Als Gordon omroepvoorzitter in Hilversum wordt, is het snel gedaan met het publieke bestel.

Dit bedacht ik toen ik las dat Gordon met een blije gayomroep, OZ-tv, opteert om een publieke omroep te worden. En toen ook nog een kennis me smeekte om lid te worden van haar omroep. "Anders hebben we er niet genoeg bij de volgende telling en dan krijgen we minder zendtijd!" sloegen bij mij een paar stoppen door.

Ik lid van omroep Max en Gordon bij de publieke omroep...WAAR ZIJN WE MEE BEZIG, MENSEN!

Als ik niet oppaste was ik de afgelopen tijd lid van vijf (5!) omroepen geworden. Bij de één maakte ik een leuk programma, bij de ander kende ik iemand die een lijst had om leden te ronselen, bij de derde kende ik ook iemand (die op mijn kat paste) met een lijst, van 2 andere las ik de bladen.
Was ik eco, was ik oud, was ik christelijk, was ik cabaret, was ik niks? Moest ik dus 5 x lid worden?

En toen werd ik gek. Wat is er in godsnaam aan de hand met de publieke omroep. Waarom moet dit allemaal zo voortbestaan en komen er binnen de muren van het huis steeds meer onzinnige kamertjes/omroepen? En geen betere programma's?

Het principe van een publieke omroep is goed: van publiek geld (en in dit land van veel reclamegeld) programma's maken voor alle soorten belastingbetalend publiek. Eerste doelstelling: programma's maken. Vereiste: voldoende geld.
Verschil met de commerciële omroepen: daar is de eerste doelstelling geld verdienen, en daartoe moeten programma's gemaakt worden (en dus adverteerders gelokt).
Prima systeem, ware het niet dat de publieke omroep steeds commerciëler wordt in haar doelstelling. Steeds minder geld, steeds hogere kosten, kijkcijfers en marktaandelen (dus reclame-inkomsten) leggen een steeds grotere druk op de programma's, en steeds gehaaidere managers managen de publieke omroep als een commercieel bedrijf.
Kort door de bocht, er zijn gelukkig nog wel uitzonderingen, maar die worden steeds later uitgezonden en steeds schaarser in getal.

En nu wil Gordon er dus ook nog bij. De druppel die mijn emmer deed overlopen.
Het is niet mooi van me, maar ik word hier heel droevig van.
Koop of lok of verleid 20 of 50 of weet ik hoeveel duizend leden en je dendert het bestel binnen.
Dat is nu al een onzinnige lappendeken van omroepen en omroepjes met allemaal hun gebouwen en voorzitters en bladen en programma's.
Wie waar wat waarom hoe wanneer, we weten het allang niet meer.

Het publieke bestel ontploft nog eens aan bureaucratie, onderlinge machtsstrijd, coördinatoren, chefs, gigantische overheadkosten en uit vorige eeuwen stammende systemen. En binnenkort aan de nieuwste omroepvoorzitter: Gordon, van OZ-tv
Ik zou zeggen: laat de muren van het gebouw als principe bestaan (een sterke publieke omroep) en laat de hele binnenkant uitfikken. En dan lekker het puin ruimen en opnieuw beginnen. Weg met de omroepen, we hebben 3 (of 2) netten en die moeten goed en efficiënt en voor elck wat wils (maar dan ook ELCK, niet alleen de grootste gemene kijkersdeler!) gevuld worden.

Programmamakers zat, ideeën zat, know how zat, ervaring zat, creativiteit zat, als alles van waarde maar niet verstikt werd in een ondoordringbaar web van bureaucratie.