Batte is een meisje dat weliswaar 5 broers heeft, maar toch het gevoel heeft dat ze er één mist. Haar nooit geboren tweelingbroertje namelijk. Ricky Koole speelt Batte (en zingt haar).
Met dit gegeven heeft Huis aan de Amstel (het mooiste jeugdtheatergezelschap dat ik ken) in samenwerking met de Stadsschouwburg Haarlem (prachtig gerenoveerd) en Wederzijds een gedenkwaardige muziektheatervoorstelling gemaakt voor mensen van 8 jaar en ouder.
Batte, een meisje met een laptop op schoot, zoekt haar nooit geboren tweelingbroertje, dat als ziel in een virtuele cyberhemel zweeft en ook iets mist. Hij heeft namelijk nooit een naam gekregen. Het stuk is geschreven door Ad de Bont, gecomponeerd door Peter Jan Wagemans, geregisseerd door Liesbeth Coltof. Het Asko/Schönberg Ensemble begeleidt deze bijna-opera live en decors, licht, techniek, theatrale effecten, het is allemaal super. Inhoudelijk is het een typische Huis a/d Amstel-voorstelling: ontroerend, een hedendaags sprookje van verleden en toekomst, ik ben niet bij machte om de juiste woorden te vinden. Dat is namelijk ook een vak, goed onder woorden brengen wat je hebt ervaren als dat nogal overweldigend was.
Als je kinderen hebt, of de wereld die vol virtuele (on-)mogelijkheden zit boeiend vindt, ga er dan heen.
Het is geen hapklare musical, het is een metafoor van de wereld waarin de jeugd opgroeit. De wereld van games en virtuele mogelijkheden.
Wel moet ik zeggen dat het mijn kleinkinderen, 7 jaar oud, deels te hoog gegrepen was. Deels omdat de ene helft er niet in mee ging, de andere helft tot het eind toe wilde weten hoe het afliep.
Ik, oud mens, raakte als altijd bij voorstellingen van Liesbeth Coltof, erg ontroerd.
Prinses Maxima heeft hem ook gezien, een paar dagen geleden, en heeft na afloop, op weg naar huis, nog eens gebeld met Liesbeth Coltof dat ze het zo mooi gevonden had.
Op de site van Batte kunt u alle informatie over deze voorstelling vinden.
Liesbeth Coltof
Peter Jan Wagemans
Ad de Bont