Eén van de verontrustende insteken van Rita Verdonk vind ik haar hetze tegen alles wat "de politiek" betreft.
Het voeden van wantrouwen en anti-parlementarisme vind ik destructief, gevaarlijk en tot niets leidend.
Maar het slaat aan bij de mopperaars en de anti's en de structureel verongelijkten.
Door haar eigen domheid gelukkig steeds minder, maar toch...
Mede daarom word ik zo intens verdrietig van de gang van zaken in mijn eigen stad/buurt rond de NoordZuidlijn.
Het totale falen en onmachtige beleid van de gemeentelijke politici sinds het begin van dat onzalige plan.
We zijn zo enorm belazerd door de letterlijke en figuurlijke tunnelvisie van diegenen die erover mochten beslissen, zo'n jaar of tien geleden.
In Het Parool stond weer zo'n ontluisterend artikel over hoe de politici, opgejut door de bouwers, op grond van valse informatie.
Er werd gesjoemeld met informatie over budgetten, over de financiering door rijk en/of gemeente, over risico's van de bouw van deze lijn en nog zo wat.
Er was een referendum onder de Amsterdammers, die in grote meerderheid tegenstemden, maar met te weinig opkwamen om door het gemeentebestuur serieus genomen te worden...
We wisten toen ook al dat het er niks toe deed, dat referendum, dat de trein allang reed en dus gingen we met te weinig stemmen.
Er was een opperhoofd van het hele bouwspul, technisch manager van de Noord/Zuidlijn, toen en nu, ir. Johan Bosch, die ons in 1996 voorloog (op camera) dat de metrobouw 'volkomen veilig' was, dat de technieken 'beproefd' waren (NIET WAAR) en die nog steeds baas van het spul is maar zich, in tegenstelling tot toentertijd, nu helemaal koest en onzichtbaar houdt.
Er waren wethouders zonder enige kennis van zaken die zich graag lieten inpakken (Harry Groen, Edgar Peer, Duco Stadig, Frank Köhler, Geert Dales, Ernst Bakker, om er maar een paar te noemen) door de bouwers/aannemers/projectontwikkelaars.
Er waren ministers die een beetje toezegden een deel van de financiering op zich te nemen, maar daar toch later onderuit draaiden (Jorritsma, Margreeth de Boer, May-Weggen).
Er waren tegenstanders (SP, de Groenen), die werden weggehoond, evenals alle activistische tegenstanders toen.
Er was en is een deskundige, Victor de Waal, gespecialiseerd in funderingsherstel. Hij demonstreerde voor het definitieve raadsbesluit op de televisie met een bezemsteel en zand precies wat het gevaar van dit project onder de fragiele binnenstad was voor de huizen. PRECIES ZOALS HET GEBLEKEN IS TE GAAN OP DE VIJZELGRACHT en zoals het kan gaan op meer plekken langs het lijntje.
Hij werd niet serieus genomen.
Een voorbeeldje: de bewoners aan de Vijzelgracht hebben in de jaren 90 gevraagd om hun huizen op de tweede zandlaag te funderen. Was niet nodig volgens de gemeente (te duur).
Het Franse consulaat, naast de verzakte huizen, heeft dat wel gedaan en is niet verzakt. De huisjes ernaast staan erbij als moeie stokoude mensjes. Totaal verzakt.
Als je dit allemaal leest is het echt moeilijk om vertrouwen in de politiek te houden.
Alleen als ik Rita Verdonk zie tieren dwing ik mezelf toch positief te blijven.