Heb ik eigenlijk al gemeld dat ik Toren C een MEESTERLIJK programma vind?
2 waanzinnig leuke vrouwen, Margôt Ross en Maike Meijer die alles kunnen, durven, een lawine aan sketches vol vondsten die ook nog eens niet te lang duren (zoals b.v. bij Koefnoen)...
Als je er per ongeluk nog niks van hebt geproefd: DOEN!!!
Elke vrijdagavond (nou ja, ik geloof voorlopig 10 x) om 22.00 uur op Nederland 3.
Ongekend leuk, Smack the pony eat your heart out!

De prijs voor de mooiste, meest originele voorpagina van alle kranten die ik lees gaat vandaag naar nrc.next.
In grote chocoladeletters stond er, over de hele pagina:

lees vandaag
de Volkskrant

en in kleine lettertjes erbij (voor één keertje)

En dan ook nog:
Want Martin Bril, die heel ziek was,
keert terug met zijn dagelijkse
column. Hoe komt het toch dat we
zo van hem houden?

En op pagina 4 en 5 een prachtige beschouwing over Bril als dierbare en unieke columnist,
mooie foto erbij. Dat noem ik allure.

zo, nu weer over naar de kredietcrisis.

Eén van de verontrustende insteken van Rita Verdonk vind ik haar hetze tegen alles wat "de politiek" betreft.
Het voeden van wantrouwen en anti-parlementarisme vind ik destructief, gevaarlijk en tot niets leidend.
Maar het slaat aan bij de mopperaars en de anti's en de structureel verongelijkten.
Door haar eigen domheid gelukkig steeds minder, maar toch...
Mede daarom word ik zo intens verdrietig van de gang van zaken in mijn eigen stad/buurt rond de NoordZuidlijn.
Het totale falen en onmachtige beleid van de gemeentelijke politici sinds het begin van dat onzalige plan.
We zijn zo enorm belazerd door de letterlijke en figuurlijke tunnelvisie van diegenen die erover mochten beslissen, zo'n jaar of tien geleden.
In Het Parool stond weer zo'n ontluisterend artikel over hoe de politici, opgejut door de bouwers, op grond van valse informatie.
Er werd gesjoemeld met informatie over budgetten, over de financiering door rijk en/of gemeente, over risico's van de bouw van deze lijn en nog zo wat.
Er was een referendum onder de Amsterdammers, die in grote meerderheid tegenstemden, maar met te weinig opkwamen om door het gemeentebestuur serieus genomen te worden...
We wisten toen ook al dat het er niks toe deed, dat referendum, dat de trein allang reed en dus gingen we met te weinig stemmen.
Er was een opperhoofd van het hele bouwspul, technisch manager van de Noord/Zuidlijn, toen en nu, ir. Johan Bosch, die ons in 1996 voorloog (op camera) dat de metrobouw 'volkomen veilig' was, dat de technieken 'beproefd' waren (NIET WAAR) en die nog steeds baas van het spul is maar zich, in tegenstelling tot toentertijd, nu helemaal koest en onzichtbaar houdt.
Er waren wethouders zonder enige kennis van zaken die zich graag lieten inpakken (Harry Groen, Edgar Peer, Duco Stadig, Frank Köhler, Geert Dales, Ernst Bakker, om er maar een paar te noemen) door de bouwers/aannemers/projectontwikkelaars.
Er waren ministers die een beetje toezegden een deel van de financiering op zich te nemen, maar daar toch later onderuit draaiden (Jorritsma, Margreeth de Boer, May-Weggen).
Er waren tegenstanders (SP, de Groenen), die werden weggehoond, evenals alle activistische tegenstanders toen.
Er was en is een deskundige, Victor de Waal, gespecialiseerd in funderingsherstel. Hij demonstreerde voor het definitieve raadsbesluit op de televisie met een bezemsteel en zand precies wat het gevaar van dit project onder de fragiele binnenstad was voor de huizen. PRECIES ZOALS HET GEBLEKEN IS TE GAAN OP DE VIJZELGRACHT en zoals het kan gaan op meer plekken langs het lijntje.
Hij werd niet serieus genomen.
Een voorbeeldje: de bewoners aan de Vijzelgracht hebben in de jaren 90 gevraagd om hun huizen op de tweede zandlaag te funderen. Was niet nodig volgens de gemeente (te duur).
Het Franse consulaat, naast de verzakte huizen, heeft dat wel gedaan en is niet verzakt. De huisjes ernaast staan erbij als moeie stokoude mensjes. Totaal verzakt.
Als je dit allemaal leest is het echt moeilijk om vertrouwen in de politiek te houden.
Alleen als ik Rita Verdonk zie tieren dwing ik mezelf toch positief te blijven.

Batte is een meisje dat weliswaar 5 broers heeft, maar toch het gevoel heeft dat ze er één mist. Haar nooit geboren tweelingbroertje namelijk. Ricky Koole speelt Batte (en zingt haar).
Met dit gegeven heeft Huis aan de Amstel (het mooiste jeugdtheatergezelschap dat ik ken) in samenwerking met de Stadsschouwburg Haarlem (prachtig gerenoveerd) en Wederzijds een gedenkwaardige muziektheatervoorstelling gemaakt voor mensen van 8 jaar en ouder.
Batte, een meisje met een laptop op schoot, zoekt haar nooit geboren tweelingbroertje, dat als ziel in een virtuele cyberhemel zweeft en ook iets mist. Hij heeft namelijk nooit een naam gekregen. Het stuk is geschreven door Ad de Bont, gecomponeerd door Peter Jan Wagemans, geregisseerd door Liesbeth Coltof. Het Asko/Schönberg Ensemble begeleidt deze bijna-opera live en decors, licht, techniek, theatrale effecten, het is allemaal super. Inhoudelijk is het een typische Huis a/d Amstel-voorstelling: ontroerend, een hedendaags sprookje van verleden en toekomst, ik ben niet bij machte om de juiste woorden te vinden. Dat is namelijk ook een vak, goed onder woorden brengen wat je hebt ervaren als dat nogal overweldigend was.
Als je kinderen hebt, of de wereld die vol virtuele (on-)mogelijkheden zit boeiend vindt, ga er dan heen.
Het is geen hapklare musical, het is een metafoor van de wereld waarin de jeugd opgroeit. De wereld van games en virtuele mogelijkheden.
Wel moet ik zeggen dat het mijn kleinkinderen, 7 jaar oud, deels te hoog gegrepen was. Deels omdat de ene helft er niet in mee ging, de andere helft tot het eind toe wilde weten hoe het afliep.
Ik, oud mens, raakte als altijd bij voorstellingen van Liesbeth Coltof, erg ontroerd.
Prinses Maxima heeft hem ook gezien, een paar dagen geleden, en heeft na afloop, op weg naar huis, nog eens gebeld met Liesbeth Coltof dat ze het zo mooi gevonden had.
Op de site van Batte kunt u alle informatie over deze voorstelling vinden.
Liesbeth Coltof
Peter Jan Wagemans
Ad de Bont

voor het kennelijk prachtige Belgische dorpje Eupen. Ik kreeg deze reactie:
Beste Hanneke,
Wat je ook van de boekpresentatie van Arnon Grunberg vindt, een lelijk klein dorpje is Eupen zeker niet, zo bleek gisteren. Ik vind toch dat je dat even moet rechtzetten, al is het maar voor alle Eupenaren die zich ernstig tekort gedaan voelen.
Hartelijke groet,
Coen van Beelen
Zo, dat is tenminste een pleister op de wonde van al die Eupenaren die mijn weblog lezen.

er zijn nog een paar heerlijke jams te bestellen bij Miss Marmalade.
Snel, want ze vliegen weg en ze zijn zó lekker...

Ik kan niet elke kunstuiting die me bevalt op mijn weblog aanbevelen, want dat wordt saai.
En ik wil een beetje zuinig zijn met lof, anders wordt het weer zo ongeloofwaardig.
Maar soms móet ik iets dringend aanbevelen.
De voorstelling INSIDE/OUT van Mug met de Gouden Tand.
Joan Nederlof (schreef en speelt) en Lineke Rijxman (bedacht en speelt) in een adembenemende voorstelling.
Een voorstelling die (sorry voor het cliché) ERTOE DOET.
Die gaat over de politiek, de verwarring, de tijdgeest van vandaag de dag.
En dat gegoten in een fantastische theatrale vorm. Scherp, geestig, meesterlijk geacteerd....
Waarom ik het zo aanbeveel is omdat er nog maar een paar voorstellingen van zijn (het is al heel veel gespeeld), in Amsterdam, de Brakke Grond.
30 september, 1 t/m 4 oktober. En dan is het over en uit.
INSIDE/OUT. Ik hoop dat er nog veel mensen heen gaan, want de niet-bezoekers hebben ongelijk.

De bekende jazz zangeres Hedwig Hammerstein en stewardess Titia Mooileven hebben het goed voor elkaar. Ze combineren hun carrières, hun relatie en hun sociale leven op ogenschijnlijk succesvolle wijze. Totdat een onverwachte politieke gebeurtenis roet in het eten gooit. Wat voor Titia een storm in een glas water is, is voor Hedwig een ervaring van belang. Bij haar begint een bewustzijn te groeien dat die politieke gebeurtenis niet op zichzelf staat, maar slechts een symptoom is van een schokkend alledaags mechanisme. Vanaf dat moment wordt de druk op hun privéleven immens.

ps: overigens kan de voorstelling waarin ik, ook bij Mug met de Gouden Tand, probeer te acteren, samen met Marcel Musters en Beppe Costa, ook leuk worden.
Een lunchvoorstelling, vanaf 30 september (1e try-out) t/m 26 oktober, behalve zaterdag en maandag elke dag om 12.30 uur in theater Bellevue.

In een lelijk ver dorpje in een oostpunt van België presenteert Arnon Grunberg dit weekeinde zijn nieuwe roman Onze oom. Er zal wel weer een hele vlucht journalisten afreizen om dit event bij te wonen. In NRCHandelsblad deze zaterdag in het eerste katern (dus BELANGRIJK) een grote foto van de Schrijver-met-zonnebril (die zich uit het Nederlandse literaire leven teruggetrokken schijnt te hebben, maar wat dat nou inhoudt?????) en een halve pagina soort-interview.
Grunberg is een bijzondere schrijver, vind ik, één van mijn favorieten.
Maar ook een groteske aansteller zo langzamerhand.
Doe maar gewoon, zou ik zeggen, dan schrijf je al goed genoeg.

Jean-Pierre Rawie is één van mijn favoriete nog levende dichters.
En niet van mij alleen, dus deze mededeling is nogal loos.
Maar zijn moeder is onlangs overleden en hij drukte zich er poëtisch over uit.


Wat blijft er maar weinig over
als je er zelf niet meer bent -
wat snuisterijen, een pover
bemeubeld appartement;

een stoel, een bed, een commode
en, meeverhuisd tot het end,
dozen met foto's van doden
die niemand meer kent.

Vanochtend feestelijk geopend: een gerenoveerd politiebureau in Amsterdam.
Vernoemd naar Jan van den Oever, politieman.
Een schitterend kunstwerk (natuurlijk) van Jeroen Henneman, een gestileerd transparant bronzen portret van deze politieman.
Een biografie van Jan van den Oever en een mooi biografisch verhaal in Het Parool.
Wie was Jan van den Oever?
De ENIGE AMSTERDAMSE POLITIEMAN DIE IN DE OORLOG DE MOED HAD OM TE WEIGEREN JOODSE MEDEBURGERS OP TE PAKKEN.
Dus ontslagen, ondergedoken, uiteindelijk ondanks rehabilitatie niet meer echt welkom in het na-oorlogse politiecorps.
uit schaamte en schuldgevoel van de collega's die het boek vol zwarte bladzijden met hun eigen reilen en zeilen wilden sluiten.
We weten het eigenlijk wel.
Maar ik werd er toch beroerd van.
De enige....
Trots op Nederland!

ps: de vader van Marcel van Dam was overigens één van de zes dappere politiemannen uit het Utrechtse corps die die hetzelfde deed.

Het nieuws van het overlijden van Opaatje, het oudste lid van de familie Bofkont, is bij mijn kleindochter thuis hard aangekomen.

Als je niet gitaar kunnende spelen en niet kunnende zingen in De Wereld Draait Door mag komen om dat tentoon te spreiden, en als dat dan eigenlijk de enige aanwijsbare reden is dat je er zit....dan ben je een Hele Grote.
Ergo: Freek de Jonge is een Hele Grote

Je gelooft je ogen toch niet als je de HELE AVOND elk moment Rita Verdonk weer ziet langsbonken! Ik zag haar binnen een paar uur bij Netwerk, bij Het Gesprek en bij Nova. Vervolgens ging het er bij Pauw & Witteman ook alweer een kwartier over!

Ze had sponsors in de gedaante van John de Mol, Sylvia Tóth en Pieter Storms (die getrouwd is met Nina Brink, sinister koppel....), so what?
Ze is ooit in een praatgroepje verzeild geraakt dat geliëerd was aan een onderafdeling van de PSP. So what??

Moet je haar daarvoor in elke 'nieuwsrubriek' laten blazen over wat er allemaal mis is in dit land en wat er allemaal moet veranderen in dit land en hoe geweldig Trots op Nederland floreert met een schitterend middenkader en gulle gevers uit alle windstreken?
Het irriteert mij enorm dat respectabele rubrieken als gretige gieren op dit onderwerpje afvliegen, met als aanleiding non-nieuws en als opbrengst een avond lang de spierballenmantra van TON.

Als de voortekenen niet bedriegen is het inderdaad pompen of verzuipen met Het Gesprek.
Ze zijn naarstig op zoek naar "strategische partners", hoorde ik vanavond op de radio. Geen idee wat voor partners dat zijn.
Het is enerzijds heel jammer, want er zaten absoluut aardige tot goede programma's bij het Gesprek.
Maar echt kijk-kredietwaardig is het niet geworden, ik bedoel: je moest van een onvoorwaardelijke loyaliteit met de zender vervuld zijn wilde je er langer dan af en toe even naar kijken.
Er waren/zijn een paar programma's waar ik graag naar keek/kijk.
Een enkele spraakmaker.
En natuurlijk de herhalingen en 'updates' van de interviews van ISCHA. Ik snap niet dat dat format niet door de publieke omroep wordt overgenomen.
Zowel qua vorm als qua inhoud een heerlijke reeks! Er was een plan om hetzelfde te doen met de interviews van Theo van Gogh (die waarschijnlijk iets meer tegenvallen dan die van Ischa), maar dat zal er nu ook wel niet meer van komen.

Verder heeft er om Het Gesprek altijd iets van knulligheid gehangen. De eerste periode in een oostblokkig decor.
Nu was dat beter, maar de kwaliteit van de programma's bleef wisselend en ongewis.
Te vaak hobbyïstisch gepraat over film of popmuziek, waarschijnlijk leuk en relaxed voor de gesprekspartners, maar weinig opwindend om naar te kijken.
En misschien is een zender met alleen maar praten toch niet erg televisie anno 2008. Less is niet altijd more.
Zelfs voor radio zou dat een waagstuk zijn. Uren en uren rijp en groen gepraat.
Alleen als top-interviewers met top-gasten 3 uur Marathon-interviewen bij de VPRO is het genieten.
Maar dan heb je het over superdoordachte, zorgvuldig vormgegeven radio.
Enfin, het is dapper en royaal geweest van de geldschieters van Het Gesprek.
En het mislukken ervan is waarschijnlijk koren op de molen van de snelle jongens in Hilversum, die vinden dat de Wereld in stappen van hooguit 5 minuten moet doordraaien.

voor de (te weinig, ben ik bang) kijkers naar het Gesprek dit advies: kijk deze week nog maar even heel goed.....

OUDSTE VARKEN VAN NEDERLAND OVERLEDEN

OPAATJE



Vrijdagavond jl. is Opaatje op 24-jarige leeftijd overleden op Het Beloofde Varkensland.
Opaatje - type hangbuikzwijn - werd in 2005 bij Familie Bofkont opgenomen nadat hij weg moest bij zijn vorige eigenaar.
(Stichting de Zwaan sloot toen haar deuren).

AANLEUNWONING
Opaatje had erge last van overgewicht, kon daardoor nauwelijks meer lopen en werd voor zijn eigen bestwil op een streng dieet gezet.
Toen hij behoorlijk afgevallen was, bleek hij een intacte beer te zijn!
Daarmee zorgde Opaatje voor veel reuring bij de Familie Bofkont.
In zijn aanleunwoning met aangebouwd balkonnetje op het zuiden, kreeg hij voortdurend bezoek van de berige vrouwtjes.

SJANS
Geen man ter wereld heeft ooit op z'n oude dag meer sjans gehad dan Opaatje.
Van Sokje (de jongste blom) tot Vrouw Vos (de oudste zeug), alle vrouwjes waren verliefd op Opaatje.
Deze flirtations gaven zijn leven glans, er kwam geen einde aan zijn paardrift.

OP HOL GESLAGEN HORMONENHUISHOUDING
In 2006 overleefde Opaatje nog een zware operatie, waarbij een van zijn testikels verwijderd moest worden.
Er kwam een tumor uit van 2,9 kilo (!), veroorzaakt door een op hol geslagen hormomenhuishouding vanwege zijn vele avontuurtjes.
Nadat hij hersteld was, pakte Opaatje zijn liefdesleven weer als vanouds op.

24 JAAR!
Afgelopen juni vierden we Opaatjes 24e verjaardag. Hij at met smaak zijn hele slagroomtaart op.
Opaatje is stokoud geworden. (Een hangbuikzwijn in topconditie wordt meestal een jaar of 15...).
De Familie Bofkont verliest in Opaatje een markante en moedige persoonlijkheid.
PERSBERICHT

Wat missen wij dit geweldige varken.

CREMATIE
Opaatje wordt dinsdag gecremeerd. Zijn as word uitgestrooid op Het Beloofde Varkensland.

Dafne Westerhof & Familie Bofkont
Het Beloofde Varkensland
http://www.hetbeloofdevarkensland.nl
mail@hetbeloofdevarkensland.nl

Heerlijke overdosis schoonheid gehad vanavond, in het Muziektheater in Amsterdam. DIE FRAU OHNE SCHATTEN (muziek Richard Strauss, libretto Hofmannsthal) door De Nederlandse Opera.
Wat een verrukkelijke muziek. Ingewikkeld sprookjesachtig libretto, maar dat geeft niks.
Mooi gezongen, prachtig gespeeld door het Nederlands Philharmonisch Orkest, mooie decors en kostuums... het was prachtig.
Na zo'n avond kan ik er weer tegen.
Waartegen?
Tegen alles.

en nu komen de tegengeluiden. Die waren er allang, maar nu slaan ze harder in, nu de tegenslagen met de aanleg van deze mollengang ook hard inslaan.
Dit is een column van professor Arnold Heertje.
Ik post hem zonder dat ik al precies weet wat ik er zelf van vind.
Ik ben nog allerlei argumenten aan het verzamelen voor ik een mening kan vormen.

Leefbaar in plaats van metro
De aanleg van de Noord-Zuidlijn moet worden gestopt. Er moet worden geïnvesteerd in leefbaarheid.
Debat
Geert Dales is de geestelijke vader van de Noord-Zuidijn in Amsterdam. Hij is nu de voorzitter van de Hogeschool InHolland, nadat hij een paar maanden burgemeester van Leeuwarden was. Een jaar of zes geleden had ik een debat met hem in het Parool theater over de aanleg van de NZ lijn.
2011
Dales bezwoer toen dat de lijn er in 2011 zou liggen, dat de kosten ver beneden de 1 miljard Euro zouden blijven en dat er geen veiligheidsrisico’s werden gelopen. Verzekeren was niet nodig en bovendien veel te duur.
Kranig
Ik ben er behoorlijk tegen in gegaan, maar het hielp niets. Zijn ambtenaren zeiden na afloop tegen mij dat zij trots waren op hun wethouder omdat hij zich zo kranig had geweerd op basis van allerlei documenten.
Risico's
Dales is weg, de NZ lijn kost nu al meer dan 2 miljard, de planning is nu 2015 en de risico’s zijn enorm. Doorgaan betekent dat de kosten stijgen tot 4 miljard en de lijn er niet eerder ligt dan in 2020. Daar blijft het niet bij.
Schade
Doorgaan betekent van Amsterdam de komende tien jaar een niet-leefbare stad maken. Duizenden inwoners leven in angst om de huizen, waarin zij wonen. Honderden monumentale huizen en panden worden met vernietiging bedreigd. Het midden- en kleinbedrijf lopen enorme schade op. Kleinschalige detailhandel verdwijnt.
Leefbaarheid
Internationaal vermindert het aanzien van Amsterdam. In financiële zin gaat het om substantiële bedragen, waarvoor de stad garant moet staan. Maar het niet-materiële verlies aan cultuur en leefbaarheid is nog veel groter.
Speeltje
Waarom doen we dit allemaal? Om vijf minuten sneller van het centrum in Amsterdam in Amsterdam-Noord aan te komen. Het project is een speeltje geworden in de handen van beunhazen op organisatorisch, financieel en technisch gebied.
Kwaliteit
Onder deze omstandigheden is er maar één zinvolle uitweg. Stoppen met de hele aanleg, een einde maken aan de aanslag op de leefbaarheid van de stad. De vrijkomende middelen gebruiken voor grootscheepse investeringen in de kwaliteit van het bestaan van de Amsterdammers. Doorgaan is alleen in het belang van malafide projectontwikkelaars, frauduleuze vastgoedbaronnen en dubieuze makelaars en notarissen.

Arnold Heertje

http://nl.youtube.com/watch?v=v0zgQAp7EYw&NR=1

Je zal maar in Amsterdam wonen vandaag de dag! (ik spreek voor mezelf)
Ik bedoel, er is toch, met die kredietcrisis aan gene zijde, een beetje een stemming ontstaan van zuinig aan, geen roekeloze uitgaven, misschien komen wij er met verstand en beleid nog wel goed doorheen, vallen onze banken niet om, maar het zijn zware tijden.
En dan zit je, dwars daar doorheen, met die Noord/Zuidlijn. Die zonder grote tegenslagen al een overantwoorde aanslag op het gemeentelijke budget deed, maar inmiddels een eigen mini-crisis in de gemeentelijke kas kan veroorzaken.
Nog los van de ondeskundigheid van de bestuurders tegenover de spijkerharde belangen van de bouwers, nog los van de hovaardij om onder een fragiele binnenstad op palen een mega-mollengang te willen graven, nog los van de schadeloosstelling van mensen wiens huizen onbewoonbaar zijn geworden (en we zijn nog niet aan het eind van dit drama!), is er ook de vraag: wie gaat dat allemaal betalen? Die calamiteiten, die onvoorziene rampen, de vertragingen in het geheel, het kost, zoals dat in zakenkringen heet, allemaal KLAUWEN MET GELD.
En dan komt zoete lieve Gerritje in beeld: kunnen we bij het rijk aankloppen, voor een paar miljard erbij?
Kunnen we in onze eigen gemeenteportemonnee nog zoeken naar liggende gelden?
en als die er niet zijn, wat dan?
Dan zullen de burgers van Amsterdam allemaal moeten meebloeden.
Als je ooit je wenkbrauwen optrok over het idee van dit mega(lomane)project was je verdacht en ouderwets. En de Nieuwmarkt bestaat toch ook nog? En die metrolijn is toch makkelijk?
Dat is waar, maar dat was toch een ander traject en een ander verhaal.
In elk geval zitten nu alle wenkbrauwen heel hoog en is het project omgeven met een zwarte rand.
Over 15 jaar is er een trammetje onder de grond (die er nu al boven de grond is) waar alleen de rijksten in kunnen rijden, omdat de onkosten er natuurlijk wel uit moeten komen.
Je kan dan wel lekker snel van Noord naar Zuid.
En Gekke Gerritje zal het betalen.

De nieuwe Tooske? Nee, de nieuwe Nerena, de (ex?-)vrouw van Michael Boogerd!
Nerena.
Dat is volgens mij zijn grootste kapitaal, dus Michael: maak het goed.

een hartelijke collega gaf me vandaag een lief kadootje: een schemerlampje voor in mijn laptop om mijn troosteloze blog-momenten een beetje te verlichten. Dank je BC!!



kijk, zo kan ik er weer een tijdje tegen.

Veel reacties gehad op mijn tirade over de verdwenen hond Bram.
Ook vroegen mensen: weet je ook waar Bram nu woont? Als we moeten zoeken...

Ik weet inmiddels dat Bram, een zwarte gladharige Retriever (zie afbeelding) in Uithoorn woont.

Waar moet je heen met je woede en je wanhoop als je zomaar, ineens, je prettige huis niet meer in kan?
Als niets er meer veilig is?
Je kinderen durven hun spullen niet eens meer te pakken, zo bang zijn ze dat hun huis instort.
Je weet niet waar je na een paar nachten in een hotel heen moet. Waar vind je een huis in de buurt zodat je kinderen naar hun school kunnen?
Je weet niet of je ooit je huis nog veilig zal kunnen bewonen.
Je weet niet of je huis nog een stuiver waard is.
Je weet niet eens op wie van al die partijen bij dit project je je woede moet richten.

Dat alles overkomt mijn buurtgenoten, bewoners van een blok verder dan waar ik woon.
Eerst de bewoners van een rijtje, nu het tweede.
Ik zit hier, nog in de veronderstelling dat mijn huisje stevig staat, maar niet helemaal zeker meer van mijn zaak.
Het rotsvaste vertrouwen dat je home je castle is, is weg als je dichtbij de mol woont die de fragiele binnenstad ondergraaft.

We waren er in de buurt een paar jaar geleden, toen het gegraaf begon, bang voor, maar er werd ons op het hart gedrukt dat daar geen enkel reden voor was: alles was onder controle met de Noord-Zuidlijn. En ze wisten heus wel wat ze deden, en de nieuwste technieken zorgden ervoor dat er nog geen kiezelsteentje zou trillen.
Inmiddels is de bouwput er al jaren en is het einde nog helemaal niet in zicht.
De schade aan de huizen en de winkeliers is al niet meer te berekenen.

We zijn gewoon belazerd. Er is zand in ogen gestrooid. Uit onkunde, neem ik, in mijn mildste stemming, maar aan. Uit ondeskundigheid, onwetendheid. Maar dat is bij een dergelijk riskant project onvergeeflijk.
Icarus wou naar de zon vliegen met zijn vleugels van was. Dat ging niet.
De Noord-Zuidlijn kan wel de Icaruslijn genoemd worden.


En dat alles omdat jouw stadsbestuur zich vertilt aan een project dat één aaneenschakeling van tegenslagen, budgetoverschrijdingen, mismanagement, valse voorlichting, kortom, een groot drama is.
Omdat we ooit een kwartier eerder van Noord naar Zuid kunnen reizen.

Ik heb me al vaak voorgenomen het RV-woord niet meer te gebruiken, niet meer op RV te reageren, haar DOOD te zwijgen.
Maar dat is menselijkerwijs gesproken niet mogelijk, althans, niet voor mij.
Gisteravond, vrijdagavond 12 september, joeg ze mijn bloeddruk weer onaanvaardbaar omhoog.
Ze is in staat om mij schreeuwend aan mijn televisietoestel te krijgen.
Zat ze bij Pauw & Witteman weer als een los geslagen oceaanstomer te blazen, te goochelen met verdraaide feiten en niet onderbouwde getallen over asielzoekers, die ons MILJARDEN zouden kosten (???)! Die allemaal hun echtgenotes hierheen zouden halen. Die onze huizen- en arbeidsvoorraad gaan belasten. Enzovoorts enzoverder.
Er even niet van uitgaand dat die mensen voor een belangrijk deel kind zijn, dus t.z.t. in het arbeidsproces worden opgenomen, dus belastingbetalers worden.
Voor een goed deel behoorlijk opgeleid, die, nu ze eindelijk mogen werken (mocht niet tijdens de procedures) ook belastingbetalers kunnen worden.
Voor een ander deel gewoon, na het generaal pardon, ingezetenen zijn van Nederland, met alles erop en eraan, dus met alle rechten en plichten die we allemaal hebben, ook als we per ongeluk steun en ondersteuning nodig hebben.
Dat ze dat allemaal zegt is één ding. Maar dat ze in staat is om alle aanzittenden, inclusief Pauw en Witteman zelf, te reduceren tot machteloos naar adem happende figuranten, is onverdraaglijk. Die intens deugdelijke Rudi van Dantzig (die blauwe ogen....), de van emotie en verwarring stotterende Naema el Bezaz, de burgemeester van Utrecht Wolfson, de gastheren... hun geluiden verstierven in het gedaver van RV.
Angstaanjagende vrouw, als ze niet zo grotesk en ongeloofwaardig was.

van de vele onzinnige reacties op mijn stukje over de hond Bram heeft
IK HEB VEEL REACTIES GEKREGEN OP MIJN STUKJE OVER DE HOND BRAM. HEEL VEEL BOZE. MAAR....
DEZE SPANDE DE KROON, VANDAAR DAT IK HEM POST!

dominee Trilveer

email: amsterdamv8@gmail.com

De kans dat een allochtoons gezin de hond heeft gekaapt is arbitrair te verwaarlozen. Mocht dat blijken, zou u dan zo vriendelijk willen zijn dit te vermelden. Als u dat nalaat weet u dat de ellende die de gemeenschap over u uitstort diametraal zal toenemen. Gewoon een goedbedoeld advies.

Mijn buurt (en de halve stad volgens mij) staat op instorten (Noord-Zuidlijn), burgemeester Cohen zit met zijn handen in zijn spaarzame haar over Marokkaanse jongetjes die ambulancepersoneel belagen, maar die hij niet zo mag noemen, de Partij van de Arbeid dreigt te verdwijnen in een zwart gat, de Joint Strike Fighter gaat ons miljarden meer kosten dan was voorspeld en zo kan ik nog wel wat onheil noemen.
Maar ik maak me vandaag druk om een HOND! Ik heb dat vanmiddag bij de Klaaglijn (programma van Radio Noord-Holland) ook al gedaan en doe dat op deze plek ook.
BRAM!
Bram is een zwarte retriever (ik ben geen hondenmens, dus misschien noem ik het ras verkeerd), die per ongeluk twee maanden geleden is zoek geraakt. Hij hoort bij mensen die door een sterfgeval af en toe Bram in een lieve hondenopvang deden en op de een of andere manier is hij, vanuit Edam of Purmerend, verdwaald naar Amsterdam, station Sloterdijk. Hij had een chip in zijn mik, maar die was te summier: de naam en de woonplaats gaven geen duidelijkheid over zijn precieze adres. En zo kwam de lieve Bram terecht in het Dierenasiel op de Ookmeerweg in Amsterdam.
Tja, wat te doen?
De rechtmatige eigenares was niet te traceren door de slechte chip (dat vind ik raar, waarom staat er geen goede informatie op zo'n chip, maar goed) en toen niemand om Bram kwam is hij na twee (2!!) weken verbeurd verklaard. Zo gaat dat in asiels. Na twee (2!!) weken mag iedereen over het dier beschikken.
De rechtmatige eigenaars hadden wel alles in het werk gesteld om Bram te vinden (beloning van € 2000 uitgeloofd, geadverteerd...), maar dit alles niet in Amsterdam, want daar woonden ze niet en ze dachten toch niet dat Bram ver weg zou zijn.
Na 2 weken werd Bram (die nu natuurlijk anders heet) liefdevol opgenomen in een gezin met kleine kinderen, die allemaal dol op hem zijn.
Alleen: BRAM IS VAN IEMAND ANDERS!! Dat weten de nieuwe eigenaars inmiddels, maar ze willen de hond niet teruggeven. "De kinderen zijn gek met hem!"
Het dierenasiel in Amsterdam weet wie de nieuwe eigenaars zijn, wie de rechtmatige eigenaars zijn, dienen wel als postillon, sturen brieven door, maar mogen geen adres van de nieuwe eigenaars geven. Dat heeft met privacy te maken (dooddoener eerste klas).
Dat is nu de situatie.
Ik kan dit niet verkroppen.
Kent iemand een gezin met kinderen, waar sinds een paar weken (of misschien 2 maanden) een mooie zwarte gladharige Retriever is komen wonen, van een jaar of 4?
Geef die mensen aan, desnoods bij mij.
Want ze hebben gewoon geen recht op deze hond. Formeel wel, maar emotioneel en moreel niet.
Ik zou zeggen: honden zat die als speelgoed voor kinderen kunnen dienen.
Als die mensen deze hond niet als de wiedeweerga terug brengen naar zijn ouderlijk huis..... ik hou op, anders ga ik mijn boek te buiten.
Bram moet ergens in de buurt van Edam, Purmerend of zoiets wonen.

en... als iemand dan ook nog ten onrechte een lieve grijze poes (Rebbelientje) in huis heeft.....zie boven.

Je kon het uittekenen, TON (Trots op Nederland) was niks, is niks en zal niks worden.
Een façade, een lege huls, een politieke visie zo dun als een sigarettenvloeitje.
Dat kwam Ed Sinke, ooit rechter- en linkerhand van Lovely Rita, vanavond bij NOVA vertellen.
Hij is, na verdachtmakingen die gelogen waren, afgehaakt, evenals de stoet vrienden-van-het-eerste-uur.
De hele posse van Rita is al in rook opgegaan, alleen de verongelijkte meute potentiële kiezers krikken de beweging in de peilingen nog een beetje omhoog.
Mensen word wakker.
Rita is gebakken lucht en ruikt niet lekker.

ach natuurlijk, wat stom van me! Alsof ik nog nooit iets heb meegemaakt bij de tv! Ik kreeg een aantal mailtjes met de correctie: natuurlijk hebben P & W de programma's tevoren opgenomen en komen ze niet LIVE uit Uruzgan. Desalniettemin, precies wat je wil zien na het drama met de bermbommen van vorige week. Blijft een spectaculair begin van het nieuwe seizoen P & W.

Tja. Nu is aflevering 1 van P & W in Kamp Uruzgan voorbij.
Ik heb er ademloos naar zitten kijken.
Elk gesprek kreeg lading door de gebeurtenissen van gisteren. De dood van Jos ten Brinke, de vijf gewonden ten gevolge van bernbommen.

Perfecte toonzetting door Pauw & Witteman (wat een journalistieke verademing na het gegeit van Knevel & vdBrink!), eindelijk eens geen flauwe entertainmentssaus over alles heen, gepaste ernst, bloedstollende informatie.


Ontroering bij het gesprek met generaal Van Uhm, wiens zoon er geofferd is.

Wat een hel als je kind daar zit. Wat een onmogelijke opdracht hebben de vrouwen en mannen daar.

Alle bezweringen van de angst werden ontkracht door het bermbomongeluk van gisteren, maar met terugwerkende kracht ook door alle doden en gewonden die de missie al geëist heeft. Wat moeten we daar, wat is de zin, wat is het werkelijke rendement voor de bevolking in Afghanistan?


Morgen aflevering 2, de politieke implicaties, met voor- en tegenstanders. Misschien antwoorden op de door mij in machteloosheid gestelde vragen.
In elk geval tot nu toe: superieure televisie. Vond ik.
Fijn dat ze er weer zijn, toch.

Weer even een paar mooie produkties van de kunstenaar Diederick Kraaijeveld, de man die eens voor het programma Sterren op het Doek Wendy van Dijk heeft geportretteerd, met sloophout. Hij is erg succesvol in binnen- en buitenland. Ik vind zijn werk mooi, dus ik post weer eens 2 voorbeelden van zijn talent.
www.oudhout.nl voor wie nog meer van hem wil zien en weten.

morgen, maandag 8 september, beginnen Paul Witteman en Jeroen Pauw weer met hun programma. Ze hadden het prikkelende idee om de 1e 2 uitzendingen vanuit Kamp Uruzgan te laten komen. Dat vond ik al spannend. Ik ben razend benieuwd hoe morgenavond hun programma zal zijn, nu, in hun aanwezigheid, de 21-jarige Jos ten Brinke door een bernbom om het leven is gekomen en vijf andere militairen gewond zijn, van wie één ernstig. Ineens kan een programma dat toch geschaard kan worden onder journalistiek entertainment dwingend noodzakelijk worden.

ik voel altijd een raar door mijzelf ingesteld taboe om iets aan te kondigen waar ik zelf bij betrokken ben.
Maar nu doe ik het toch. Ik denk namelijk dat het leuk wordt (afkloppen of welk bijgeloof moet hier aangeroepen worden).
Begin oktober start in theater Bellevue in Amsterdam een lunchvoorstelling met Marcel Musters, Beppe Costa en mijzelf.
Het stuk heet SEXAPPEAL, is (op onze lijven) geschreven door actrice/schrijfster Joan Nederlof (ik zeg HERTENKAMP, ik zeg MUG INN, ik zeg INSIDE/OUT, need I say more?) en geregisseerd door actrice/regisseur Lineke Rijxman (ik zeg Toneelgroep Amsterdam, Quality Time, Inside/out bij De Mug, need I say more?), dus het moet heel raar lopen wil dit fout gaan.
Het is een coproduktie van Bellevue en Mug met de Gouden Tand, april en mei toernee door het land, maar de maand oktober in Bellevue.


deze foto is gemaakt door Karóly Effenberger voor Het Parool.

je kan wel zeggen dat in het programma Simek 's nachts (het middernachtelijk uur waarmee de zondag begint, van 0.00 tot 01.00 uur in de nacht van zaterdag op zondag dus) bijna altijd onvoorspelbare en vaak bloedspannende dingen gebeuren. Ik heb net, zaterdag/zondagnacht 6/7 september, zitten luisteren naar een gesprek van Martin Simek met "terror Jaap", de vette hap van de Gouden Kooi. Ik had de man wel eens gezien in de Gouden Kooi en me geschaard onder de walgers, wat een gek, wat een griezel, wat een idioot. Nou, dat is hij dus helemaal niet. Hij is onbehouwen, hij is onaangenaam, maar hij is verre van gek, hij is een aartsgokker die het spel in die Kooi zo goed gespeeld heeft dat hij met een ijzeren volharding dat miljoen in de wacht heeft gesleept. Hij heeft van zichzelf een concept gemaakt en dat bewaakt. Heel knap eigenlijk.
De confrontatie met Simek, die niet makkelijk klein te krijgen is (dat is alleen Rita Verdonk ooit gelukt) was fantastisch! Ze waren aan elkaar gewaagd, waarbij ik moet zeggen dat Simek op punten won.
Er zijn mensen die niet van Simek houden. Dat kan, natuurlijk.[
Maar wie houdt van intensiteit, van ongebruikelijk vakmanschap waar het interviewen betreft, van meesterschap waar het inzicht in de psyche van mensen betreft, moet toch echt elke zaterdagnacht afstemmen op radio 1, RVU, Simek 's nachts.
Of... naar zijn website gaan, www.simek.nl, waar de gemiste gesprekken nog heel lang op te beluisteren zijn (podcasten kan ook).
Ik vind Simek een nogal rare snijboon, maar wat een super-radiomaker!!!
MOET ALTIJD BLIJVEN.

Laatst berichtte ik over de film van Hedda van Gennep: DE STAAT VAN ONTKENNING, waar ik van onder de indruk was.
Vooral van de pijnlijke boodschap: "we" (= de politiek) willen onwelgevallige feiten niet 'zien' als de consequenties ervan ons in het vlees snijden of niet uitkomen. Voorbeelden: de uitroeiing van de joden, de politionele acties in Indonesië, de massamoord in Srebrenica en de oorlog in Irak.
Er is inmiddels heel veel gezegd en geschreven over deze documentaire, vooral omdat hij niet wordt uitgezonden door de Joodse omroep die hem wel gefinancierd heeft. Te controversieel voor deze omroep, die er niet zegt te zijn om te confronteren of te informeren, maar om.... ja, om wat eigenlijk.
Hierdoor heeft de film wel veel meer publiciteit gekregen dan wanneer de Joodse Omroep hem gewoon op een achternamiddag had uitgezonden, maar een week in het Ketelhuis, en vertoning op het Nederlandse Filmfestival, dat is toch niet waar je als televisiemaker een documentaire voor maakt.

Ik las vrijdag 5 september een column van Raymond van den Boogaard in NRC/Handelsblad en een dag later, zaterdag 6 september, een column in diezelfde krant van Bas Heijne. Opvallend: de twee meningen stonden lijnrecht tegenover elkaar.
Waar Van den Boogaard de film demagogisch en warrig vond, vond Bas Heijne hem belangwekkend en pijnlijk.
VdBoogaard vond het helemaal niks en noemde van Gennep zelfs een epigoon van Geert Wilders!
Ik vind het goed als in één krant meningen zo radicaal verschillen, dat bewijst dat NRC een vrije krant in een vrij land is, waarin ook onzinnige meningen een plaats hebben.

Twee piepkleine fragmenten uit beide colums:



en een stukje uit de column van Heijne:


Het liefst postte ik beide columns integraal, opdat jullie zelf kunnen oordelen.
Zoals altijd was de column van Bas Heijne slim en doordacht en heeft hij de documentaire (en de ophef) aangewend voor een behartenswaardig stuk.

Iets is pas waar als het in De Wereld Draait Door is gekeurmerkt.
Bijvoorbeeld: katten die op Hitler lijken, zoals vanavond in het gesprek met Frans Pointl voorkwam.
Nou, hoe lang hebben wij van www.groenteman.nl de site catswholooklikeHitler al niet bij onze favorieten staan! (Kitlers).
Hans Teeuwens site, www.hansteeuwen.tv, ook het Van Nieuwkerkkeurmerk gekregen, vanavond. Wisten we ook al.
Ik zou dus zeggen: wacht niet tot DWDD groen licht geeft, lees mijn blog gewoon.

Ook in hèhè: er moet eens kritisch gekeken worden naar de doelmatigheid van de deelraden in Amsterdam.
Ik ben altijd tegen de deelraden geweest (hobby van de Partij van de Arbeid, werkverschaffing voor steeds meer ambtenaren, dus broedplaatsen voor steeds meer bureaucratie), maar ze zouden de burgers dichterbij de politiek brengen (geloof ik). Nu blijkt dat het tegendeel gebeurd is: je belandt als burger in een woud van regels, willekeur, stroperigheid. Elke deelraad zijn eigen beleid, zijn eigen regels en wetten.
Het is natuurlijk wel handig dat je om de hoek kan trouwen, je rijbewijs kan halen en de kind kan aangeven. Mijn bloembakken worden goed onderhouden doordat ik met de deelraad heb gebeld. OK. Maar heb je daar mini-burgemeesters, raden, grote gebouwen, geld verslindende apparaten voor nodig? Je kan diensten ook decentraliseren zonder al die ambtenaarlijke rimram.
Nu wordt er voor heel veel geld onderzocht of het niet wat minder kan met die deelraden. In plaats van 16 kunnen het er ook 5 zijn, ofzo.
Hèhè.

Zolang de publieke omroep door de politiek is gedwongen zich als een markt te gedragen...
Zolang MARKTAANDEEL een heilig woord is in Hilversum, heiliger dan KWALITEIT...
Zolang alles op alles gezet moet worden om niet alleen kijkers, maar vooral ook adverteerders te trekken...
Zolang er één adagium in Hilversum is gaan heersen: concurreren concurreren concurreren met de publiekstrekkers van de commerciële omroepen..

Zolang moet je de beste marktlui zoveel betalen als ze waard zijn.
En dat is echt meer dan de Balkenende-norm (die voor Balkenende voldoet).
Paul de Leeuw hoort bij de beste publiekstrekkers van de publieke omroep. Hij is zo chic om bij de publieke omroep te willen blijven.
LAAT HEM DAN VERDIENEN WAT HIJ WAARD IS!!! Hij bepaalt zelf zijn grenzen en dat zijn heel fatsoenlijke grenzen, weet ik uit ervaring.
Gelukkig zijn er de constructies waardoor de toppers hun eigen winkels oprichten en zodoende beantwoorden aan hun eigen norm.

En het gaat niet over talenten, het gaat over marktwaardes.

Ik heb bijvoorbeeld een klein talent, kleine marktwaarde en daar ben ik dik tevreden mee.
Paul heeft een groot talent, een grote marktwaarde en daar ben ik ook dik tevreden mee.

een lekker stuk op de Kunsten! Bij de AVRO, Cornald Maas, Opium tv! Vanaf 15 oktober, elke woensdagavond, om 21.30 uur, Nederland 2.

ik kreeg nogal wat reacties over mijn positieve reactie op Zomergast Joop van den Ende.
De tv-recensent (leuke site wel) is een totaal andere mening toegedaan dan ik, en een trouwe lezeres van mijn blog ook. Die post ik, al blijf ik erbij dat ik het een leuke Zomergast vond. Al ben ik typisch iemand die zich goed gehumeurd graag laat inpakken...
k ben het tot nu toe -verbazingwekkend- altijd met je eens, maar jouw mening over Zomergasten van gisteravond deel ik absoluut niet !!!! Ik vond Joop v.d. Ende juist pedant en ontzettend met zichzelf ingenomen: niet nalatend bij elke artiest of evenement zijn eigen \'geweldige\' inbreng/rol op de voorgrond te duwen. En ik bespeurde bij de voortreffelijk presenterende Bas dan ook wat afstandelijkheid en bij zijn voorgaande gasten beslist niet. Ik ben het dus helemaal niet met je eens. groetjes!