De heerlijke Sinterklaasgekte van dit jaar heb ik zondagmiddag afgeblust met een geweldige film: ENTRE LES MURS. Een docudrama, d.w.z. als documentaire gefilmd drama, spelend op een middelbare school in een Parijse volksbuurt, tussen de muren van één klaslokaal, in één klas vol pubers in alle kleuren van de regenboog. Lekkere bijdehandte pittig gebekte pubers, soms om van te houden, soms om door de plee te spoelen. Met ervoor een jonge, beetje idealistische, beetje ironische leraar Frans. Vol goede wil, soms moedeloos. De film is gebaseerd op een boek door deze leraar, die ook zelf de hoofdrol speelt. Hij loopt uit op een klein drama, zoals die waarschijnlijk op alle voortgezet-onderwijs-instellingen, vmbo, havo, misschien iets minder op het vwo. De klas, de school als speelveld en slagveld. Het is een fantastische film, die geen boodschap heeft of geeft, maar leidt tot lang napraten. Iedereen die iets te maken heeft met onderwijs in de multi-culturele samenleving, of wie daar een indringend beeld van wil hebben, en iedereen die houdt van goed gemaakte films die ontroeren en enerveren, die moet vooral naar Entre les Murs gaan kijken.