Het begon met een spannende thriller van Charles den Tex: Cel. Over 'gestolen identiteiten" schijnt die te gaan. Ik heb al eerder supergoede thrillers van Den Tex gelezen, maar deze nog niet.
Gisteravond zag ik ZEMBLA (VARA) en die had CEL als uitgangspunt genomen voor een angstaanjagende zoektocht.
Want wat is het geval: het is voor een beetje criminelen een fluitje van een cent om onze persoonlijke gegevens (identiteit) te stelen. We kopen tegenwoordig allemaal wel eens iets op Internet, en betalen dan met een creditcard. Ik heb dat gisteren nog gedaan: een kaartje voor een voorstelling, een kadootje voor iemand, een DVD-box.
Je moet dan van alles en nog wat invullen en dan komt die grote TNT-auto binnen de kortste keren je straatje inrijden.
Nu bleek gisteravond, in Zembla, dat Russen (hier ging het om Russen) voor een paar dollar al die gegevens kunnen kopen en met die gegevens kunnen kopen en bestellen wat ze willen.
Zij krijgen de spullen, jij betaalt.
En niemand die er iets tegen kan doen, tot nu toe.
Van beveiliging van die creditcards is geen sprake (al doen de banken net alsof), je recht halen is niet mogelijk, want "jij" hebt besteld en de leverancier heeft geleverd. Toch?
Het was een gruwelijk idee, het was een steengoede reportage (kijk nog eens op Uitzending gemist als je hem nog niet gezien hebt; Zembla, 9 november 2008, Ned. 2).
De officier van justitie, de hoogleraren beveiliging, de deskundigen, de gedupeerden, iedereen was verbijsterd.
De banken (ING ABN) gaven geen commentaar.
Ik heb in elk geval onmiddellijk besloten een nieuwe creditcard aan te vragen en met die nieuwe card tot nader order geen betalingen meer te doen.
Enfin, eerst maar eens dat boek CEL van Charles den Tex aanschaffen.
Gewoon, in de boekwinkel.