Vanavond, zaterdag 18 oktober, heb ik weer eens iets "ontdekt" waar volksstammen al jaren idolaat van zijn.
Nou ja, ontdekt, ik had al wel wat van ze gezien, maar nog geen hele theatershow.
Nu dus eindelijk wel. THE ASHTON BROTHERS.
Pepijn Gunneweg (1976), Joost Spijkers Echwald (1977), Pim Muda (1978) en Friso van Vemde Oude-jans (1972)
Mensen mensen, ik weet eigenlijk niet hoe ik de gemoedstoestand moet beschrijven waarin ik de zaal verliet. Een beetje euforisch, een beetje los van alles, een beetje boven de vloer.
Waar ooit Mini & Maxi begonnen, waar Waardenberg & De Jong doorgingen, overtreffen The Ashton Brothers hun inspiratoren/voorgangers met kracht.
Vier jongens die alles kunnen. Instrumenten bespelen, zingen, acrobatiek, theaterbeelden maken, woordloos verhalen vertellen, betoverende effecten organiseren, en al deze woorden schieten toch tekort. Mocht iemand ze nog nooit in het theater gezien hebben (televisie kan geen fractie weergeven van wat ze op het podium doen), doe mij een plezier en probeer er nog heen te gaan!
Ik garandeer iedereen, jong en oud, een FANTASTISCHE AVOND.
Kijk op de
site naar de speellijst, ze komen de komende maanden nog overal, en als je geluk hebt is er nog een kaartje.
Ik citeer een paar recensies van hun huidige theaterprogramma Charlatans, a medicine show:
Een sensatie! Verbluffend grappig met allure (Volkskrant - 5*)
Storm van briljante ideeën Je zit als toeschouwer letterlijk anderhalf uur met je mond open (AD - 5*)
Mensen gaat dat zien! Spectaculair, absurd, totaaltheater (METRO - 5*)
Wonderlijke acts, verrassende wendingen, virtuoze kunsten Absurdistische slapstick (NRC)
Ashton Brothers verdienen eigen hokje Een vleugje Laurel en Hardy, een schepje Fawlty Towers maar dan zonder woorden (Spits)
Superieure clownerie De absolute top van wat Nederland aan fysiek cabaret en variété te bieden heeft (De Telegraaf)
Wie dit niet gaat zien is gek Een verbluffend spektakelstuk (De Pers)