Ik heb me al vaak voorgenomen het RV-woord niet meer te gebruiken, niet meer op RV te reageren, haar DOOD te zwijgen.
Maar dat is menselijkerwijs gesproken niet mogelijk, althans, niet voor mij.
Gisteravond, vrijdagavond 12 september, joeg ze mijn bloeddruk weer onaanvaardbaar omhoog.
Ze is in staat om mij schreeuwend aan mijn televisietoestel te krijgen.
Zat ze bij Pauw & Witteman weer als een los geslagen oceaanstomer te blazen, te goochelen met verdraaide feiten en niet onderbouwde getallen over asielzoekers, die ons MILJARDEN zouden kosten (???)! Die allemaal hun echtgenotes hierheen zouden halen. Die onze huizen- en arbeidsvoorraad gaan belasten. Enzovoorts enzoverder.
Er even niet van uitgaand dat die mensen voor een belangrijk deel kind zijn, dus t.z.t. in het arbeidsproces worden opgenomen, dus belastingbetalers worden.
Voor een goed deel behoorlijk opgeleid, die, nu ze eindelijk mogen werken (mocht niet tijdens de procedures) ook belastingbetalers kunnen worden.
Voor een ander deel gewoon, na het generaal pardon, ingezetenen zijn van Nederland, met alles erop en eraan, dus met alle rechten en plichten die we allemaal hebben, ook als we per ongeluk steun en ondersteuning nodig hebben.
Dat ze dat allemaal zegt is één ding. Maar dat ze in staat is om alle aanzittenden, inclusief Pauw en Witteman zelf, te reduceren tot machteloos naar adem happende figuranten, is onverdraaglijk. Die intens deugdelijke Rudi van Dantzig (die blauwe ogen....), de van emotie en verwarring stotterende Naema el Bezaz, de burgemeester van Utrecht Wolfson, de gastheren... hun geluiden verstierven in het gedaver van RV.
Angstaanjagende vrouw, als ze niet zo grotesk en ongeloofwaardig was.