ach natuurlijk, wat stom van me! Alsof ik nog nooit iets heb meegemaakt bij de tv! Ik kreeg een aantal mailtjes met de correctie: natuurlijk hebben P & W de programma's tevoren opgenomen en komen ze niet LIVE uit Uruzgan. Desalniettemin, precies wat je wil zien na het drama met de bermbommen van vorige week. Blijft een spectaculair begin van het nieuwe seizoen P & W.

Tja. Nu is aflevering 1 van P & W in Kamp Uruzgan voorbij.
Ik heb er ademloos naar zitten kijken.
Elk gesprek kreeg lading door de gebeurtenissen van gisteren. De dood van Jos ten Brinke, de vijf gewonden ten gevolge van bernbommen.

Perfecte toonzetting door Pauw & Witteman (wat een journalistieke verademing na het gegeit van Knevel & vdBrink!), eindelijk eens geen flauwe entertainmentssaus over alles heen, gepaste ernst, bloedstollende informatie.


Ontroering bij het gesprek met generaal Van Uhm, wiens zoon er geofferd is.

Wat een hel als je kind daar zit. Wat een onmogelijke opdracht hebben de vrouwen en mannen daar.

Alle bezweringen van de angst werden ontkracht door het bermbomongeluk van gisteren, maar met terugwerkende kracht ook door alle doden en gewonden die de missie al geëist heeft. Wat moeten we daar, wat is de zin, wat is het werkelijke rendement voor de bevolking in Afghanistan?


Morgen aflevering 2, de politieke implicaties, met voor- en tegenstanders. Misschien antwoorden op de door mij in machteloosheid gestelde vragen.
In elk geval tot nu toe: superieure televisie. Vond ik.
Fijn dat ze er weer zijn, toch.