Ik keek naar Kunststoftv, ik keek naar Buitenhof, ik keek naar Tijd voor Max, ik keek naar Hart en Ziel... ja ja, ik heb een opwindend leven, dat merkt u wel.
Maar wat me nou zo opviel: die dooie publiekjes die daar half in coma zitten te staren naar de gesprekken, als ganzen naar het weerlicht.
Totaal levenloos, totaal verdoofd, alsof ze niets meekrijgen van alle inspanningen die, al zie je er niet altijd aan af, toch verricht worden.
Ik heb eens navraag gedaan. Waar komen die publiekjes toch vandaan? En dan heb ik het natuurlijk niet over Holland Sport, De Wereld Draait Door, Pauw & Witteman: daarvoor moet je op een wachtlijst als je het 'in het echt' wil zien allemaal, en dat voel je ook, thuis.
Nu blijkt dat er programma's zijn die ofwel via bureautjes figuranten inhuren en dat die gepaaid worden met een gratis maaltijd!
Een aparte vorm van voedselbanken.