Tja, u heeft er in grote getale op aangedrongen dat ik niet zo lang mag wegblijven van mijn blog, want dat niet past in de blog-etiquette. Ik moet dan zeggen waarin ik niets van me laat horen, anders gaat u steeds voor niks naar mijn site en dat is zonde van uw tijd en (kennelijk) van uw goede humeur.
Maar weet u wat het was: ik heb een tijdje gebivakkeerd in een lappenmand.
Zowel geestelijk als lichamelijk was het niks gedaan de afgelopen maand.
Enerzijds relationele malheur, anderzijds een overbodige operatie (ogen) die niet helemaal verliep zoals ik had verwacht, zodat ik nu al 2 weken slecht zie en nauwelijks kan lezen. En het leek mij voor alle partijen het beste om heel stilletjes in mijn lappenmand te blijven, want echt te genieten was/ben ik ook niet.
Nu trekt het hele boeltje een beetje bij, voel ik me ook een beetje opgejaagd door al die ongeruste en bozige mailtjes en zit ik met een vergrootglas in de aanslag weer achter de computer.
En achter de idiote pakken papier die de bezorgers van de Kerstkranten in mijn bus hebben gepropt.
Een oeverloze hoeveelheid interviews die ik met dat vergrootglas niet ga doorploegen. Ik heb, zoals elk jaar, wel wat beters te doen met Kerst: de serie 24 deel 6 bekijken en (hopenlijk) de serie Big Love deel 2.
Ik moet na de Kerst nog de films Atonement en Elisabeth zien. De film 4 maanden, 3 weken heb ik al gezien en is een absolute voltreffer van pracht en ontroering. Gaat dat zien!
Van 27 december tot en met 5 januari ga ik naar Sevilla, tot dan en daarna zal ik van me laten horen.
Ik heb fantastische kerstwensen ontvangen (doe daar zelf niet aan), mijn favoriet post ik hieronder.
Dag allemaal, goede Kerst, ik ben er weer!


Getekend door Karin van Elderen