Ik ben iemand die niet kan weggooien.
Niets. Nooit.
Kreeft met ascendant kreeft.
Gevolg: alles slibt dicht.
Kasten. Documentenbestanden. Ijskast. Kofferbak. Tassen. Klerenkasten. Buitenhuisje. Hoofd.
Tot ik, als bij Domino Day, één steentje omgooi (omdat er vreemde mensen in mijn huis komen logeren) en ik in een opruimgekte kom die ook weer iets manisch' heeft.
Ik begin met 1 plank leven in 1 gewone vuilniszak, als er dan even later 6 vol zijn koop ik blauwe containerzakken voor grof vuil, en dan ben ik bereid om alles behalve mijn fotoalbums en de poezen in die zakken te pakken en buiten te zetten. En die fotoalbums moeten oppassen: ik kijk er eigenlijk nooit in (ik heb ze nog van mijn ouders ook) en ze vullen teveel planken.
Nu staat mijn stoep vol zwarte en blauwe zakken, heb ik 6 archiefboxen (aanbieding van de Blokker) gevuld met van alles waar ik ook nooit meer naar zal kijken maar wat ik toch nog niet met de vuilnisman kan meegeven. Op het stoffige zoldertje dan maar.
En nu zit ik met een berg restmateriaal.
Tekeningen, brieven, dingetjes, kleine kunstwerken... bijvoorbeeld een tekening die ik ooit kreeg van Joep Bertrams en die ik zorgvuldig had opgeborgen in één van de mappen met BEWAREN erop, die ik ook nooit meer had ingekeken.
Mijn muren zijn vol. Mijn huis is vol. En met al die vuilniszakken buiten is het nog steeds zo vol!!!

Vraag: kan deze tekening weg nu ik hem hier heb gepost?
Nog maar even niet.