Een compleet mens, Jan Wolkers. Geen dubbele bodems. Geen schijnheil. Intelligent, geestig, relativerend over zichzelf, niet moedig want niet bang. Gewoon vanzelfsprekend, van binnenuit, altijd de goede kant kiezend. Wanneer, waar, waarover danook. Politiek (van anti-apartheid, via anti-oorlog in Vietnam, tot en met Partij voor de dieren). Religieus (humanist, vanuit de zwaar gereformeerde opvoeding). Artistiek (dorre literaire prijzen geweigerd maar een mooi geil oeuvre bij elkaar gebeeldhouwd). Menselijk (had medelijden met de 'aardige jongen', de glazenier die het door hemzelf gemaakte en door Wolkers ontworpen Auschwitzmonument had vernield). Qua leeftijd (hij had een unversele leeftijd in zich, van kinderen tot leeftijdgenoten bond hij tot op heden een enorm publiek aan zich). Erudiet (van de bijbel tot en met de grote denkers, hij putte uit een grote bagage om er levenswijsheid uit te putten en door te geven). Publiekslieveling (in elk geval 100 % gegarandeerd een geweldige gast in elk interview voor elk medium, van schoolkrant tot en met de populairste televisieprogramma's). Niet te vergeten: humor (was zelf heel geestig, snapte elke grap en nam uiterst listig domme interviewers in de maling zonder dat die dat zelf merkten. Hij had vast zelf heel erg gelachen om de in memoriamgrap van Fokke en Sukke, in het zwart: 'maar wel een gelukje... voor de wormpjes in zijn achtertuin.')
En zo kan ik doorgaan.
De hele avond is hij herdacht. Heerlijk.
Van Matthijs van Nieuwkerk (die begon over stampende muziek heen met teveel XTC in zijn mik, zo te horen, kwam later een beetje tot rust) tot en met de herhaling, na middernacht, van een meesterlijke kleine AVRO-documentaire, waarin hij naar oude tv-fragmenten van zichzelf zat te kijken en te becommentariëren - leuk en ontroerend - was het al Wolkers wat de klok sloeg. Adri van der Heijden heb ik wel 6 keer zien vertellen dat Wolkers hem onlangs nog twee pakkerds gaf, Koefnoen-Paul Groot heb ik ook de hele avond Wolkers zien nadoen en Monique van de Ven moest zich nog haasten om van Nova (Hilversum) naar Amsterdam (Pauw & Witteman) te laten sjezen om daar op de repeteerstand te vertellen hoe erg en wanneer voor het laatst.
Enfin, Jan Wolkers was een adorabele man en dat was 'ie.
En niet alleen omdat hij nu dood is!!!!
En o ja, een prachtige beeldend kunstenaar.



foto: Koos Breukel, M, NRC Handelsblad, oktober 2007

en ook: het spuugbeestje nog eens te bekijken, met dank aan Annelies.