Ooit had hij in zijn jeugdige overmoed en -tuiging gedacht dat het Doel heel veel middelen heiligde.
Dom, niet goed, je mag geen adressen en telefoonnummers bekend maken van wat je als De Vijand beschouwt, maar ach, ook achteraf geen sop dat kool waard is.
En zeker de enge hysterie van rechts niet, noch de lafheid van zijn bloedgroepers van links.
Alles beter dan altijd maar je bek houden en niks doen en niks vinden, nooit over de rand plassen, anders worden je schoenen nat.
Zodat de overgrote meerderheid in dit land lekker droge schoenen heeft, altijd, vroeger, toen, nu, later.
Wijnand Duyvendak heeft natte schoenen gehaald en loopt nu beschaamd te soppen en te glijden en spijt te betuigen en as over zijn betaarte hoofd te gooien.
Maar dat je straf dan ook nog uitdraait op door het stof gaan bij die gluiperds Knevel en VD Brink (Het u spijt? Hebt u spijt? Hebt u spijt? Jaaaa, ik heb spijt!),
dat vond ik naar om te zien.
En volkomen onverdiend!
Dat had hij volgens mij niet moeten/hoeven doen.
Gelukkig was er vanavond de pittige sidekick Myrthe Hilkens die de vinger op de zere plek legde.