Per ongeluk kreeg ik de Revu in handen. Gebeurt zelden, maar je doet wel eens iets raars bij een benzinepomp.
Ik trof het. Er stond een interview in met Annemarie Postma. Wie?
Ik geef een paar hints.
Grote bek. Rolstoel. Sidekick bij Knevel & vd Brink (vlek op vlek op vlek). Spirizweefneus. Uitgekookt. Would-be knap.
Hebben jullie haar scherp?
Ze haalt in het interview in de Revu uit naar alles en iedereen, behalve naar zichzelf ('liever een Diva dan een Sufkut').
Onder meer naar: Lucille Werner; Aaf Brandt Corstius; Sophie Hilbrand; Katja Schuurman; Sophie van der Stap; Martin Brill; Herman Pleij; Hafid Bouazza; Kluun; Susan Smit; Sonja Bakker; Jessica Durlacher, alle Nederlandse romanschrijvers... Niemand stelde iets voor of deugde.
Ik zat lekker te genieten van zoveel ego en zoveel kletskoek, toen ik ineens stuitte op mijn eigen naam.
Hanneke Groenteman.
Ik had een keer met haar in Rondom Tien gezeten, over Sonja Bakker en dik zijn en afvallen.
Ik was het in die uitzending niet met haar eens (gewoon, niet eens, ik vond het onzin wat ze zei, maar 'boos', nee hoor A. Postma).
Na afloop zoog ze zich nog even aan me vast ter promotie van zichzelf en heb ik haar uiteindelijk kunnen afschudden.
In het Revu-stuk zegt ze, dat ik TWEE MAAGBANDEN had laten plaatsen en dat ik tegen mezelf loog om de werkelijke oorzaak van het dik zijn maar niet aan te hoeven pakken.
Het idee, twee maagbanden. Eén lijkt me al niks, laat staan twee!!
Iemand die zo slecht oplet en zo slecht luistert, moet heel erg voorzichtig zijn met het afbranden van allerlei mensen die over het algemeen meer voorstellen dan ene Annemarie Postma. (Niet moeilijk, overigens).