Als de voortekenen niet bedriegen is het inderdaad pompen of verzuipen met Het Gesprek.
Ze zijn naarstig op zoek naar "strategische partners", hoorde ik vanavond op de radio. Geen idee wat voor partners dat zijn.
Het is enerzijds heel jammer, want er zaten absoluut aardige tot goede programma's bij het Gesprek.
Maar echt kijk-kredietwaardig is het niet geworden, ik bedoel: je moest van een onvoorwaardelijke loyaliteit met de zender vervuld zijn wilde je er langer dan af en toe even naar kijken.
Er waren/zijn een paar programma's waar ik graag naar keek/kijk.
Een enkele spraakmaker.
En natuurlijk de herhalingen en 'updates' van de interviews van ISCHA. Ik snap niet dat dat format niet door de publieke omroep wordt overgenomen.
Zowel qua vorm als qua inhoud een heerlijke reeks! Er was een plan om hetzelfde te doen met de interviews van Theo van Gogh (die waarschijnlijk iets meer tegenvallen dan die van Ischa), maar dat zal er nu ook wel niet meer van komen.

Verder heeft er om Het Gesprek altijd iets van knulligheid gehangen. De eerste periode in een oostblokkig decor.
Nu was dat beter, maar de kwaliteit van de programma's bleef wisselend en ongewis.
Te vaak hobbyïstisch gepraat over film of popmuziek, waarschijnlijk leuk en relaxed voor de gesprekspartners, maar weinig opwindend om naar te kijken.
En misschien is een zender met alleen maar praten toch niet erg televisie anno 2008. Less is niet altijd more.
Zelfs voor radio zou dat een waagstuk zijn. Uren en uren rijp en groen gepraat.
Alleen als top-interviewers met top-gasten 3 uur Marathon-interviewen bij de VPRO is het genieten.
Maar dan heb je het over superdoordachte, zorgvuldig vormgegeven radio.
Enfin, het is dapper en royaal geweest van de geldschieters van Het Gesprek.
En het mislukken ervan is waarschijnlijk koren op de molen van de snelle jongens in Hilversum, die vinden dat de Wereld in stappen van hooguit 5 minuten moet doordraaien.