Er bestaat een bassiste die ongeveer even groot is als haar contrabas en daar de mooiste klanken uit tovert. Een klein wonder en het heet KIM SOEPNEL. Ik heb haar ooit voor het eerst gehoord/gezien bij Maarten van Roozendaal, met zijn diepe rauwe stem en zij met die diepe streek erbij, een nooit gehoorde en fantastische combinatie. (Overigens 'doet' Maarten het nu met Marcel de Groot (gitaar) en Egon Krach (bas) en dat schijnt ook heel bijzonder te zijn, gaan we nog heen, mensen!). Maar goed over Kim: zij omlijstte ook de Vagina Monologen met haar muziek en nu, geen berg is haar te hoog, is ze solo. HETE SOEP heet het programma. Ik post een stukje over haar voorstelling, als ik er geweest ben (en jullie ook) wisselen we wel ervaringen uit. Waarom heeft zij met haar 'Oude Vrouwen' niet mogen optreden op het Boekenbal, vraag ik me af??? Had de zaak geen kwaad gedaan!

Kim heeft lef. Gedichten van Herman de Coninck, Toon Tellegen en Tadeusz Rewicz zomaar op muziek zetten. Een spannende mengeling van jazzy bossanova\'s en poëzie-met-ballen. Met 'Oude vrouwen' van Róewicz maakt zij een statement dat, toeval bestaat niet, het thema 'ouder worden' van de Boekenweek krachtig onderstreept:
'oude vrouwen zijn onsterflijk
zij kruiden de soep
kennen de keerzijde van de medaille
oude vrouwen zijn het ei.'

Te zien in theaters in den lande en in Bellevue Amsterdam van 1 t/m 5 april

www.kimsoepnel.nl