..en ja hoor, heerlijk was het. warm. gezellig. Frankrijk, dus de Paris Match met Sarkozy en madame Karla op de cover en vette misdaden in de Midi Libre. Kon niet mooier.
En lekker gelezen. (Waarom lukt me dat toch niet in de niet-vakantie?)
Gelezen: Ben ik dat? (Mark Mieras), interessant en leuk boek over hersenonderzoek, over hoe onze hersens eigenlijk werken en hoe ze in feite de baas zijn over ons leven. Troostrijk boek: WE KUNNEN ER NIKS AAN DOEN...
Doeschka Meijsing: Over de liefde. Over het stuklopen van een liefdesrelatie, zonder dat de hoofdpersoon een idee heeft waardoor, door wie of waarom. De depressie, een ongeluk met geheugenverlies, de zoektocht om de gebroken en verloren stukken tot een geheel te maken. Mooi boek door een prachtige schrijfster.
Lernert Engelberts: Echte slechte mensen, verhalenbundel van een multitalent: hij is dichter, schrijver, tv-regisseur, filmmaker (en vast nog veel meer). Hij bedacht o.a. Driving Miss Palmen, de pastiche over Connie Palmen, helemaal gefilmd in Bollywood met Indiase acteurs (VPRO). Deze verhalenbundel is geweldig, allemaal potentiële films, beetje raar, beetje twisty, erg geestig, ontregelend, goed geschreven. Ga eens naar zijn website: www.lernert.nl en vergeet niet naar mijn favoriete filmpje te kijken: 3 x de gruwelijke dood van een paashaas.
Je hebt het niet van mij (Marcel van Roosmalen), een jaar uit het bestaan van de voetbalclub Vitesse. Heeft voor een deel al in Hard Gras gestaan, maar is misschien wel het leukste sportboek dat ik ooit heb gelezen.
Heel enthousiast ben ik ook over Moskou voor beginners door Jelle Brandt Corstius, correspondent van Trouw en RTL in Moskou. Wat een leuk boek!
Als 'huiswerk' last ik Frans Pointls kattenverhalen Poelie de Verschrikkelijke, een bundeltje met oude verhalen ter gelegenheid van zijn 75-ste verjaardag. Mooie kleine Pointl-verhalen. Ik noem het huiswerk omdat ik hem morgenavond voor Kunststof mag interviewen (evenals Lernert Engelberts bundel, die was voor Kunststof van gisteren).
Over Maarten 't Harts Dovemansdieet, dat ik ga voorlezen voor de luistercd, kan ik nog niks zeggen. Net in begonnen, lijkt me een nogal eigenaardig diëetboek.
En on top of this all ben ik middenin een grote verrassing (verjaardagskado): Voorbij de Blauwbrug door Joosje Lakmaker. De geschiedenis van haar joodse grootvader en van alle joodse grootvaders en -moeders en het leven van joodse diamantbewerkers in het Amsterdam van voor de oorlog. Prachtig geschreven, consciëntieus uitgezocht, een belangrijk en mooi boek. Haar eerste! Jaloers makend goed.
Goede oogst voor een week, toch?
Thuisgekomen kon ik nog het grootste deel van Zomergasten deel 1 zien: Bas Heijne met Ronald Plasterk.
Het goede van deze eerste aflevering vond ik dat ik ineens scherp zag wat een ijdele man Ronald Plasterk is. Hels om te interviewen omdat hij niks gaf. Als dit zijn opvatting is van een charme-offensief (want ik denk vast dat hij zich warm loopt voor het partijleiderschap) dat heeft hij het mis. Nog veel te leren. Mr. bright guy met de eeuwige hoed. Ik dacht ineens te weten, gisteravond, waar die eeuwige hoed voor dient: om alles wat echt en openhartig en royaal is onder te houden.
Hij gaat zaterdag met een leren hoed, zegt men, meevaren in de Gay Parade. Clowneske actie.
Volgens mij moeten ze bij Zomergasten nooit zittende politici-met-ambitie uitnodigen, die zitten er voor zichzelf en niet voor ons.
Wouter, achter je!
Zo, dit moest ik allemaal even kwijt.
Nu nog even in de Franse sfeer blijven met de nieuwe zomercd van Manu Chao: Sibérie m'était contée.