Buiten stormde en regende het, binnen, in de Mozes en Aäronkerk in Amsterdam hebben we een soort punt gezet achter de spraakmakende actie 26.000 gezichten, de strijd om uitgeprocedeerde asielzoekers die al onder de oude wet in Nederland waren, een verblijfsvergunning te doen geven. Voor het overgrote deel is dat gelukt, mede door de publieke opinie die steeds meer druk op de politiek gezet heeft om de asielzoekers en hun kinderen die hier zo graag wilden blijven een veilige toekomst hier te geven. En een niet geringe bijdrage is geleverd door de 99 filmpjes van anderhalve minuut die gemaakt zijn door documentairemakers. En die zijn uitgezonden door de publieke omroep, waarvoor hulde. Er waren vanmiddag mooie woorden, blije gezichten, heerlijke uitgeprocedeerde hapjes en warme muziek.
Maar ook: tranen.
Bijvoorbeeld om het verhaal van Maryam, het 16-jarige meisje uit Afghanistan dat hier al jaren woonde met moeder Layla en twee jongere kinderen. Maryam zat in groep 8 in Nijmegen, had een stoet vriendinnen en vriendjes, was (is) zeer geliefd. Toen ze weg moesten (nog onder Verdonk, voor het generaal pardon!!) zijn bittere tranen gehuild, is gedemonstreerd in Nijmegen door de school en de ouders. Maar ze moest weg, drie dagen na de demonstratie zijn ze uitgezet.
Haar vriendinnetje Veerle heeft nog altijd contact met haar. Maryam heeft een mobieltje waarop ze af en toe bereikbaar is of kan bellen. Het gezin heeft geen fatsoenlijk huis in Kabul, er is geen verwarming, geen electriciteit, ze kan niet computeren of op internet, ze zijn arm en verkleumd. De ouders van Maryams vriendinnen en vrienden hebben ervoor gezorgd dat er elke maand geld is voor een studiefonds, ze heeft een laptop (maar geen stroom) en krijgt extra lessen, want gewoon naar school gaan kan ze niet. Ze wil dolgraag verder studeren, spreekt nog heel goed Nederlands en de Nederlanders willen het liefst dat ze hier komt studeren. Maar eerst moet er een huis voor haar komen in Kabul. Voor 16.000,-- zou de familie een huis met een dak en verwarming en water kunnen kopen in Kabul. Dat is ook geconstateerd door iemand die uit Nijmegen naar Kabul is gegaan vorige maand en de procedure heeft gecontroleerd. Er is echt maar $ 20.000 nodig voor een huis voor Maryam.
Ik ga me daarvoor inspannen (vandaar dit stuk), ik vraag jullie om te kijken op
Maryams vriendensite en na te gaan of jullie iets kunnen missen voor
EEN HUIS VOOR MARYAM.
Alle grote problemen lossen we niet op, maar één probleem voor één klein meisje misschien wel....
Ik hou jullie op de hoogte.