De Franse staat versterkt zijn grip op de publieke tv-zenders.
De regering bekrachtigde gisteren een ingrijpend hervormingsplan, dat onder meer
voorziet in het geleidelijke verdwijnen van reclameop de publieke zenders.
Door het wegvallen van reclame-inkomsten worden de
publieke zenders geheel afhankelijk van overheidsgelden.
Ook gaat president Sarkozy voortaan zelf de baas van de publieke radio en tv
benoemen. Daarvoor is wel parlementaire instemming nodig. Tot nu was de
benoeming in handen van een onafhankelijk media-orgaan, de CSA.


Dit is een enge ontwikkeling! Ik las dit in de NRC vanavond en de schrik sloeg me
onmiddellijk om het hart. Wie mij een beetje volgt weet dat ik een gevaar van onze publieke
omroep vind, dat de reclame-inkomsten zo belangrijk zijn als financieringsbron voor de programma's,
dat adverteerders/kijkcijfers alles bepalend zijn geworden. Daardoor lopen programma's voor kleine
kijkersgroepen voortdurend gevaar en wordt de publieke omroep steeds meer genoodzaakt hoge
kijkcijfers/marktaandelen te organiseren.
Maar het andere uiterste, zoals nu in Frankrijk (en allang in Italië met Berlusconi), dat de staat de
enige financier wordt en de macht niet in onafhankelijke handen is, maar in handen van het staatshoofd,
is misschien nog wel veel griezeliger. De politieke wind die uit Sarkozy waait gaat dan ook de publieke
omroep in Frankrijk met zijn lucht bedekken.
Dat dat nooit in Nederland moge gebeuren!
Tussen een commercieel aangedreven publieke omroep en een omroepbestel dat gehoorzaam moet zijn
aan de heersende politieke macht moet toch een onafhankelijk bestel mogelijk zijn waarin ruimte is
voor alle stromingen en niveaus van belangstelling?