door een tip van een vriendin heb ik contact gelegd met een soort Char voor poezen, MD. Zij kan contact leggen met zoekgeraakte poezen. Nu ben ik al zes maanden Rebbelientje kwijt, die is zomaar, in juli, weggegaan en niet meer thuis gekomen. Weliswaar heb ik inmiddels Ping Pong Annie in huis gehaald, bij de eenzame poes Piet, maar die zoeke poes zat me toch niet lekker. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ze dood is, maar toch... WAAR IS ZE?

Het 'medium' MD heeft contact met haar gezocht en gekregen en deelde me vanavond mee, dat Rebbelientje prima in haar grijze velletje zit, zich kiplekker voelt ("OK"), maar een zwervend bestaan leidt . Ze scharrelt haar kostje hier en daar bij elkaar. Ze wil wel weer naar huis, maar is bang dat ze er niet meer in mag omdat ze al zo lang weg is. Ze schaamt zich een beetje. Ze leeft in de buurt van een markt, een "vlooienmarkt" zegt ze, en ziet een opvallend groot wit gebouw. En een kerk. Verder straatvegers, honden, paarden en wagentjes, fietsers. Ze komt terug zegt ze, maar volgens de poezenChar is ze "een avontuurlijke eigenwijze tante." 

Al met al: ik denk zomaar ineens dat Rebbelientje rond het Waterlooplein zwerft - dat is niet heel ver weg -, af en toe ergens binnenglipt, bij de haringkar of de friteskraam lekker snackt, of bij de Albert Heijn, of bij free lance-poezenvrienden; ze ziet denk ik de Stopera (wit) en de Mozes en Aäronkerk; ik denk dat ze vast en zeker vandaag of morgen mijn straatje weer in komt lopen, want, zegt ze, "ze weet de weg." En ze schijnt me te missen.

Kijk, dat horen we allemaal graag. Of ik het allemaal geloof? Ach, zoals dat gaat met geloven: als je het graag wil, geloof je het ook.

Poes Piet

Ping Pong Annie