Rick Engelkes heeft een kort geding aangespannen tegen zijn achterbuurvrouw. De acteur, toneel- en tv-producent zou door haar zijn opgelicht. Engelkes eist de investeringen die hij via haar in Dubai deed, ruim 1,2 miljoen euro, terug.

De les die hieruit te trekken is: investeer NOOIT meer dan een miljoen via je achterbuurvrouw in Dubai.

ik kreeg net uit Nederland het bericht door dat de dansende Jeepee, die je als app kon downloaden (van Guppies), al uit de lucht is. Apple heeft er een stokje voor gestoken, geloof ik. Dus wie hem heeft heeft een collector's item. Ik had hem graag aan Balkenende zelf willen laten zien, maar dat durfde ik niet.

3 opmerkelijke gebeurtenissen op 1 dag in New York. Als rechtgeaarde toerist liepen we door het Guggenheim Museum (Kandinsky tentoonstelling) en wie liepen we bijna letterlijk tegen het lijf: de minister-president himself, in gezelschap van o.a. Maxime Verhagen. "Ze pikten een museumpje," zei een begeleider, " de minister-president heeft net een heel goed contact opgebouwd met Obama op de Top (G 20) in Pittsburgh." Nou, dat was bemoedigend, eerst goed bomen met Obama, dan een museumpje pikken, ons land is in goede  handen. Wij spoedden ons vervolgens gerustgesteld naar het Moma (Museum of Modern Art) en, het wordt een saai verhaal, wie liepen we daar weer, bijna letterlijk, tegen het lijf? Jazeker, zie boven. Hij pikte nog een museumpje, kon nog makkelijk voor de terugvlucht die avond.

Wij gingen daarna naar de bioscoop, naar de nieuwste film van Michael Moore, Capitalism, A Love Story. Kwamen daar opgeladen, woedend op z'n Moores, de Internationale modern gearrangeerd neuriend uit en dachten maar 1 ding: in plaats van 2 museumpjes hadden Balkenende en Maxime Verhagen beter Michael Moores film kunnen zien. Beter voor ons allemaal, beter voor de bewindslieden. In het landsbelang moet iedereen die waar dan ook aan touwtjes trekt Capitalism, A Love Story, zo snel mogelijk zien! En iedereen die helemaal niet aan touwtjes trekt maar wijzer wil worden in deze ingewikkelde tijd, ook.

GEWELDIGE FILM

door 1 minuut (schreef Peter Doeswijk, levenskunstenaar)

http://www.youtube.com/watch?v=aPMBzYb9XG4

Op de heerlijke Pure Markt (laatste zondag van de maand in de Watergraafsmeer, Amsterdam) in het Oosterpark in Amsterdam, op 20 september, autovrij en suikerfeestelijk, trof ik Zeeman, het lieve varken van de familie Bofkont. Dafne Westerhof maakte deze foto's en bezorgt de hele familie Bofkont een goede jonge en oude dag. Zeeman mocht de hele dag proeven, zoals ieder mens trouwens ook op de Pure Markt, van biologische heerlijkheden als appels, chocola, kaas en wat niet al. Hij lustte alles, maar zoet had zijn voorkeur.

Ik werd op slag een beetje verliefd.

DE SMAAK VAN ZEEMAN: ZOET - ZUUR - ZOUT - BITTER

Wist u dat:
Zeeman 15000 smaakpapillen heeft en u maar 9000?
Varkens omnivoren en fijnproevers zijn?

PS: KRAAMKAMER VOOR MOEDER KRAAKVARKEN

Moeder krijgt binnenkort biggetjes. Daarom een inzameling 
om een kraamkamer voor haar te kunnen bouwen op Het Beloofde Varkensland.
Als iedereen een euro schenkt komen we al een heel eind. Vast bedankt!

GIRO 469 - t.n.v. Familie Bofkont - Amstelveen - o.v.v. Kraakvarkens

Als je een iPhone of iPod Touch hebt, en je zit politiek in een dalletje, download dan deze app, een dansende kronkelende hilarische JeePee. Gratis te downloaden en goed voor vele vrolijkmakende momenten! (ik kan hem helaas niet laten bewegen op mijn blog, omdat ik niet weet hoe dat moet...)

Guppies in the Dark is een nieuw bedrijf dat iPhone Apps ontwikkelt, zowel in eigen beheer als voor klanten. (omroepen, uitgevers, musea, theater, fotografie, organisatie buro's, etc.) Op dit moment werken we met 5 man. 

We zijn op zoek naar iemand die ons team komt versterken. We zoeken naar iemand die echt thuis is in Objective-C, iemand die geen zin heeft om weer een lijstjes app te ontwikkelen. 
Er is genoeg werk voor 40 uur in de week. Maar minder kan ook. 

www.guppiesinthedark.com 

inlichtingen: 

Victor Bergen Henegouwen 

020-6930111 
06-81429388

Door diverse prikkels en mensen opgehitst (toch al een zwak puntje van me: mijn ophitshormonen zijn TE gevoelig) twitter ik nu een beetje en heb ik vrienden op Facebook. Omdat de mensen die mij hiertoe uitnodigden en van het nut overtuigden echte vrienden zijn. Alleen: wat moet ik nu? Beconcurreer ik nu mijn eigen weblog? Kan je alles in sms-taal vatten? Ben ik veel te breedsprakig op deze plaats? Ik zie dat getwitter als een soort prikbord, een reclamezuil, een oneliner-communicatie. Ik heb totaal geen behoefte aan mededelingen als 'Ik zit nu in het bad' (ik heb overigens geen bad...), 'ik maak nu een tosti' (heb geen tosti-ding), 'ik ga nu op de fiets naar het Oosterpark' (nuttig, want daar staat De Pannekoekenkar). Maar ik vind het wel leuk om te melden dat Urinetown een leuke kleine musical is (Zeikstad in het Nederlands), dat ik redelijk plezier heb gehad bij De Ingebeelde Zieke (voorstelling van het RO-theater) en dat ik een presentexemplaar kreeg van de dwarsligger-uitgave van Alles is Verlicht van Jonathan Foer en dat de dwarsligger (grootte: een sigarendoosje) een uitkomst is voor reizigers met teveel bagage. Zoals ik (op naar New York, a.s. dinsdag...), te volle koffer, te dikke boeken (Stieg Larsson). Als die boeken er als dwarsligger waren, zou ik er helemaal voor gaan. Meer dan voor de e-books, voorlopig. Dat is mij een stap te ver. Maar ik zeg niet dat ik dat nooit wil. Omdat ik nooit nooit zeg en ik al zo vaak op mijn stellige opmerkingen terug heb moeten komen.

Wat ik wel kwijt wil: 4 november presentatie van mijn nieuwe boek: BESTEMMING BEREIKT?

O ja, en heb ik nu door Facebook en Twitter meer vrienden?

Wat is dit toch voor een land aan het worden?

Ik zit te kijken naar de Troonrede, kort, somber en voorspelbaar. En saaaai. Wat moet je ook verwachten van dit kabinet in deze tijd. Kort samengevat: trek de broekriemen maar vast aan, het wordt nog slechter weer. 
Maar wat ik verbijsterend vond was de uitdossing van onze volksvertegenwoordigers. Wat een clownesk gedoe, de hoeden waren een overtreffende trap van idioot. Rare staketsels, statements, folkloristische voorstellingen op die toch al niet al te sexy hoofden. Wansmaak, gebrek aan humor, bijna ongepast in relatie tot de toon van de Troonrede.

Er was zelfs kans gezien om prinses Maximà plomp en burgerlijk te krijgen: haar geweldige uitstraling was nu geperst in een roze mevrouwenjapon en een geboetseerd krullenkapsel. Zal ze nou niet 's ochtends, toen de visagie en de kapster en de kleedster aan de gang gingen, een paar tranen gelaten hebben? Waar ben ik beland, waar ben ik ooit aan begonnen, mag mijn haar los en mag ik mijn eigen kleren aan, please? Donderen jullie toch op met z'n allen, ik wil die koets niet in!

Dat doet Maxima natuurlijk niet, huilen voor de voorstelling, ze is een professional, zelfs als ze verkleed als tuttebol haar volk moet toewuiven. Maar wat zal ze blij zijn als de spelden en de haarlak eruit mogen vanavond.

Mijn vriendin wou met haar lieve, zwakke, zeer zindelijke hondje Bobbie een taxi nemen (in Amsterdam natuurlijk). Aangezien moslims geen 'onreine dieren' mogen/willen vervoeren, lukte het niet op de standplaats. Ze moest maar een wagen bellen. Het werd nog een heel gezoek eer ze met haar zieke hond in een oude, afgetrapte taxi mocht. Het dier moest op schoot en er moest een dekentje bij. Bobbie heeft nog helemaal nooit een plas of drol op een niet daarvoor bestemde plaats gedaan. 

Op de hoek van de Elandsgracht stond een ontredderd Amerikaans echtpaar met bagage. Ze waren door een taxi daar afgezet in plaats van op de Lindengracht, hadden betaald (inclusief fooi) en hadden nu geen idee hoe ze op het gewenste adres moesten komen!! (bron: Het Parool)

een taalfanaat (die mij wel vaker berispt) wees mij erop dat ik in het stukje over de toneelprijzen heb geschreven: "...ik heb de eer gesmaakt...", en DAT IS FOUT!! Hij wees mij erop dat men GENOEGEN SMAAKT en EER HEEFT. Tja. Je hebt je lezers niet voor het uitkiezen, maar de (anonieme) fanaat heeft gelijk! Foei voor mij, dank voor hem.

Verder post ik de column van Bert Wagendorp (hoort tot mijn favoriete columnisten) over Wilders. Volkskrant 14 oktober 2009. Beter kan ik het niet formuleren.

Vanavond, aan het einde van het Theaterfestival, zijn drie zeer terechte onderscheidingen toegekend.

Als beste voorstelling (publieksprijs) werd Kopenhagen bekroond, een moeilijk onderwerp dat razend knap voor een groot publiek toegankelijk gemaakt was: over de kernfysicus Werner von Braun. Bram van der Vlugt speelde daarin de sterren van de hemel, met Liz Snoijnk, regie Peter Tuinman.

Toen kreeg Bert Luppes de Louis d'Or (beste acteur) voor zijn rol in de voorstelling Sylvia of Wie is de geit? van Edward Albee. Met Ria Eimers speelde hij in de voorstelling die ik als schokkendste en indrukwekkendste van het afgelopen jaar (minstens) heb ervaren. Overigens is Bert Luppes één van onze allerbeste acteurs, weinig op de televisie te zien, dus geen glitterglamourstar, maar o o o wat speelt die man altijd mooi!

En dan: de Theo d'Or, beste vrouwelijke actrice: Lineke Ryxman. Voor haar rol als Hannah (in Hannah en Martin) bij Mug met de Gouden Tand. U kent haar misschien uit (o.a.)Vuurzee, ik heb de eer gesmaakt om door haar geregisseerd te worden in Sexappeal (een regelrecht wonder hoe ze mij met vaste hand behoed heeft voor een totale afgang) en ik heb haar bewonderd in o.a. Quality Time en Inside Out.

Ik ben blij met de bekroningen van dit jaar.

Vanavond zijn we van start gegaan met de 9 maanden durende serie over de reis van de Beagle, Darwin achterna. Ik heb al gezegd dat dit nu eens een soap is die ik op de voet/golf ga volgen. Ik heb grote bewondering voor alle deelnemers aan dit mega-project, dat mijn haat/liefde-relatie met het medium televisie weer eens helemaal laat overhellen naar de liefde. Wat geweldig dat de VPRO, Teleac en Canvas dit maken en uitzenden, dat de sponsors en de wetenschappers en alle technici en wie daar ook verder mee te maken hebben dit mogelijk maken! Misschien kijken meer mensen naar de Palingsoap, ik ben ontzettend gelukkig dat ik tot de wellicht kleinere groep Beagle-fans ga horen.

Wilders geeft zelden of nooit interviews, gaat in elk geval nooit in debat bij programma's als Pauw & Witteman of Buitenhof. Hij heeft zich wel laten interviewen door nu.nl. Een weergave van dit gesprek hieronder.

AMSTERDAM – PVV-leider Geert Wilders haalt in een interview met NU.nl uit naar het beleid van de Amerikaanse president Barack Obama ten aanzien van de moslimwereld.

"Hij heeft iets van Chamberlain in zich. Iemand die niet goed ziet wie de vijand is en daar liever zoete broodjes mee bakt", aldus Wilders.Neville Chamberlain was de Britse premier die in 1938 met Hitler en Mussolini het Verdrag van Munchen sloot ten gunste van de wereldvrede. In het verdrag accepteerden 'de grote mogendheden' de annexatie van het Tsjechische Sudetenland door Duitsland. Een jaar later viel Duitsland Polen binnen en daarmee begon de Tweede Wereldoorlog. Stevige vergelijking.

Het is een stevige vergelijking maar het is een gevaarlijk, naïef en onverantwoord beleid wat hij voert," aldus Wilders.

De politicus ergert zich al langer aan het beleid van Balkenende op dit punt. "Mensen als Balkenende en Obama zijn uit op handjes vasthouden en liedjes zingen onder de kerstboom, het hele jaar lang."

De fractieleider van de PVV maakt zich grote zorgen over de nieuwe koers die Amerika vaart. "Dat de machtigste man ter wereld zo'n beleid voert is nog veel erger dan wat de heer Balkenende allemaal voor wanprestaties levert."

Wilders doelt hiermee onder andere op de handreiking die president Obama deed naar de moslimwereld in zijn speech in Cairo 4 juni jongstleden. Hij verklaarde daarin een nieuw begin te willen maken in de relatie met de islamitische wereld.

Tot zover Geert Wilders. Het is altijd verboden om vergelijkingen te maken waarin Wilders en de Tweede Wereldoorlog in één adem genoemd worden. Zullen we, nu Wilders daar zelf ook niet te beroerd voor is, dat taboe ook maar eens in de vuilcontainer gooien?

Na mijn postje van gisteren kreeg ik van Loeki een goede tip. Er is een site waarop de verontwaardiging over het onrechtvaardige feit dat de 'weduwe' van Stieg Larsson geen cent krijgt en de familie het hele schip met goud, vorm gegeven is. Ik ben een beetje wantrouwig, maar het lijkt me toch een goed idee: stort ¢ 3,-- per boek waarvan je genoten hebt op de rekening van een stichting die de vriendin van Larsson steunt en advocatenkosten betaalt. Ga erheen en oordeel zelf. Ik geloof dat ik zeker voor 9 dollar genoten heb (vooral voor de boeken wil ik betalen) en als ik daarmee het schip in ga... who cares!

De site is deze http://www.supporteva.com/us/

De Millenniumtrilogie (althans, de twee eerste delen die ik heb gelezen) is het zuiverste voorbeeld van een 'page-turner', als je eenmaal begonnen bent kan je niet ophouden. De ingrediënten zijn bekend: spanning, intelligentie, beetje sex, feminisme, wraak. En eten, er wordt heerlijk veel gegeten in deze boeken. Hoe bloedstollend spannend de op handen zijnde actie ook is: eerst wordt er pizza gehaald, brood gesmeerd, een appel in een rugzak gedaan, een cake bij de koffie gegeten. Let maar op, dat maakt de activiteiten ook zo navoelbaar.

Wraak is, dat zei ik al, een belangrijke drijfveer, vooral van de hoofdpersoon Lisbeth Salander. En ze heeft alle reden tot haar meedogenloze wraakgevoelens, dat wordt zeker in deel 2 (en misschien ook in deel 3?) overduidelijk. Gisteren zag ik de film Millennium: mannen die vrouwen haten. Hij was goed, al was voor mij het boek sensationeler, omdat ik dat las voor ik de film zag.

Maar de hele film door zon ik op wraak, wrede wraak, op de vader en de broer van Stieg Larsson, die onlangs plotseling op 51-jarige leeftijd overleed (hij had een ongezond eetpatroon, hoorde ik). Die familie, die hij nooit meer zag, krijgt alle rechten van wat Stieg Larsson na zijn dood heeft binnengehaald: van de boeken en van de film. Die film is ook een hit, net als de boeken. En al het geld gaat niet naar de vrouw met wie Stieg Larsson 30 jaar samenleefde (niks geregeld, de domoren), en wel naar de familie met wie hij geen contact meer had!

Dat roept om WRAAK. Lisbeth Salander, bedenk een list!

je kan zeggen wat je wil, maar het is een genot dat Pauw & Witteman terug zijn. De onderwerpen zijn relevant, de interviewers zijn scherp en goed, de gasten doen ertoe. Dat was in elk geval deze eerste aflevering van de rentree zo. We gaan natuurlijk het komende seizoen weer op elke slak zout leggen en er zal vast wel weer eens een grapje naast geschoten worden en de gasten kunnen ook niet altijd zo top zijn als vanavond ('je kan niet elke avond een gouden ei leggen,' zegt een bevriende tv-deskundige), maar...lekker dat je weer voelt waar de kwaliteit zit.

Minpuntje van het weer begonnen seizoen: het lawaai van Sven Kockelman, van de vroege tot de latere ochtend, eerst op tv en dan naadloos door op de radio! Oordoppen maar weer in dus.

J. schrijft: Joep is zelf een dikke eend (met korte vleugeltjes) die al jarenlang hetzelfde kwaakt. Misschien maar beter dat 'ie dat niet echt beseft.
Ik vind de tafel van 5 ook leuk. Daphne en Katja moeten alleen meer de rest van de vrouwen duidelijk het woord geven. Want zoals aan elke tafel wordt ook hier door elkaar gepraat. 

Vorige week was op Nederland 3 een massa experimentele programma's te zien. Ik heb er weinig van meegekregen, behalve toch 1 programma: De Bubbel. Leuk idee: 3 BN-er (nou ja, in dit geval sub-BN-ers) werden 5 dagen 'opgesloten' in een landhuis, verstoken van elke vorm van informatie van buitenaf. Geen tv, radio, internet, kranten, telefoons, tamtams, niks. Na die 5 dagen krijgen ze in de studio allerlei 'nieuwsfeiten' voorgezet, met filmpjes of met woorden, en moeten zij kiezen welk nieuwsfeit waar of niet waar is. Bv: in het PSV-stadion is brand uitgebroken (waar of niet waar?); op de villa van Marco Borsato is beslag gelegd (waar of niet waar?) etc. etc. Het programma werd sloom uitgevoerd, maar dat maakte het idee niet minder spannend.

Alleen: ik heb toevallig al zeker twee jaar geleden (als het niet langer is) al meegedaan in een proefprogramma dat exact hetzelfde concept had: HEB IK IETS GEMIST heette dat. Ik hoef het verder niet uit te leggen: lees mijn verslag van De Bubbel.

Hoe zit dat nou? Dat programma heeft een tijdlang als voorstel langs omroepen gezworven, zelfs in België heb ik begrepen, en is uiteindelijk niet in productie genomen. De Bubbel dus wel. Een slap aftreksel, maar toch.... Is zo'n idee nou gewoon gepikt, heeft de bedenk(st)er ervan geen copyright of octrooi of fatsoenlijk recht op zo'n idee, zijn er mensen die doen alsof ze dit zomaar zelf bedacht hebben en er de naam Bubbel op geplakt?

Ze zeggen wel eens van Hilversum dat het een Goois matras is. Daar heb ik nooit veel van gemerkt (kan aan mij liggen, tuurlijk). Maar dat de moraal laag is en er gegraaid wordt in andermans ideeën, daar ben ik wel zeker van.

Dit weekeinde was Manuscripta. Uitgevers presenteren hun plannen voor het komende seizoen en dat wordt een steeds feestelijker bijeenkomst. Veel publiek, veel optredens van schrijvers en aanverwanten, veel netwerken en babbelen en eten en drinken. Ik had daar een paar dingen te doen (voorlezen uit nieuw boek en interviewen van drie kinderboekenschrijvers/-tekenaars) en werd voortdurend aangesproken met: "Heb je Joep al gelezen?" Nee, ik had Joep (ik kan me niet voorstellen dat een baby zonder borsthaar al Youp genoemd wordt door de trotse ouders, alleen aanstellers geven zichzelf een deftiger geschreven naam dan de doopnaam) niet gelezen, ik sla hem wel eens over, al is het altijd wel amusant om de draaien om diverse oren te lezen, als het niet jouw oren zijn tenminste. Voordeel: je hóórt hem er niet bij als je hem leest. Maar goed, ik wist nog van niks, maar iedereen keek me zo verwachtingsvol aan (en die Iedereen waren door mij gerespecteerde schrijvers en uitgevers, mnl.), dat ik vandaag, maandag pas, dit taartje tot me nam. En ik betrapte me erop dat ik - volstrekt voorspelbaar - kwaad werd. Pavlov leeft! En eigenlijk gun ik dat Joep niet, maar goed, het vlees is zwak...

Ik druk het hieronder af, voor wie het ook had overgeslagen in de NRC van jl. zaterdag.

Ik ga geen jij-bakken debiteren (over hmmm-toneelstukjes voor echtgenotes, o god, nou doe ik het toch...) want dan wordt dit stukje te lang.

Ik ben het, echt, eerlijk, ook niet met hem eens. Natuurlijk is het een moeilijk concept om op grond van iets anders dan deskundigheid aan een televisietafel zitten (zoals b.v. de mannen van Studio Voetbal over...voetbal), maar ik vind het nog altijd spannend om te horen wat vrouwen als ik zelf vinden van zaken waar ik zelf ook vaak tegenaan loop. En ik vind vrouwen daarin per definitie deskundig. Herman Wijffels over de globale crises in Buitenhof is natuurlijk een andere categorie, maar het huis-tuin-keukenniveau, soms heel interessant, soms niet, bevalt mij. Ik ben geen man (dat scheelt in het oordeel denk ik) en ik ben geen filosoof en/of maatschappijvernieuwer als Joep, maar ik heb ook zo mijn belangstellingsterreinen. En die komen regelmatig langs in de Tafel van Vijf. Een programma moet groeien en de Tafel krijgt gelukkig die kans. Waar zie je dat nog op de televisie vandaag de dag, dat je getuige mag zijn van het vallen en opstaan van een jong geborene? Ik neem aan dat Joep ook niet met zijn allereerste cabaretprogrammaatje mensen in slaapzakken voor de kassa had liggen voor een kaartje. Al zou ik de schokkerige filmbeelden daarvan dolgraag op Oudejaarsavond zien. De jaren dat de hoofdharen nog lang waren, de borstharen bedekt en de strot nog op beschaafde sterkte functioneerde. En de grappen waarschijnlijk tenenkrommend, trouwens. Anders noem je je cabaretgroepje niet NAR. Toch?

Joepie joepie...

Je hebt Griekse tragedies, je hebt de koningsdrama's van Shakespeare, je hebt Op hoop van zegen van Herman Heijermans. Drama's van alle tijden. Geen spat verouderd, ondanks het misschien wat verouderde taalgebruik.

Op hoop van zegen (geschreven in 1900) was vanavond op de televisie te zien, een indrukwekkende voorstelling van Het Toneel Speelt. Het blijft moeizaam, toneel op de televisie, maar als je deze mooie voorstelling hebt gezien in de zaal is de tv-uitzending een dierbare reminder. En als je hem niet hebt gezien, is het toch een aardige impressie van dit magistrale stuk.

Jullie hebben er vast al over gehoord, maar ik benadruk nog maar eens: vanaf volgende week zondag kunnen we op radio en tv de spectaculaire reis die Charles Darwin ooit maakte met de Beagle via de VPRO op de voet volgen. En ook op internet en alle media die zich daarvoor lenen. Ik denk dat dat een historisch project is, letterlijk en figuurlijk, en buitengewoon hoopgevend in deze tijd van soundbites en zappen dat de VPRO c.s. dit doen. Ik ga het helemaal volgen, heb ik me voorgenomen. Ik zal nooit van mijn hele leven een reis maken die ook maar in de verste verte hierop lijkt, en ben dankbaar dat ik vanuit mijn luie stoel toch zoveel van de wereld kan zien en zoveel van Darwin te weten kan komen.

volgende week zondagavond, 13 september, de eerste grote Beagle/Darwin-uitzending dus op de tv!

1 - 1 (werd na verlenging in de laatste minuut helaas 2 - 1 voor Engeland)

Wat een prachtige PR voor het vrouwenvoetbal was de halve finale tegen Engeland: een spannende, felle, fatsoenlijke wedstrijd van de Nederlandse vrouwen tegen de Engelsen. Op het nippertje verloren, maar eervol verloren. Engeland was veel beter, maar Nederland heeft zich maximaal staande gehouden.

Hoeveel kleine meisjes zullen nu, zeker na de integrale uitzending van deze halve finale door de NOS, op voetbal willen? En hoeveel spelvaardigheid zal er nu, ook door de facilitering door de KNVB (A-status, wat betekent: ze worden prof), door de topvoetbalsters worden bijgetraind? En hoeveel plezier zullen we niet gaan beleven aan die leuke meiden die zo goed voetballen? Wie weet komt er ook een algemeen gevolgde competitie. Nu hebben maar 6 clubs vrouwenteams, de andere clubs uit de eredivisie beginnen er (nog) niet aan. Dat zou ook moeten veranderen, wil je een eredivisie op niveau krijgen.

Historisch bewijs van succes: er mag een VROUW bij Studio Voetbal meepraten met Hugo Borst, de Mulders en Jack van Gelder. Ik ben benieuwd of aan deze Tafel van Vijf met respect gepraat zal worden door de heren met Marleen Molenaar, manager vrouwenvoetbal bij AZ.

Nawoord: er werd met veel respect over de wedstrijd gepraat, bij de tafel van vier (mannen). Ze vonden het een veel sportievere, beschaafdere wedstrijd dan doorgaans bij de mannen. Geen tijdrekken, nauwelijks overtredingen. Hugo Borst: geen tranen na afloop, geen pathetiek. De mannen zijn verwijfd, de vrouwen zijn sterk (Hugo Borst). Alleen Jan Mulder (papa) vond het slecht voetbal, maar dat vonden de anderen zelfs niet.

Eindelijk gerechtigheid voor het vrouwenvoetbal. Jaren en jaren werd daar lacherig over gedaan (als er al over 'gedaan' werd, want nooit kwam het uit het donkere amateurhoekje). Mannen vonden het 'geen porum', vrouwen die voetballen. Nu heeft het Nederlandse vrouwenelftal de halve finale op het EK gehaald en wrijven alle voetbaljongens zich de ogen uit: Go, toch leuk, dat vrouwenvoetbal! Overigens denk ik dat dat de loepzuivere seksist Johan Derksen er nog altijd denigrerend over zal doen.

Ik heb nooit begrepen waarom er wel dameshockey, dameszwemmen, damestennis en dames-noem-maar-op was, als topsport, en het vrouwenvoetbal voorbehouden bleef aan mannen. Zodat de vrouwen altijd in hun vrije tijd moesten trainen en spelen, naast het voorzien in hun levensonderhoud. Het ziet er nu naar uit dat ze meetellen en de A-status krijgen van de KNVB, wat betekent dat ze een beetje prof kunnen worden. Ik hoorde al wel berichten dat hun verdiensten van dien aard zullen zijn dat ze liever hun eigen banen zullen houden, zo weinig gaan ze waarschijnlijk verdienen. Maar dit terzijde.

Zondag (vandaag) om 18 uur kunnen we eindelijk met het bordje op schoot naar die leuke meiden kijken die, of ze nou winnen of niet van Engeland, natuurlijk heel goed voetballen. Mooie benen (titel VPRO-documentaire) en lekker voetbal, wat willen jullie nog meer, mannen?

vanavond, zaterdagavond, heb ik, bij gebrek aan voor mij boeiend tv-aanbod, een inhaalslag(je) gemaakt. Bijvoorbeeld het laatste (6e) deel van Kijken in de ziel, de door Coen Verbraak gemaakte prachtige serie gesprekken met een aantal top-psychiaters. Een interessante inkijk in een mij dierbaar specialisme. Ik zag o.a. mijn favoriet uit de serie, Louis Tas. Die schreef ooit een prachtig boek, Dagboek uit een kamp, over zijn jaren in Bergen-Belsen. Verbijsterend dus dat in de Volkskrant juist hem werd toegeschreven dat hij een 'verzetsverleden' had verzonnen. Toen ik dat las had ik de gerecenseerde aflevering dus nog niet gezien, maar ik krabde me wel achter mijn oor. Louis Tas, die in Bergen-Belsen had gezeten, niet als pseudo-verzetsheld, maar als joodse jongen.... Jean-Pierre Geelen, de (zeer kundige) recensent van de Volkskrant had door alle psychiaters het bos niet meer gezien: Frank van Ree was de pseudologische fantast, die had zichzelf ooit groter en dapperder gemaakt dan hij in feite was, en Louis Tas natuurlijk helemaal niet. Geelen heeft zich daarvoor al met as bestrooid, maar ik kan toch niet nalaten toch nog een klein hoopje poep op zijn hoofd te leggen: een nare vergissing! En dit is de enige echte Louis Tas, die onder het pseudoniem Loden Vogel een prachtig boek over zijn kampervaringen en later schreef.

Ook in Uitzending Gemist: De Wereld Draait Door van jl. vrijdagavond (natuurlijk voor de zoveelste keer prominente aandacht voor de Tafel van Vijf, verbazingwekkend hoe iedereen daar bovenop springt) met de 'weeë' Arie Boomsma. Weg bij de EO. Bijkomend voordeel van dit vertrek is dat Boomsma ook bij De Ochtenden zal vertrekken, zodat misschien de sympathieke en goede journaliste Elsbeth Gruteke standaard veel meer aan bod komt.