Iedereen die mij uitscheldt als belijder van de 'Linkse Kerk': opgelet! Ik kom met een Bekentenis.
Zo'n jaar of 45 geleden beleed ik, als enthousiast lid van de Linkse Kerk een aantal doctrines die ik niet helemaal doorzag, maar wel uit mijn hoofd kende.
Eén ervan was: nationalisatie van het bank- en verzekeringswezen.
Wij probeerden met een vrolijke groep vrienden de Partij van de Arbeid naar links te intrigeren (later mondden onze acties uit in Nieuw Links, nog iets later was de PvdA ons toch te rechts).
Ik moet daar dezer dagen vaak aan denken. Aan onze moties in de totaal ingeslapen afdeling Transvaal in Amsterdam, die door onze 'overval' in meerderheid op het grote congres stelde dat het bank- en verzekeringswezen met onmiddellijke ingang genationaliseerd moest worden.
Hadden ze dat toen maar gedaan! Hadden we geen last gehad van de hele kredietcrisis.
Marktwerking: was er nooit gekomen (als het aan ons gelegen had).
De zorg? De Spoorwegen? De post? De banken? Allemaal zonder concurrentie in overheidshanden.
Nee, nee, dat was geen reële optie, weet ik ook wel. Daar kennen we de desastreuze voorbeelden van.
Maar tussen onze onbesuisde standpunten en het onverantwoorde marktwerkingskapitalisme ligt nog een mooi midden.
Een gezonde markt waar graaiers in toom worden gehouden en burgers worden beschermd tegen dolgedraaide concurrentiemechanismes.
Socialisme anno nu.
Zou dat nu gloren, op de puinhopen van het failliete kapitalisme?