er last van krijg en bedrogen word. De marktwerking/concurrentie worden ons altijd voorgespiegeld als voordelig voor de consument, maar dat weten we inmiddels wel beter: schieten we wat op met de marktwerking in de zorg, in de jeugdhulpverlening, in de energie, de telefonie? De vraag stellen is haar beantwoorden. (Voor alle zekerheid, het antwoord is NEE).
Maar nu de vergelijking met de omroepen: de publieke omroep zou sterker, interessanter, betekenisvoller kunnen worden door de aanwezigheid van de commerciëlen, dachten we. Wat zij doen hoeven wij niet meer te doen, dachten we. Natuurlijk moeten er kijkers zijn, televisie is een massamedium, betaald uit de algemene middelen, dus onze opdracht als programmamakers is altijd om te communiceren met het publiek. Maar soms moet je ook iets uitproberen, soms moet je iets maken voor een specifiek, misschien kleiner publiek. Soms moeten kijkcijfers niet je hoogste doel zijn. Bij de publieke omroep dus. Nou, dat is nou net het probleem, ik heb het al vaker geschreven: doordat de publieke omroep zich - in opdracht ook van de politiek - gedraagt als een commerciële (de adverteerders en de sponsors hebben de dikste vingers in de televisiepap) is ze haar bestaansrecht bijna kwijt. Waarom zouden de commerciële omroepen Memories, Studio Sport, de Sponsor Bingo Loterij (of zoiets), Lingo, Wat heet/wat nu niet uitzenden?
Uitzonderingen daargelaten boet de publieke omroep steeds meer in aan kracht en noodzaak.
Vanavond schrijft Hans Beerekamp in NRC/Handelsblad dat "het vaderlandse medialandschap" is opgeschud door John de Mol. Dat de publieke omroep zich "herpakte" door zijn ambities.
Tja. Opgeschud en herpakt.
Ik ben persoonlijk nogal ongelukkig met dat "herpakken".
Er is teveel dat ik mis, er is teveel verdwenen, er wordt te veel niet meer gemaakt.
Door de digitale kanalen zie ik documentaires, lange gesprekken, kunstprogramma's uit een ver verleden. Toen de VPRO nog interessant en dapper was. Toen engagement nog geen vies woord was. Toen we nog geduld en tijd van leven leken te hebben.
Nu hebben we nog Zomergasten. En Marathoninterviews. En af en toe een leuk praatprogramma, een goede documentaire, goed amusement. Maar spaarzaam, mondjesmaat, vingers van één hand...
De publieke omroep is opgeschud.
Maar heeft daarbij veel veren verloren.

Bent u er nog? Koortsachtig probeert de VARA na te druppelen in de tijd van de Wereld Draait Door. Overtreffende trap van mislukking heet Wat Nu.
Een onsamenhangend panel (met af en toe mensen erin van je wéét dat ze ooit ergens verstandig waren, maar die dat koortsachtig verborgen houden in dit programma), buigt zich zappend over de actualiteit, zullen we maar zeggen. Hinderlijk onderbroken door de eeuwige You Tube-filmpjes, die ik daardoor ook al niet meer kan zíen. En dan ook nog opgejaagd door Isolde, die het leuk deed als malle Jakhals.
Vanavond deed de "ontwerpster"(???) Judith Osborne (wie?) definitief het licht uit.
Geert Wilders, weet je, ik vind het gewoon zo móeilijk. Want op wie moet je dán stemmen. Niet dat ik hem stem hoor, maar ja, je hebt een Balkenende, je hebt een ... daarna kon ik het niet meer volgen en zat ik me alleen nog maar af te vragen: leuke slimme Bas Haring, waarom zít je daar?
Betalen ze je zo goed? Blijf toch lekker thuis. Dit programma gaat jou gewoon boven de pet!

Lieve Arnon G.,
Deze brief van mij aan jou zal alleen begrepen worden door de enkeling die zaterdag jl. het Parool heeft gelezen en dan ook nog jouw brief aan mij. (Ikzelf sla die brieven meestal over omdat ik er nooit een touw aan vast kan knopen).
Je bent in mijn ogen een groot schrijver, je laatste boek Tirza vind ik een hoogtepunt, maar deze brief was zoals gebruikelijk een partij grote onzin, met een valse geheime agenda erin, en een paar leugens om de boel op te leuken, wat verdachtmakingen en beledigingen.
Toch wil ik, als dank voor voornoemde Tirza, je tegemoet komen in je verlangen om mij als Dirndl naar Oostenrijk te krijgen teneinde door mij bebaasd te worden. Je vindt me weliswaar hysterisch en tezeer op mezelf betrokken (in alles zitten kernen van waarheden) en vindt me geschikt als presentatrice van een roddelrubriek voor de hogere kringen, maar ik kan jou niet serieus als mens en niks kwalijk nemen als schrijver.
Daarom, als afgeleide vervulling van je bizarre wens, deze foto (met dank aan mijn lieve vriend R.V.)
Je Hanneke Groenteman

Dag lieve mensen, dit is mijn zomer van de vele kleine vakanties. Na Marbella, Schiermonnikoog en Frankrijk reis ik nog af naar Chicago, eind augustus, voor een paar weken. En dan te bedenken dat ik reizen haat. Vraag me niet waarom (voor je het weet ga ik het nog uitleggen ook), maar ik ben gewoon niet avontuurlijk. Mijn bovengenoemde vakanties heb ik dan ook doorgebracht met (telkens andere) dierbaren en smaakte ik de genoegens van a. een goede omgeving en vrienden; b. goed weer; c. een stapel boeken. Nu ben ik weer even thuis, en dat is ook heerlijk.
Ik geniet nog na van de mooie boeken die ik gelezen heb. Ik noem: Tirza (Arnon Grunberg); Wat is de Wat (Dave Eggers); On Chesil Beach (Ian MacEwan). Ik laat het bij deze must-reads. O ja, de stripboeken Le Chat du Rabbin, die ik kado kreeg, hebben mijn vakantie ook verlicht. Het joodse geloof bezien door de kat van de rabbijn, meesterlijk getekend en opgeschreven.
Wat mij, eenmaal terug, treft is de ultieme komkommertijd, in kranten, en vooral op de televisie. Wat een ongelooflijke leegte spreekt daaruit! Ik viel met mijn neus in de onzinnige boter van Geert Wilders, die een ingezonden brief met griezeltaal in de Volkskrant geplaatst had weten te krijgen, waarop deze kwaliteitskrant dit als opening van de krant bracht. En toen werd het nieuws, waarover dagenlang commentaar geleverd moest worden. Wat is de politiek toch oninteressant en oppervlakkig. En tegelijkertijd, of juist daardoor, verontrustend. Wie denkt eigenlijk nog na daarginder?
De leegte van de televisie vind ik wel prettig, ik hoop dat Hilversum me helpt af te kicken.
Uitzondering: Zomergasten.

Vorige week was ik al excited door het gesprek met de Nederlands-Palestijnse filmregisseur Hany Abu-Assad (van Paradise Now). Ik heb waarachtig drie uur onbeweeglijk aan het toestel gekluisterd gezeten. Vooral als het ging om moslimfundamentalisme, Israël en Palestina, de opdracht die de staat heeft om bevolkingsgroepen met elkaar in vrede te laten leven. Maar ook zijn inburgeringscursus in Nederland, na zijn twaalfde jaar, door Wim T. Schippers' Fred Hachéshow, en Theo en Thea. Wat een man, en wat verrukkelijk om urenlang in zo iemands "nabijheid" te mogen verkeren. Mede daarvoor zijn radio en televisie bedoeld, naast vermaak en nieuwsinformatie. Waarom hebben ze ons dat afgenomen, het goede gesprek. Zullen er geen miljoenen mensen naar kijken, zal het niet altijd een gesprek van drie uur zijn... het lijkt tegenwoordig of nooit meer iets langer dan een paar minuten mag duren. Totale stukgemonteerde oppervlakkigheid en kletskoek.
Zomergasten dus. De afgelopen avond was er de Vlaamse genitica prof. Christine van Broeckhoven, gespecialiseerd in hersenonderzoek, specifiek de ziekte van Alzheimer. Meesterlijk was het. Spannend en avontuurlijk. Tot nadenken stemmend. Meer wetenschappers, meer denkers, dan kunnen de eeuwige BN-ers (Bram Moszkowicz, Linda de Mol) wat mij betreft thuis blijven. En goed naar andere zomergasten kijken, zal geen kwaad kunnen.
En op de radio de pendant van Zomergasten: het marathoninterview. Ook al zo heerlijk. Ik heb geleerd om de uitzendingen te podcasten (op mijn MP3-speler, zeg maar iPod zetten), zodat ik door de week heen niet dat eeuwige Radio 1-journaal hoef te doorstaan, maar lekker waar en wanneer ik wil urenlange goede gesprekken kan beluisteren. Ik noem: J.A.A. van Doorn (ongelooflijk interessant) en Lieve Joris (hartveroverend). Is allemaal te beluisteren via Internet, te allen tijde!!! Naast de Concertzender, of radio 7 of hoe het ook heet, een oase.
Zo, ik heb stoom afgeblazen, ik ga weer lekker schrijven en alleen (radio-)luisteren en (tv-)kijken als ik er wijzer van word, als ik er iets mee opschiet.