Ïk kreeg een paar hout snijdende reacties op mijn oprisping over de dames Röling en Bierenbroodspot. Ik post er 2 omdat ik het er eigenlijk, achteraf, mee eens ben.

Dag mevrouw Groenteman,
Wat jammer dat u deze kleurrijke vrouwen als spoken betiteld. Heerlijk dat niet iedereen er het zelfde uitziet en dat deze vrouwen zichzelf zijn. Laat alstublieft iedereen in haar waarde en doet u alstublieft niet mee met het afkatten van anderen om hun uiterlijk a la story en prive. Marja

Beetje zuur is jouw opmerking Spoken wel.
De dames mogen eruit zien zoals ze zelf willen, niet waar?
En dat zij niet echt aan bod kwamen.... schuld ligt bij Matthijs.
Anneke

Om de verjaardag van Hare Majesteit luister bij te zetten mochten twee oudere jongeren (of te jeugdig uitgedoste ouderen) de kwaliteiten van onze vorstin uit kunstenaarsperspectief belichten. Het werd een typisch DWDD-gesprek: veel lol, maar GEEN IDEE waar het over ging. Nou leidden de oorlogskleuren waarmee Gertie Bierenbroodspot en Marte Röling zichzelf hadden opgekalefaterd ook wel erg af.

Het verontrustende van het megalomane idee om onder de Amsterdamse binnenstad nog eens een pretpark van 5 verdiepingen te bouwen is niet zozeer het idee zelf (alhoewel, brrrr), maar meer de gedachte dat de bestuurders van deze stad erover mogen oordelen en beslissen! De plannen die onze stad nu al jaren ontredderen zijn duurder en duurder aan het worden. Ik denk aan de Noord-Zuidlijn, het stiefzusje van de Betuwelijn. En hoe je het ook wendt of keert, behalve gigantische overlast en schade voor bedrijven worden de lasten natuurlijk toch afgewenteld op de portemonnee van de stad. Het geld moet ergens vandaan komen, toch? Dat wordt bezuinigen en bezuinigen op overheidsbestedingen, om snel van noord naar zuid te kunnen komen.
Dus als we ooit onder de grachten, onder de fragiele binnenstad van Amsterdam, funcentra, parkeerplaatsen, bioscopen en winkels gaan bouwen, zullen er ook kartonnen dozen moeten komen voor diegenen die niet meer in voorzieningen vallen die voor de minder bedeelden bedoeld zijn. Want daar zal dan geen geld meer voor zijn.

Hoera. Een Gouden Beeld voor het meest creatieve, muzikale, geestige en opmerkelijke televisieprogramma van de laatste jaren: de MIKE EN THOMASSHOW!!
Gaat dat zien!

Kijk, dat was nou nog eens een bijzondere recensie, in de Volkskrant van maandagochtend 28 januari.
Over een programma dat medegeproduceerd was door de eigen krant.
Ik weet niet of we Wim de Jong nog ooit zijn blauwe stukjes zullen zien schrijven in deze krant maar zo ja: ruimdenkend en groothartig van de hoofdredactie. Heel goed.
Overigens heb ik het programma niet gezien, dus ik kan de inhoud van de recensie niet onderschrijven of tegenspreken.

Mensen mensen, wat heb ik veel mailtjes gekregen met allerlei cijfers over aantallen Amsterdammers in klein- en in groot-Amsterdam! De eerste was Anouk. Zij schreef: op http://statline.cbs.nl staan veel gegevens van het cbs die je kan bekijken. Als je selecteert via de themaboom, kan je klikken op bevolking en dan in het venster rechts selecties maken (leeftijd, geslacht, nationaliteit), waaronder ook naar gemeente. Als het je allemaal teveel werk wordt: 742.884 was de bevolking van Amsterdam op 01-01-2007. 51,4% autochtoon (beide ouders in Nederland geboren).
Ha, zo heb ik vandaag weer wat aan mijn opleiding (sociale geografie) gehad.
Tot je dienst bij verdere demografie-vragen!
Groeten,
Anouk
Verder kreeg ik allerlei variaties op dit getal, afhankelijk van waar de informatie vandaan was gehaald. Ik houd het op het CBS.
Ik wou overigens vooral duidelijk maken dat het stuk in het Parool zo onvolledig was.

Laatst had ik een hevige discussie met een Amsterdammer, die zei dat er meer dan 1 miljoen Amsterdammers waren inmiddels (jaja, door al die "import-A'dammers" natuurlijk, bah!). Ik zei dat het er volgens mij hooguit 700.000 waren (en dat er wat mij betreft nog best wat bij mochten, je bent een wereldstad of niet).
Het Parool, Amsterdamse krant bij uitstek, zou uitsluitsel geven, dacht ik, toen ik vrijdag 25 januari de krant in de bus kreeg. Opening van de krant (chocoladeletters dus): 5690 Amsterdammers erbij
Een kaartje, met buurten en getallen. + zoveel, - zoveel, die buurt met 0 punt zoveel gegroeid, die buurt met duizendzoveel gegroeid... Opmerkelijke instroom van Bulgaren en Roemenen, opmerkelijke vermindering van importbruiden, enfin, interessant allemaal, maar.... HOEVEEL INWONERS TELT AMSTERDAM NU? Dat stond er per ongeluk in het hele lange artikel niet bij.
Ik heb het Vak (journalistiek dus, let op de hoofdletter) geleerd onder de straffe leiding van hoofdredacteur Herman Sandbergh, een paar weken geleden helaas overleden. En dan zou het echt niet voorkomen dat de belangrijkste informatie in een openingsartikel werd weggelaten. Ontslag op staande voet, denk ik. MINSTENS.
Vraag: hoeveel mensen wonen er nou in Amsterdam????

gaan jullie nog wel regelmatig naar de TV van Willemijn? Ze stond de afgelopen week zelfs elke dag in de Volkskrant (alsof dat eervoller is dan een eigen prachtblog hebben...) en vannacht zag ik haar laatste postje nog even, super! Ik wil maar zeggen: wel doen hoor, voor je dagelijkse portie glimlach-met-venijn.




Verder was ik totaal onverwachts, na een concert van Frank Boeijen in Etten-Leur, te slapen in het nieuwe hotel in Dordrecht VILLA AUGUSTUS. Van de makers/bedenkers van Hotel New York in Rotterdam. En weer een overtreffende trap van fantastisch, daar. In een watertoren, met moestuinen, terrassen, geweldig restaurant/café/broodbakkerij/markt/hebbedingenwinkel.. om maar te zwijgen van de heerlijke kamers. Een must-see, must-have-been als je toch in de buurt bent of het prachtige Dordrecht wilt zien.
Het thema van het hotel is de haas (is er een haas Augustus???), overal zie je dit lieve leuke dier, ook in kokosmatvorm, die ik meteen heb aangeschaft. Je kan alles wat je gebruikt in dit hotel ook kopen, net als in hotel New York.

Ik was zo gelukkig om de voorlaatste voorstelling van Wim T. Schippers' WUIVEND GRAAN te mogen bijwonen. Een mirakel van schrijf-taal-bedenk-theaterkunst. Als het ooit nog ergens komt: gaat erheen.


En ik lees 2 boeken tegelijk: Mark Mieras BEN IK DAT (wat gebeurt er eigenlijk in je hoofd)? en Martijn Katans WAT IS NU GEZOND (kort samengevat: broodje kroket is gezonder dan broodje kaas en dat de appel zo gezond is is een misverstand). Ik moet ze allebei nog uitlezen, maar de beginnen beloven veel goeds en spannends.

Ik schrijf dit met alle muziek van Frank Boeijen (in mijn leven nieuw) op de achtergrond, omdat ik hem morgen (maandag 28.1) interview in Kunststof. Vrijdagavond woonde ik een dampende fanclubavond bij in een grote zaal in Etten-Leur (!). Een planeet die tot nu toe volkomen aan mij was voorbijgegaan. Leuk!

Over Kunststof gesproken: aan het eind van dit programma (elke werkdag, Radio 1, 19 tot 20 uur, altijd een gast uit wereld van kunst, kultuur, mode, media e.d.) schrijft de gast een behartenswaardige spreuk op een badkamertegel. 1500 tegels heeft dat tot de 1500ste uitzending opgeleverd (december). Nu is er een enige Kunststoftegelstentoonstelling in badkamervorm in Galerie Animaux, Van Vollenhovenstraat 15 in Rotterdam. Prachtig om te zien, en om al die mooie spreuken van de diverse BN-ers te bestuderen. Gaat dat even zien, tot 1 maart, als je in de buurt bent. Leuke, koopzucht opwekkende galerie trouwens.

Buiten goot het van de regen, binnen wist Harry Bannink vanaf een dikke wolk een bomvol Concertgebouw (Amsterdam) een eindje boven de vloer te laten zweven. Hij is inmiddels al bijna tien jaar dood, maar zijn muziek is voor eeuwig en altijd. Vanavond mocht ik een avond meemaken waarop het symphonie-orkest Holland Symfonia o.l.v. Otto Tausk, Henny Vrienten, Loes Luca, Nynke Laveman en Frans van Deursen een keur aan Banninkliedjes en -muziek ten gehore brachten. En hoe! We werden collectief bevangen door een diepe ontroering en, jazeker, trots op Nederland. Want wat is Bannink (componist van liedjes van Annie M.G. Schmidt, Willem Wilmink, Jan Boerstoel, Karel Eykman, Hans Dorrestijn) oer-Hollands. Ja Zuster Nee Zuster, 't Schaep met de Vijf Pooten, Klokhuis, De film van Ome Willem, Heerlijk duurt het langst, Foxtrot, ik kan wel doorgaan. 3500 liedjes. Balletmuziek. En zonder overdrijven: hij was een componist van wereldklasse. En dat voelden we vanavond heel intens. Zijn muziek verbindt en verbroedert, zoals alleen goede muziek dat kan. Muziek, die nu al minstens 3 generaties in de genen is gaan zitten.
Ik wil eigenlijk vooral zeggen: als iemand in Alkmaar of Enschede dit leest en nog de kans krijgt de 2 laatste concerten In de ban van Bannink bij te wonen, hol erheen! Voor de thuisblijvers: er zijn opnames gemaakt. Niet voor de "gewone televisie", zoals ik gehoopt had, maar voor het digitale kanaal Cultura en er zijn geluidsopnames. Voor, hopenlijk, een cd.

Zaterdag 19 januari interview ik regisseur Barbara Hanlo, aansluitend op de vertoning van haar film Als een vlieg naar de vlam (62 min.), in filmtheater Rialto in Amsterdam. 16.00 uur.
Ik heb de film al mogen zien, en het is een klein wonder, dat iemand zoiets moois kan maken. Ik kende Barbara Hanlo nog niet als kunstenaar, maar verheug me erop haar te leren kennen. Als je deze film ergens kan zien (bijvoorbeeld op het Filmfestival Rotterdam, wie weet ooit op tv), MIS HEM NIET.

Alexandrine Tinne (1835-1869) was een Haagse dame uit de betere kringen. Zij onderscheidde zich van haar tijdgenoten door haar liefde voor fotografie en haar enorme hang naar Afrika. Zonder enige acht te slaan op mogelijke gevaren reisde ze jarenlang door het toen nog nauwelijks in kaart gebrachte continent. Overal waar ze kwam, maakte ze foto's en het zijn deze foto's die filmmaakster BarBara Hanlo gebruikt als uitgangspunt voor de vormgeving van de documentaire als een vlieg naar de vlam. De film vertelt Tinne's verhaal vanuit het perspectief van de thuisblijver. Deze tracht zich op basis van haar brieven en foto´s een beeld te vormen van wat zij meemaakte. Het is een ontdekkingsreis door de verslagen van een ontdekkingsreis.

Mooi woord, vanavond gehoord uit de mond van dr. Mark Mieras (zie vorig postje, schrijver van BEN IK DAT?). In plaats van googelen. ZOEKELEN.

Hoe vaak zeg ik niet Als ik nou eens lekker, niet ernstig, maar wel een goed poosje bedlegerig werd, dan zou ik de hele dag lezen. Ik ben wel eens ziek - niet vaak overigens - maar uitgerekend dan heb ik helemaal geen zin in lezen, maar lig ik te griepen in bed en is een slappe opname van het ondoorgrondelijke Wie is de mol? het hoogst haalbare.
Nu ben ik fit als een hoen en druk als een klein baasje en heb ik een stapel boeken die ik WIL EN ZAL lezen.
Te beginnen Boetekleed van Ian MacEwan (Atonement). Favoriete schrijver, ik zag de mooie verfilming van Atonement en kreeg enorme zin om het boek te lezen. Hoe zal hij dit verhaal opgeschreven hebben? Blijkt het voor € 9.95 op de midpricetafels te liggen. Gekocht dus.
BEN IK DAT? door de wetenschapper/wetenschapsjournalist Mark Mieras (Nieuw Amsterdam) schijnt een meeslepend, opwekkend, amusant en zeer leerzaam boek te zijn over de werking van onze hersens. Vrienden, die het al gelezen hebben, hebben er grote troost uit geput en raken er niet over uitgepraat. Ik was al geïntrigeerd door een paar radio-interviews met Mark Mieras en vanavond heb ik een openbaar interview in een boekwinkel bijgewoond (doe ik nóóit!), conclusie: ik móet en zal dit boek zo snel mogelijk lezen. Het zal, zo werd mij door lezers verteld, mijn leven, of de beleving van mijn bestaan, veranderen.
Dan ben ik nog middenin Kalme Chaos van Veronese blijven steken, moet ook uit, zo mooi.
En vanmiddag mocht ik de presentatie van de nieuwe, nu al geruchtmakende en veelgeprezen roman van Charlotte Mutsaers, KOETSIER HERFST (Bezige Bij) bijwonen (na veertien jaar weer een roman).
Ook nog 2 stapels hoorcolleges van dr. Maarten van Rossem op cd gekocht (over de geschiedenis van Amerika en De Grote Geschiedenis, home-academy.nl), maar die kan ik in de auto beluisteren.
De BNG Nieuwe Literatuurprijs 2007 is vanmiddag uitgereikt. Ik interviewde de zes genomineerden, heb met groot plezier hun boeken gelezen en was gelukkig met de winnares: Sanneke van Hassel (Witte Veder, Bezige Bij). Verhalenbundel van grote klasse. Maar de andere vijf genomineerden waren terecht bijna-winnaars. Leuke prijs, voor auteurs onder de 40, met minstens 2 boeken op hun naam. € 10.000. Voor de komende drie jaar gegarandeerd door de BNG, Bank Nederlandse Gemeenten (niet-commerciële bank voor de publieke sector).
En dan is er nog een uitgeverij die hoopt dat ik een boek SCHRIJF. Laat ze eerst ophouden met mooie boeken uitgeven, die ik wil lezen.
Allemaal literaire lekkernijen, wat een luxe.

Onder die kop las ik vanavond een stukje in het Parool, van Paul Arnoldussen.
Het ging over de Deurloostraat in Amsterdam, die kennelijk vorig jaar tot de mooiste straat van Amsterdam is verkozen, hetgeen mij volkomen is ontgaan. Ik ben namelijk zelf opgegroeid in deze Deurloostraat, en heb er in mijn jeugd van genoten, in mijn puberteit en daarna diep op neergekeken, en nu heb ik er sentimentele warme herinneringen aan. Paul Arnoldussen, de historisch gespecialiseerde journalist van het Parool, was mijn buurjongetje. Broertje van het vriendje van mijn veel jongere broertje. Allemaal ver beneden mijn waardigheid, toen. Nu niet meer hoor, integendeel, RESPECT!
Paul schrijft over de regisseur/acteur Titus Muizelaar, die kennelijk, zonder dat hij dat wist, in precies dezelfde jaren als hij, in dezelfde straat blijkt te zijn opgegroeid. Maar... aan de overkant. En dan gaapte er al een cultuurkloof. Twee werelden, zogezegd.
Nou Paul, er waren nog meer werelden. Wij woonden vlak naast elkaar, maar mijn wereld was de meisjeswereld, en de jouwe die van de jongens. Wij speelden vader-en-moedertje (ik moest vaak op mijn 8 jaar jongere broertje passen, die mocht Het Kind zijn) op straat en hadden een toneelspeelclub. Met Lida en Els van de overkant. Wist jij dat? Wist je dat er meisjes woonden in jouw straat, en dat die ook zo hun cultuurtje hadden in de mooiste straat van Amsterdam anno 1949?
We kunnen dus spreken van minstens drie werelden in één, niet al te lange, straat.

Mode-uitdrukking HET MOET NIET GEKKER WORDEN is volledig van toepassing op het volgende hebbedingetjesnieuws: de POEZENPRUIK is in de handel! Voor $50 (+ $ 25 verzendkosten uit gekkenland de VS) kan je voor je kat een roze, zilveren, blonde of blauwe pruik aanschaffen.



en als je in een héle gekke bui bent doe je deze


Ze worden verstuurd in deze poezenpruikendoos

www.kittywigs.com

Naar aanleiding van het marathon-interview met dr. Maarten van Rossem heb ik iets geweldigs aangeschaft: door hem gegeven hoorcolleges over de Geschiedenis van Amerika (4 cd's) en GESCHIEDENIS IN HET GROOT, de wereldgeschiedenis van de Big Bang tot het heden (4 cd's). Zeer leerzaam en groot genoegen. De Home-Academy geeft een massa cd's met colleges uit, over filosofie, oude Grieken, kunstgeschiedenis, muziek, toneel, literatuur.... enfin, ga naar de site en raak net zo leergierig en geïnspireerd als ik, wellicht. www.home-academy.nl

Uitgesproken vol en rijk-aan-cultuur weekend.
Eerst genoot ik de EER met een verjaarspartijtje van kleinkinderen (7) mee te mogen op VARKENS KNUFFELEN!Bij de Familie Bofkont op een dierenwalhallaboerderiij in Amstelveen. Een soort mini-Ark van Noach, met 32 varkens die in een soort vrede leven met poezen, koeien, een schaap, hanen en in gewapende vrede met de macho-gans Arie Bombarie.


Moeder-overste daar is Dafne Westerhof, die een passie voor dieren paart aan slimheid, commercieel inzicht en niet-irritant sexappeal. Gouden combi! Je gaat voor de bijl, of je nou 7 bent, president-commissaris, politie-agent of oma.
Ga naar de website, of liever: ga eens op workshop of ga met je collega's varkens knuffelen, buigen voor de lawaaierige Arie Bombarie (gans), borstel een koe, geef een biggetje een fles en drink tot slot een glaasje. Na afloop staan de foto's, gemaakt door hulp Knor (Dennis Kennedy) op de site, dus de varkens en Dafne zijn helemaal 2008.
Toen ik de modder van mijn laarzen had gepoetst deed ik zondag m met mijn oudste vriendin Noor (we kennen elkaar 68 1/2 jaar) onze "oudedameszondag", dan doen we minimaal 3 dingen. En denken we veel aan onze moeders, die ook elkaars vriendinnen waren en samen de stad in gingen.
Vandaag begon onze damesdag de film Wuthering Height van William Wyler naar de roman van Emily Brontë. Hoofdrollen, in krakend en piepend zwart-wit (1938): Laurence Olivier, Merle Oberon, David Niven. Bordkarton en toch: schitterend.


Daarna deden we een rondleiding in het Amsterdamse Stadsarchief, vorig jaar verhuisd naar het oude gebouw van de Nederlandse Handelsmaatschappij (later ABN, later ABN-Amro) aan de Vijzelstraat. Gebouw van De Bazel, zo'n rondleiding is meesterlijk, je komt in kamers en op verdiepingen waar je anders nooit in mag. Minpuntje: het café. Net-niet-goed van eten en drinken.
Pluspunt: het hele gebouw, de publieksvoorzieningen in het archief, de winkel.


En tot slot: de film Atonement, naar de roman van Ian McEwan. Ik denk dat het boek nog mooier is, maar de film komt een heel eind in de nominatie voor top 10 van het vorige jaar.


Een boek gelezen als toetje: WEST van Walter van den Berg, één van de 5 genomineerden voor de BNG-literatuurprijs (uitreiking a.s. donderdag, jonge schrijvers, de Bank Nederlandse Gemeenten geeft de winnaar € 10.000). Van de 3 die ik nu gelezen heb vond ik dit de top, maar ik zit niet in de ONAFHANKELIJKE jury. Bovendien heeft de schrijver mijn weblog gemaakt, dus ik wìl het ook graag heel goed vinden. Maar ik vond het gelukkig ook. Nou ja, jullie horen er nog van!


Voor ik ga slapen even naar de mooie site van de fotograaf Schlijper, waar elke dag een nieuwe foto op staat, zodat je een soort logboek van het leven krijgt als je ze achter elkaar bekijkt. Ik kreeg de tip van Pauline (dank!), maar Wim de Bie heeft op zijn Bieslog ook al de lof gezongen.

Daarna nog even een sudoku maken (nieuwste verslaving) en dan: oogjes dicht en snaveltje toe!

ga eens hier kijken....

of op Bieslog, over Der Driek

met dank aan Merel en Wim

De Duitse justitie heeft de Nederlandse communist Marinus van der Lubbe officieel vrijgesproken van het in brand steken van de Rijksdag in 1933. De nazi's veroordeelden hem destijds wegens hoogverraad en brandstichting en Hitler greep de brand aan om alle macht naar zich toe te trekken en alle wetgeving te vervangen door oorlogswetten. Van der Lubbe is dus nu officieel onschuldig verklaard. Jammer dat hij in 1933 al onthoofd werd.

Het wás al een heerlijk gesprek vanavond, in Wintergasten, tussen Joris Luyendijk en Gary Kasparov. Was hij de beste schaker ter wereld? Ach, deed hij (niet vals) bescheiden, die vergelijking is eigenlijk niet te maken.
Voor mij was hij de Kampioen der Kampioenen van de Goede Smaak.
Namelijk, behalve dat hij een fragment koos uit de meesterlijke film AMADEUS, eindigde hij met de Film der Filmen, mijn absolute favoriete film Aller Tijden, met de Mooiste Vrouw Aller Tijden: ROMAN HOLIDAY met Audrey Hepburn (en Gregory Peck). Ik heb die film zeker meer dan 200 x gezien en word er altijd weer gelukkig van. Gelukkig met een traan tot slot. Meestal kijkt iedereen in mijn omgeving die dit weet me begripvol en een beetje meewarig aan over deze passie, maar nu Gary Gasparov mijn grote liefde deelt, zullen ze wel anders piepen. Leve Gary, weg met Poetin.

Een paar dagen geleden zag ik de onweerstaanbare act van Arjan Ederveen en Tosca Niterink over de haartransplantatie met een scrotum. Het resultaat (kapsel balzak) zag ik vanavond op het hoofd van Joop van den Ende, bij Nova College. Totaal gebiologeerd hoorde ik nauwelijks wat hij vertelde, maar wat ik opving had ik al duizend keer eerder gehoord. Terwijl die balzak in het echt....geil!

Ik kan het weer niet laten: ik móet weer iets aanprijzen: LANG EN GELUKKIG, de einde- en beginjaarsvoorstelling van het RO-theater. Ditmaal een bizar mengsel van bekende sprookjes (Roodkapje, Klein Duimpje, Assepoester) met een rare twist. Geschreven door Don Duyns, geregisseerd door Pieter Kramer en gespeeld door topacteurs van het RO, met als absolute ster Arjan Ederveen als de boze stiefmoeder. Meezingers, grandioze effecten, voor jong (veel kinderen in de zaal) en oud (veel valse nichtengrappen), genieten geblazen. Ze spelen de voorstelling nog vanaf vandaag (10 januari) in Amsterdam, Utrecht, Almere, Zwolle, Almere, Den Haag, Den Bosch, Leeuwarden, Hoorn, Alkmaar, Drachten, Zaandam, Deventer en Zoetermeer. Gaan!!!

In Rusland is een man zo kwaad geworden op twee vrienden die zijn hond hadden gedood, dat hij ze met een bijl heeft onthoofd. Hij had de 'vrienden' betrapt toen ze in de keuken aanstalten maakten zijn lievelingsdier op te eten.

Daar staat tegenover dat in Texas een hond zijn baas met een jachtgeweer heeft vermoord.
De man, een jager, had net een gans uit de lucht geschoten en hij wilde zijn hond uit zijn pick-up te halen om de vogel te zoeken.
Hij legde zijn jachtgeweer in de laadbak waar de labrador retriever zat. Het dier stond vervolgens enthousiast te kwispelen op het geladen wapen, dat daarop plotseling afging.
De 46-jarige jager raakte zwaargewond en werd afgevoerd naar een ziekenhuis. Daar overleed hij korte tijd later.

Positief: deze hond demonstreerde in Gazastad tegen het bezoek van Bush.

Vorig jaar heb ik een programma gepresenteerd, Sterren op het doek, waarbij een bekende Nederlander poseerde voor drie portretschilders. Vandaag mocht ik zelf als model dienen voor vijf kunstenaars, één beeldhouwer en vier schilders. Ze hadden maar drie uur om me te portretteren - in opzet - en 9 dagen om het thuis af te maken. Dan zijn de eindresultaten te zien op de grote beurs van realistische schilderkunst (REALISME 2008) in PTA in Amsterdam, van 16 tot 20 januari a.s. Daar presenteert o.a. de Wackers Academie, een particuliere hoogwaardige opleiding voor realistisch schilderen zich, samen met alles wat aan figuratieve schilderkunst bloeit in Nederland. Wordt vast fantastisch, ik ga er zeker heen.
Ik mocht poseren voor vijf excellente kunstenaars, docenten aan de WACKERS ACADEMIE.
Ik was vereerd om voor deze kunstenaars (Bert Osinga, Irma Braat, Sam Drukker, Peter Smit, Bart Holt) te poseren, het resultaat was nu al zo treffend, dat mijn ijdelheid voorgoed de kop is ingedrukt.


Overigens: omroep Max heeft net aangekondigd dat we een nieuwe reeks van Sterren op het doek mogen gaan maken, deze zomer uit te zenden!

Na heerlijke Kerstdagen, week Sevilla rond Oud en Nieuw zonder ook maar één vuurwerkknal, sinaasappelen aan de bomen, huizenruil die de absolute perfectie benaderde


begin ik in te dalen en warm te lopen voor het voorliggende jaar.
En het jaar is lekker begonnen.

Op de terugweg uit Sevilla, op het vliegveld kochten we de nieuwste HELLO, het nieuwjaarsnummer van deze gossipglossy, over de "hottest couples" van 2008, met op de cover.... ONZE Ruud en Estelle Gullit, nou ja, iets kleiner van Sarko en Karla, maar toch even groot als de 70-jarige Jane Fonda met nieuwe liefde. Schokkendste detail in het artikel over Ruud en Estelle vond ik overigens wel dat Estelle volgens haarzelf JOURNALISTE blijkt te zijn. Ze is gek met interviewen, vooral met humor en diepgang en ze meldt en passant dat er gesproken wordt over een TV-serie en dat ze een juwelenlijn aan het lanceren is. De reallifesoap kunnen we uitteken. In de Hello (die ik nog nooit in mijn leven had gelezen) stond ook dat de kinderen uit de drie huwelijken van Ruud heten, in volgorde van opkomst, Felicitie en Charmaine, Quincy en Cheyenne, Joelle en Max heten. Goeie namen. En zou er in deze keuken OOIT gekookt worden?


Ik heb in 2008 al heerlijke televisie gezien. Opgenomen op een Kerstdag Paul de Leeuw & Frans Bauer overweldigend leuk in de villa bij slijmslijm Rik Felderhof, die een overbodige butler speelde bij twee onweerstaanbare, elkaar opzwepende jongens.

Verder, ook opgenomen, de reeks unieke interviews, 5 dagen achter elkaar weggestopt op de late na-avond/voor-nacht: 24 uur met..... . Ze overtroffen mijn hoge verwachting. Wilfried de Jong, subliem vasthoudend en meebewegend, die 24 uur lang opgesloten zit met een gast. Eten, slapen, drinken, eten, moe worden en dronken, afpellen, openbreken: geweldig. Jammer genoeg maar een half uur, ik zou op Internet wel meer willen zien van deze spannende televisie. Ik heb nu Klinkhamer (schrijver, moordenaar van zijn vrouw)

,

Tycho Gernand (acteur), Bram Peper gezien. En bij alledrie breek je als kijker ook door je vooroordelen (griezel, ADHD-acteur, wijsneus) heen, onherroepelijk. Die serie verdient prime time en een prijs. Hulde Wilfried de Jong, eindredactrice Willemijn Francissen en editors die 24 uur tot een half uur monteerden, regie, makers, VPRO.

Berichtje vanochtend in de krant, dat ik heel lang en heel verbijsterd heb bekeken.


Reclame voor Hastingsbedden: Bram Moszkowicz, retteketet voor beter bed.


Ben prachtig boek aan het lezen: Kalme Chaos, van Veronese.

Draai Flink zijn van Robert Long, in de versie van Paul de Leeuw zoals hij dat op zijn Gelredomecd/dvd (Symphonica in Rosso) zingt. Prachtig.

Kreeg een leuke tip van een loglezer, een site van een intrigerende geestige spannende kunstenaar. Florentijn Hofman. Ga er eens heen, ik heb er veel plezier van gehad.


Heb onlangs Nigella Lawson kook-ster BBC en schrijfster van kookboeken) mogen interviewen naar aanleiding van haar fijne nieuwe kookboek Nigella Express en wat denk je: ze is in het echt net zo mooi als op de tv en leek me net zo leuk als ze me daarvoor al leek.


Zoals jullie merken: ik heb alleen maar zin in een feelgoodjaar, zou het me lukken een zelf te bakken cordon sanitaire om alle creeps en klootzakken aan te leggen? Vandaag nog wel. Komt waarschijnlijk bij de niet waar te maken goede voornemens.

Natuurlijk ga ik ook weer over mijn eigen wereldje schrijven, maar eerst even: deze brief kreeg ik van de vrienden van Maryam in Kabul. Om niet te vergeten.

Lieve mensen,
Op 1 januari belde Maryam om ons een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Het was
fijn om haar weer even te spreken. Wij wensen haar en haar familie natuurlijk
ook een heel mooi 2008. Het gaat momenteel redelijk met de familie. Ze zijn
gezond, maar moeten wel overleven om de winter door te komen. Het is er koud,
ze hebben een soort kacheltje waar ze hout op stoken en waar ze ook op kunnen
koken. Het water is (nog) niet bevroren, maar wel ijskoud. Dat maakt klussen
als kleren wassen erg lastig en zwaar. Ze hopen dat het niet harder gaat
vriezen, maar januari en februari zijn in Kabul de koudste maanden dus dat
moeten ze nog afwachten.
Maryam laadt ’s avonds de laptop op bij de aggregaat die dan een paar uur
beschikbaar is en kan overdag de laptop gebruiken. Ze luistert graag naar de
Audioboeken; het is een goede steun bij het onderhouden van haar Nederlands.
We hopen dat al onze vrienden, familie, kennissen en voor ons onbekende mensen
uit het hele land die zich afgelopen jaar betrokken hebben getoond met Maryam
ons ook dit jaar zullen blijven steunen. Mocht u het jaarverslag van 2007
willen inzien, dan kunt u deze opvragen via info@nieuwsvanmaryam.nl.
Naast de constante vaste donaties per maand, waar we het onderwijs van
betalen, hebben we aan het eind van het jaar ook -via de weblog van Hanneke
Groenteman donaties voor een huis binnengekregen
uit het hele land. Fantastisch!!!! We krijgen kleine bedragen (maar zo van
harte gegeven dat het ons ontroert) en grotere bedragen, lieve wensen en
steunbetuigingen. Dat is echt super! Dank aan Hanneke, dat zij Maryam onder de
aandacht brengt op haar weblog en dank aan al die lieve mensen die hierop
hebben gereageerd!!! Het is hartverwarmend. Wij zulke elke cent sparen voor
een huis voor Maryam en we zullen u via deze website van alle ontwikkelingen
op de hoogte houden.