Deze advertentie zag ik vanochtend in de Volkskrant (de enige rubriek in de krant die ik nooit kan missen, de overlijdensadvertenties). Tobias Prenen was de vrolijke talentvolle cellist die door een hersenbloeding invalide is geworden en over wie een prachtige documentaire gemaakt is vorig jaar, door Mercedes Stalenhoef (zag ik in de advertentie later), verscheidene malen uitgezonden.
Ik heb hem niet gekend, maar toch ook weer wel een beetje, door die indrukwekkende film.
Hij was, ondanks zijn grote invaliditeit en hulpbehoevendheid, heel erg leuk en een aantrekkelijk mens.
Ik vond het verdrietig dat hij gestorven is, alhoewel het voor hemzelf waarschijnlijk wel beter is zo.
Genoeg geleden, genoeg verdragen.