Ik lease graag stukjes van anderen waarmee ik het eens ben, af en toe.
Op dit stukje werd ik attent gemaakt, want doordat ik losgezongen ben van mijn dagelijkse doen heb ik Francisco van Jole een tijdje niet gelezen. Jammer, maar gelukkig, Wim, dat je mij dit stuurde! Ik post het meteen, met dank.

Dit stukje begin ik te tikken met de vraag die altijd als eerste in me opkomt
als ik een stukje ga tikken: moet ik dit stukje wel tikken?
Iedere dag denk ik wel \'iets\' te hebben voor dit weblog maar zo gauw ik
doordenk komen de bezwaren op. Klopt die gedachte wel, is het eigenlijk wel
interessant, moet ik hier bezoekers mee lastig gevallen, heb ik het niet al eens
eerder bedacht, moet ik er niet wat meer informatie over vinden? Meestal leidt
dat letterlijk tot niets.
Vandaag las ik ergens op een journalistieke website dat ik dat allemaal niet
moet doen, dat ik gewoon moet optikken wat ik denk, zonder door te denken. Dat
is de echte weblog-methode. Laat ik het eens proberen.
Over Wilders bijvoorbeeld die een minister knettergek vindt. Tijdens het
dagelijkse internetrondje kwam ik er allemaal opmerkingen over tegen maar wat
mij er het meest aan stoorde niet. De uitspraak is namelijk het zoveelste bewijs
dat Geert Wilders niet gediend is van vrijheid. Zo gauw iemand een andere
opvatting heeft dan de zijne heeft die opvatting geen bestaansrecht.
Iemand die knettergek is houdt er geen opvattingen op na. Die raaskalt maar wat.
Geert Wilders heeft een partij die geen partij is want naar ik heb begrepen is
hij zelf het enige lid. Die partij noemt hij Partij Voor de Vrijheid. In de
afkorting PVV valt de D merkwaardig genoeg weg. Misschien omdat het teveel aan
democratie doet denken.
Geert Wilders wil elke dag wel iets verbieden, hij wil andersdenkenden
onderwerpen. Nog nooit heb ik hem enig vrijheidsideaal horen uitdragen. Ik hou
erg van vrijheid, wil liefst nooit iets verbieden en het woord vrijheid lezen in
combinatie met Wilders is alsof ik mijn liefje omhelsd zie worden door een
ontvoerder.
De naam van de partij van Wilders is een leugen. Maar omdat we in een vrij land
leven mag dat.
De naam Partij Voor de Vrijheid zegt niks over Wilders of zijn ideeën maar wel
over onze eigen opvattingen van vrijheid. Namelijk, hoe ver laten we hem gaan?

Zoiets zou ik dan schrijven. Ik zou het teruglezen, denken 'ach, Wilders, who
cares?*' en dan alsnog deleten.

Vandaag niet. Wat overblijft is een stukje dat is geschreven zoals Wilders
denkt: het opeenstapelen van gevolgtrekkingen zonder tussenkomst van reflectie.
De man heeft geen delete-knop.